เหมือนดูหนังที่รู้ตอนจบ แค่เห็นไม่ครบเลยต้องดูด่อ ก็แค่รอ แค่นั้นไง
แพ้ชนะก็เล่นตามบท สุดท้ายต่างรู้ว่าใครเป็นใคร เมื่อต้องไป แค่พูด ลา
* คนอย่างฉันใกล้ชิด เธอแค่ไหน ก็แค่ตัวประกอบ รักกว่านี้ ก็คงไม่มีวันได้เธอ
** แล้วนี่ฉันต้องเจ็บเลยมั้ย หรือต้องท่าเป็นเก็บมันไว้
ทุก ๆ การกระทำที่เธอย้ำบ่อย ๆ ยิ่งสปอยดอนจบของเรา
หรือจะรอให้ เจ็บตอนไหน เมื่อใจเธอกำลังมีเขา ทุกนาที วันเวลาที่ดี ไม่มีอีกแล้ว
ทุกๆความทรงจำ แค่หนึ่งใน storyline เธอสร้างมันไว้
และฉันยอมเล่นไปตามบทที่เธอเขียนให้เราได้รักกันไป
จนถึงอีกตัวละครคนนั้นที่เธอก็ซ่อนเอาไว้
ถึงรู้ (ตอนจบ) คือเค้า (ก่อนจบ) เรื่องชั้น แกล้งทำเป็นรักกันอีกสักทีดี
ยอมเป็นตัวสำรองเพื่อให้เรื่องราวของเราสนุกใช่มั้ย
ทุก love scene ของเธอกับฉันก็กลายเป็นตอนที่ฉันเสียใจ
ใจพังตั้งแต่หนังไม่จบ ถึงเรื่องจะจบ แต่รู้มั้ย ไม่เคยหยุดความเสียใจ
Advertisment
