ความฝันกับจักรวาล - Bodyslam
เหมือนเป็นดั่งคุกสีคราม กลางท้องฟ้าที่มืดมิด คล้ายโดนตัดสินว่าผิด จักต้องมีโทษทัณฑ์
ไกลกี่ล้านแสงปี สุดเขตแดนกักขัง แล้วใครเล่าที่สร้างมัน เพียงแค่คิดก็หวาดกลัว
เหมือนมีชีวิตเล่นตาม บทจากฟ้ากำหนดไว้ ร่างกายเหี่ยวเฉาร่วงโรย เจ็บจนมีน้ำตา
วนเวียนไร้สิ้นสุด เวียนวนความปวดร้าว แล้วใครเล่าเขียนเรื่องราว เพียงแค่คิดก็นึกกลัว
แต่อย่างน้อย ใครคนนั้นก็ยังคงเหลือไว้ซึ่งความฝัน อาจยังเมตตาหัวใจอ่อนล้า
ภาพความฝันเหมือนดั่งหยาดฝนชะโลมดวงใจ ให้ก้าวต่อไป หากโลกใบนี้มืดมนแค่ไหน ค่ำคืนยังมีแสงดาว
ล้านความสับสนวุ่นวาย เหตุและผลให้เรียนรู้ ชั่วดีแค่ไหนเฝ้าดู กฏแห่งกรรมสอนใจ
มีสวรรค์เฝ้ารอ ไฟนรกแผดเผา แล้วใครจะเลือกให้เรา ใจเรานั้นต้องเลือกเอง
* บอกกับฟ้า หนึ่งคนนี้จะ ใช้ชีวิตให้มีความหมาย โปรดยังเมตตาให้ดาวพร่างพราย
ส่องนำทางชีวิต เมื่อยามทุกข์ทนเดียวดาย ให้มีความหมาย หากหนึ่งชีวิตมืดมนแค่ไหน ค่ำคืนยังมีความฝัน
บอกกับฟ้า หนึ่งคนนี้จะ ใช้ชีวิตให้มีความหมาย โปรดยังเมตตาให้ดาวพร่างพราย
ส่องนำทางชีวิต เมื่อยามสิ้นลมหายใจ หนทางต่อไป มีจักรวาลมืดมน ไกลโพ้น แค่ฟ้า แม้จะนานเท่าไหร่
อยากรู้ ทุกคืนในคุกสีคราม คือความฝันก็สุขใจ
Advertisment
