บัวผัน (ถึกควายทุยภาคพิเศษ) – คาราบาว ปาน
บัวผันภรรยาบัวลอย นั่งน้ำตาปรอย คุยกับรูปสามี
บัวลอยตัดช่องน้อยไปหลายปี ทิ้งไว้แต่หนี้ กับภาระทั้งนั้น
กัดฟันเลี้ยงลูกน้อยมา ถึงคราวคับอุรา ก็มาพร่ำรำพัน
โลกมันหมุนเร็วขึ้นทุกวัน ฉันตามไม่ทัน แล้วพี่บัวลอย
เมื่อก่อนนี้จีบกันจำได้ ต้องเขียนจดหมาย หากันอยู่เป็นปี
แต่เมื่อวาน ไอ้แดงลูกพี่ เพิ่งขึ้น ม.4 อยากจะมีมือถือ
บอกลูกเอ๊ย…ตังค์แม่มีน้อย มันบอกว่าบัตรเฟิร์สช้อยส์ผ่อนได้…อย่าซื่อบื้อ
สุดท้ายต้องพามันไปซื้อ ลูกมีมือถือ แม่ทำงานมือพัง
ฉันเหนื่อย…พี่จ๋า ต้องปาดน้ำตา ตั้งวันละสี่ห้าครั้ง
เมื่อคืนไปบ่น มันเปิดเพลงเสียงดัง (เอ้า…ฮิปฮอปมันต้องดัง ถ้าไม่ดังก็ไม่โดน)
เด็กเอ๋ย เด็กน้อย มือถือเจ้ายังด้วยเร่งใฝ่หา มีรถใช้เจ้าจะได้มีภรรยา
ปล่อยพ่อแม่ก้มหน้าเลี้ยงลูกโทน สุภาษิตร่วมสมัย เด็กไทยต้องจำไว้ทุกคน
คอร์รัปชั่น คือมายากล สังคมสอนคน ให้แก่งแย่งแข่งขัน แก่งแย่งแข่งขัน
โลกนี้ไม่สมประกอบ เพราะบางคนชอบเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน
โลกนี้มีสักกี่คน เป็นบัวหลุดพ้น ดังคนชื่อบัวลอย
พี่บัวลอยตายในหน้าที่ ฉันกลัวลูกพี่จะตายที่หน้าบ้าน
หนังสือมันไม่ค่อยยอมอ่าน ขับรถเครื่องมัน บิดมาบิดไป
บอกชาวบ้านด่าพ่อล่อแม่ มันบอกว่าอย่าไปแคร์ โหแม่…เชยบรรลัย
เค้าจัดสนามแข่งแมงกะไซค์ ให้ลูกหลานไปตาย เป็นที่เป็นทาง
ฉันเหนื่อย พี่จ๋า ต้องปาดน้ำตาตั้งวันละสี่ห้าครั้ง
เมื่อวานไปบ่นว่าท่อรถเสียงดัง (เอ้า…รถซิ่งก็ต้องดัง ถ้าไม่ดังไม่สะใจอ่ะแม่)
* ทำใจ ทำใจ บัวผัน ทำใจก็แล้วกัน ทำใจ ทำใจ
(ซ้ำ * ) 4 Times
Advertisment
