Bodyslam - เปราะบาง
หนทาง ยังดูเหมือนเดิม มีแสงไฟ มีผู้คนรอบกาย
จากคนร้อยพันที่ยืนใกล้กัน กลับรู้สึกว่าไกลแสนไกล เมื่อไรมันหายไป จากหัวใจของเรา
* ทำไมแค่ลมเพียงแผ่วเบา ยังทำให้เหน็บหนาว แค่เพียงแผ่นฟ้าที่ว่างเปล่า ยังทำให้มีน้ำตา
ทำไมมันช่างเปราะบางเหลือเกิน (อ่อนแอจนเกินจะเข้าใจ) ครั้งหนึ่ง ที่เคยสัมผัส ในหัวใจว่ารักยังเหลืออยู่
แต่วันนี้ดูเหมือนมันลบเลือน ก่อนที่อบอุ่นจางหายไป สักวันถ้าล้มลง จะมีใครสนใจ
ทำไมแค่ลมเพียงแผ่วเบา ยังทำให้เหน็บหนาว
แค่เพียงแผ่นฟ้าที่ว่างเปล่า ยังทำให้มีน้ำตา ทำไมมันช่างเปราะบางเหลือเกิน
*ร่องรอยจากคำไม่กี่คำ ยังทำให้ปวดร้าว แค่เพียงแววตาที่ว่างเปล่า ยังทำให้เจ็บ หัวใจ
ทำไมมันช่างเปราะบางเหลือเกิน และชีวิตเมื่อไรจะเข้มแข็งพอ
วิงวอนให้มันสิ้นสุดลง ทำไมแค่ลมเพียงแผ่วเบายังทำให้เหน็บหนาว
แค่เพียงแผ่นฟ้าที่ว่างเปล่า ยังทำให้มีน้ำตา ทำไมมันช่างเปราะบางเหลือเกิน ไม่รู้เมื่อไรจะผ่านพ้น
ซ้ำ ( * )
และชีวิตเมื่อไหร่จะเข้มแข็งพอ ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้
ว่าชีวิตเมื่อไหร่จะเข็มแข็งพอ ชีวิตเมื่อไหร่จะเข้มแข็งพอ
Advertisment
