หายใจออกก็เหงา หายใจเข้าก็คิดถึง - รัชนก ศรีโลพันธุ์
เธออยู่ไหนอยู่ไหนหนอ คนเฝ้ารอใจจะขาด ที่เคยนัดก็เลื่อนนัด บอกว่างานมันมากมาย
ไม่ได้เจอแค่โทร ก็ยังดี นี่ไม่มีวี่แววใดใด คนดีทำไม ทำไมใจดำนักหนา
อยากโทรไปโทรไปหา กลัวว่าเธอจะไม่ว่าง จอมือถือคือความหวัง เบอร์เธอก็ยังไม่โชว์มา
นี่ก็นานสองนานจนหลายนาน เธอก็ยังเงียบงันหายหน้า ได้แต่เพ้อกะลมกับฟ้าหาเธอทั้งวัน
* หายใจออกก็เหงา หายใจเข้าก็คิดถึง ไม่ได้ยินถ้อยคำซึ้งซึ้ง มาตั้งหลายวัน
หายใจออกก็เหงา หายใจเข้าก็คิดถึง อยู่ที่ไหนทำไมหนอถึง ไม่ส่งข่าวกัน
ได้แต่มองรูปในมือถือ ว่านี่คือหน้าแฟนของฉัน เมื่อไหร่เธอจะมาหากัน
มาให้ฉัน หายคิดถึงซักที
เธอรู้ไหมรู้ไหมหนา ทุกเวลาที่หมุนผ่าน ความคิดถึงรังแกฉัน จนไม่เป็นอันกินนอน
ก็ไม่ได้มากมายวักเท่าไหร่ไร แค่ทุกลมหายใจที่เข้าออกทุกเช้าเย็น
มีเเต่เธอตลอดเวลา ทุกเมื่อเชื่อวัน
( * , * )
ช่วยมาให้เห็น ให้หายคิดถึงซักที
Advertisment
