ขี้เดียดคนมีความฮัก - เมอร์ซี่ ชนากานต์
สิไปซื้อของ สิไปกินข้าว กะไปคนเดียวทุกมื้อ โทรศัพท์มือถือ สองมื้อชาร์ตเทื่อหนึ่ง
ย้อนบ่มีคน โทรหา บ่มีคนบอกฮักให้ซึ้ง วันๆพึ่งแต่ เฟสบุ๊คพอบ่เหงาตาย
ออกไปไส กะเห็นแต่คนมีคู่ หัวใจ มันแห่งหดหู่ บอกไผบ่ได้
ยามเห็นคน ฮักกัน มันพออยากสิไห้ เหมือนถูก หยิกหัวใจ เฮ็ดให้หดหวย
* ความเหงา เข้ามาปกคลุม ป่านว่า เครือค่ายสี่จี ไปลี้อยู่ไส กะหนีบ่พ้น เห็นแต่คนฮักกัน
** ขี้เดียดเด้ ขี้เดียดคนมี ความฮัก บัดเฮา คือบ่รู้จัก ความฮักมันเป็นแนวได๋
เกิด ได้ใหญ่มา บ่เคย มีดอกคนรู้ใจ ต้องไป เรียนอยู่ไส จักสิได้ความฮักคือเพิ่น
ขี้เดียดเด้ ขี้เดียด คนมีความฮัก พออยาก สิผลัก สิแยกหมู่เจ้าออกจากกัน
เห็น ยามได๋ กะอิจฉา เจ้ายามนั้น มื้อได๋ สิฮอดวัน บุเพสิอาละวาด
*** บ่แม่นบ่หา บ่แม่น บ่พยายาม จอบซอม ทุกยาม ที่ออกไปไส
หามาตั้งดน จนข้อย นี้ท้อหัวใจ จักสิไปหาอยู่ไส จั่งสิได้ น้อความ ฮักมา
( * , ** , *** )
Advertisment
