วณิพก - ปู พงษ์สิทธิ์ คัมภีร์
เมื่อดวงตาของฉันมันมืดมิด แต่ชีวิตฉันยังไม่มืดลง
แม้ความรักยังเคยมีมั่นคง จะร้างไกลไม่หวนกลับคืนมา
ออกยํ่าไป บนทางที่หิวโซ มิรู้คืน รู้วันเวลา
ขอเศษเงินเศษทานผู้ผ่านมา เพียงเมตตาฉันบ้าง เป็นครั้งคราว
อยู่ในโลกความมืดอันลึกลับ คงสดับ รับได้แต่สําเนียง
จะมองหามองเห็นก็เป็นเพียง ในความฝัน ยามฉันล้มตัวนอน
พอตื่นมา พานพบกับความหมาย ยังหายใจเนื้อตัวยังผ่าวร้อน
ยังมีหวังเห็นดวงตะวันรอน จะมัวนอนนิ่งเฉย อยู่ทําไม
* จึงมาเป็น วณิพกพเนจร เที่ยวเร่ร่อน ร้องเพลงแลกเศษเงิน
ที่เหลือกินเหลือเก็บเป็นส่วนเกิน จะนําเงินสะสม..รักษาดวงตา
( * )
หากฉันเป็นตัวแทนความมืดมิด ขอชดใช้ชีวิตที่เกิดมา
เพื่อทดแทนทุกท่านที่เมตตา ด้วยนําพาเสียงเพลงสู่ผู้ฟัง
เป็นบทเพลงโลกมืดและความหมาย จะกู่ก้องร้องไปไม่หยุดยั้ง
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง ฉันว่ายังมีคนที่เข้าใจ
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง ฉันว่ายัง มีคนที่เข้าใจ
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง ฉันว่ายังมีคน ที่เข้าใจ
Advertisment
