* เพราะกูหน่ะแร็พ กันมานาน แร็ปอยู่ในกระบาล แร็พจนโดนวิจารณ์ แร็พตั้งแต่โดนแม่รำคาญ เพราะกูหน่ะแร็พ จนชำนาญ แร็พกันจนเป็นงาน แร็พยามรัตติกาล จนมีเงินเก็บในธนาคาร เพราะกูหน่ะแร็พ ด้วยสุขใจ แร็พใส่ไมค์ ใครจะด่าหรือว่ายังไง จะด่าจะแข่งช่างแม่งปะไร เพราะกูจะแร็พ จนมลาย แร็พกระจุยกระจาย แร็พจนมีรายได้ให้พ่อกับแม่ได้อยู่สบาย
เด็กบ้านนอกบ้านนาคนหนึ่ง ผิวหยาบกร้านกลิ่นตัวเหม็นหึง
จบ ม.3 ความรู้หางอึ้ง ประทังชีพด้วยข้าวดัมบะหมี่กึ่ง
ไม่มีแม้แชมพูจะสระผม ไม่ต้องถามเรื่องเงินจะสะสม
เอาข้าวเหนียวมาแดกกับขนม นี่มันคือชีวิตเหมือนเป็นยารสขม
ตอนกูทำแม่งเหนื่อยจะตาย มึงมาเห็นดอนกูสบาย
วาสนากูไม่มีมากมาย สองมือสองเท้าตะเกียกตะกาย เ
หนื่อยแค่ไหนกูไม่โวยวาย ไม่เคยโทดดีโพยตีพาย ใช้แรงงานเป็นวัวเป็นควาย
แต่ก็ผ่านมาได้กูไม่ยักกะตาย
ขอบคุณถึงที่เสียสละ เงินเดือนก็ไม่ได้แต่ยังอุดสาหะ
ตามเกลียดกูอยู่ในทุกขณะ รู้แม่งทุกเรื่องเป็นตุเป็นตะ
ขอบคุณถึงที่เสียเวลา คิดคำดูถูกกันต่างๆ นาๆ ขอบคุณที่ด้อยค่าด้วยราคา จนกูนอนสบายแดกอยู่บนโซฟา
มีชีวิตแล้วมันต้องสู้ ของจริงมั้ยตัวกูไม่รู้ หาเงินไปใส่ไว้ในตู้ เพราะเคยแดกแต่น้ำเต้าหู้
Advertisment
