พอส่ำนี้ - ใบปอ รัตติยา
คำว่าฮักจากคนเดียว ดึกใส่เยี่ยวหมาน้อยซะเด้อพ่อ ขี้เดียจหลาย อ้ายสะตอ
ปานนั้นว่าพอสิบ่หลายใจ
ฝนตกรินดินบ่ทันแห้ง แม่งลับหลังกะไปหาถั่งๆ ไถ คือสิว่าล่ะว่าเจ้าของล่ะของใหญ่
ข่อยสิหาใหม่ ให้มันใหญ่กว่าเก่า
ล่ะเจ้าคือหลายใจแท้น้ออ้าย ไปซะไปขึ้นสวรรค์ จบสาเนาะความสัมพันธ์
เคยมีหยังกันให้ลืมมันสาพี่
* เมื่อความฮักมันไปต่อบ่ได้ ให้โอกาสมาหลายอ้ายกะเฮ็ดคือเก่า
คำอธิบายจากคนหลายใจจั่งเจ้า กับเหตุผลเน่าๆ เน่าๆๆๆๆ อย่ามาเว้า ให้ได้ยิน
** ปานข้าวเปื้อนดินแล้วหยิบกินสั่นบ้ออ้าย เป็นตาอยากอ้ายขี้เดียจหลายจนอาจิน
พอน้องสิไปอ้ายกะแล่นนำกิ่นๆ เหม็นขึ้นดังฮิ่นๆ ฮิ่นๆๆๆๆ บ่อยากได้ยินคำแก้ตัว
*** กลับไปบ่ได้ย้อนหัวใจบ่คือเก่า มันเหมิดฮักเจ้าจักสิเว้าจั่งใด๋
เจ็บจนชินชาย้อนว่าอ้ายหลายใจ มีแต่อยากสิไป ไปๆๆๆๆ ไปให้ไกล ลับตา
**** น้องขอโบกมือลา บ่กลับมาอีกล่ะน้อ น้องบ่อยากไปต่อ เอาไว้พอส่ำนี้
ส่ำนี้ๆๆ ของบ่ดี บ่เอา
พอๆ แล้ว พอแล้วสิเป้นแนวใด๋กะตามส่าง ถึงว่าฮักสิฮ้าง อินางหล่าบ่เอา
คำอ้ายเว้าเหตุผลเน่าๆ เฮาสอง เหมิดสมองของใจ ว่าพี่ชายลวงล่อ
ขอนำอ้ายคนหลายใจตั้งหลายเทื่อน ยังตั่วกันทุกเมื่อเชื่อคำแล้วว่าลวง
ใจกว้างๆ ให้น้องแนเป็นหยัง เมื่อความฮักเฮาพัง ให้น้องได้ย่างตามทางใจ
( * , ** , *** , **** )
Advertisment
