ผูกแขนสั่งลา - เจมส์บอล อธิณัณ
เสียงเอิ้นขวัญดังจ้นจ้น ว่ามาเด้อขวัญเอ้ย คือเสียงเย้ย อ้ายแฟนเก่า เขาป้อนไข่เจ้าสาว
เจ้าป้อนน้ำตาอ้าย เขาคนใกล้ได้นั่งเคียง พอปานฟ้าผ่าเปี้ยง. โอ้ยผ่าเปี้ยง
ลงระหว่างน้อกลางเอิก เลิ๊กไปถึงหัวใจ ฮักสลาย มลายสิน
งานแต่ง เขาแซงแย่งเป็นเจ้าบ่าว คนมาทีหลังอย่างเขา จูงมือเจ้าพาเข้าห้องหอ
มาก่อนหล่อนแก่น สายแนนบ่ฮอดนั่งน้ำตาคลอ เหลือใจหลายน้อ
บุญอ้ายบ่พอได้นอนเคียงเจ้า
ในนามแฟนเก่า อ้ายนั่งบังเสาถือฝ้ายผูกแขน บมีเงินทองสร้อยแหวน มาเป็นของขวัญให้เจ้า
แค่คำอวยพร กับฝ้ายผูกแขนเก่าๆ ผูกให้แด่คู่บ่าวสาว อวยพรเจ้า อยู่ดีเด้อหล่า
สุขขีหมั้น ให้เจ้าสุขสันต์ ในวันเจ้าแต่ง แขนนางก่ายท้าว แขนท้าวก่ายนาง
คนเอิกฮ้าง อุกอั่งในอก น้ำตาตก ส่งตัวเขาเข้าห้องหอซ้อน นอนเคียงเจ้าคือเขาบ่แม่นพี่
แฟนเก่าผู้นี่ผูกแขนแล้วสิสั่งลา
* อยู่ดี มีแฮงเด้อหล่า วาสนา สองเฮาบ่ได้เป็นคู่
บุญแอว อ้ายคงบ่ฮอด บ่มีสิทธิ์กอด แล้วเด้อแม่แก้มตูหลู
ฮักเจ้าส่ำได๋ สุดท้ายกะน้ำตาขู สวรรค์แต่งมาบ่ได้คู่ สิขอไปตามทาง
ส่งนางเข้าห้องหอแก้ว ส่งนางเข้าห้องหอแก้ว มื้อเอาบุญแอวยังหน้าด้านมาส่อง
สุขขีมั่นเทิงเขาและน้อง ให้ครองคู่แม่นสุขสม หัวอกช้ำตรม อ้ายสิอดเอาดอก
เหมือนมวยถูกน็อค ล้มไม่เป็นท่า ผูกแขนสั่งลา วันสุดท้าย
Advertisment
