ไร้น้ำยา - บ่าวเริง เมืองนคร
รักแต่ไม่ แสดงออก ไม่เคยบอกว่ารักสักคำ ความในใจ กับการกระทำ ตรงข้ามเป็นเส้นขนาน
ทิ้งเธอให้ปวดร้าว เปลี่ยวเหงาเศร้าทีละนานๆ จนหัวใจของเธอแหลกลาญ ตายด้านเย็นชา
รักแต่ไม่ได้ดูแล ไม่เคยแคร์แม้วันสำคัญ วาเลนไทน์ดอกไม้จากฉัน ไม่เคยได้หอบมาหา
ลืมแม้วันเกิดเธอ ไอ้ผู้ชายที่ไร้น้ำยา สมแล้วที่เธอโบกมือลา จากกัน
* ขอโทษหมื่นครั้ง ก็ยัง ไม่น่า อภัย ปล่อยมือเธอจากไป แง้มประตูสวรรค์
** คนหม้ายน้ำยาไม่สาไหร คนหม้ายหัวใจ ไม่คู่ควร ให้เธอยกโทษ ให้เธอนั้นหวนคืนหาฉัน
คนหม้ายความดี ไม่มีสิทธิ ยอมรับว่าผิด อย่างมหันต์ หากเจอใคร ดีกว่าฉัน ขออวยพร
สำนึกได้ก็สายเกิน ปล่อยเธอเดินไปคนละทาง ก็ฉันไม่ดีกับเธอสักอย่าง เหินห่างอย่างคนชิงชัง
ทิ้งคนไม่ดี คนนี้เสีย เดินหน้าอย่าใส่เกียร์ถอยหลัง ไปตามทาง อย่างหวัง ดั่งเธอฝัน
( * , ** )
Advertisment
