กุหลาบเวียงพิงค์ - อรวี สัจจานนท์
กุหลาบเวียงพิงค์ ดอกนี้บ่มีเจ้าของ เพิ่งแรกแย้มบ่มีไผ๋จอง เป็นเจ้าของของใครเด็ดดม
ส่งกลิ่นอบอวล ยั่วยวนหัวใจไปตามสายลม นทั่วแคว้นแดนใดหมายชม
สมเป็นกุหลาบ เวียง เหนือ
กุหลาบเมืองไหน ทั่วดินแคว้นในแดนสยาม ยังบ่เทียมเทียบเท่าความงาม
เปรียบดังสาวชาวพิงค์งามเหลือ
บ่ได้แต่งเติม เสริมทรงไว้ลวง ให้ใครหลงเชื่อ ปากบ่แดงแป้งบ่ได้เจือ คิ้วบ่ได้เทื่อ ดิน สอ
กุหลาบเวียงพิงค์ ดอกนี้สวยจริงเจ้าเอย ยังบ่มีผู้ใดไหนเลย มาโลมเล้าเอาไปพนอ
ด้วยสาวชาวพิงค์ กลัวบ่ฮักจริง ของชายรูปหล่อ
กลัวเสียนัก กลัวคำป้อยอ กลัวน้ำตาหล่อ ริน ทรวง
หมู่เฮาชาวเหนือ อย่าเชื่อเชียวหนอคำชาย เดี๋ยวจะต้องเจ็บช้ำใจตาย
เปิ้นเมืองใต้พูดจาหลอกลวง
หากเปิ้นได้เฮา เปิ้นคงทิ้งเราน้ำตาไหลร่วง
หากหลงลมคงโดนหลอกลวง ช้ำทรวงเหมือนดั่ง บัว บาน
Advertisment
