รับบทคนเจ็บ - ยศ นนทกรณ์
อ้ายมันเจ็บส่ำได๋ เจ้าคือเฮ็ดได้ น้อนาง ยามที่เหมิดหวัง ส่ำกับหย่าง อยู่เทิงถ่านไฟ
คือกับ หัวใจเป็นแผล เจ้าบ่แคร์ บ่ห่วงอ้าย เอาเกลือทาซ้ำลงไป ทุรนทุราย ฟูมฟายน้ำตา
มื้อที่อ้ายเหมิดค่า หยดน้ำตามันกะไหลริน ล้มเกือกขี้ดิน ยังบ่เจ็บ ส่ำเจ้าจากลา
หย่างเหมิดแฮงพอปานสิล้ม คือมีดคม ๆ กรีดใจเรื่อยมา บทคนเจ็บยอมรับชะตา
ฮอดเวลาหลีกทางของอ้าย
* ผู้รับบทคนเจ็บ คืออ้ายแม่นบ้อกานดา อ้ายเจ็บคือจั่งฟ้าผ่า หยดน้ำตาไหลท่วมหัวใจ
ผู้รับบทคนเจ็บ หมอบ่รับเย็บแผลเจ็บมันหลาย เจ้าคือบ่ฆ่าให้ตาย สิแคร์อ้ายเฮ็ดหยังน้องหล่า
ฮู้ว่าอ้ายเหมิดค่า วาสนาบ่ได้คู่กัน พระเอกคือเขาคนนั้น ที่ครองใจ เจ้าเรื่อยมา
โตอ้ายควรรับบทใด เฝ้าถามใจของอ้ายเรื่อยมา คำตอบที่ได้กลับมา
อ้ายเหมิดค้ายามเจ้าเหมิดใจ
(ซ้ำ * )
บทคนเจ็บยอมรับชะตา อ้ายเหมิดค่ายามเจ้าเหมิดใจ
Advertisment
