ฮอยจำที่โขงเจียม - เต๋า ภูศิลป์
โอ โอ้ โอะโอะโอ๊ย ใจเอ๋ย ใจอ้ายสะเหม่น เพิ่งตะเว็นเป็นสีโศก ส่องขอบฟ้า
งอยฝั่งโขง เฝ้ารอวันการกลับมา กอดสัญญา ถ่าเจ้าอยู่โขงเจียม
ลืม โขงเจียม บ้านเฮาแล้วบ่ ขาดการติดต่อ คนรอมันท้อเด่ใจ
เพิ่งตะเว็น แรกขึ้นที่ผาชะนะได กาแฟยามเช้า สองเฮาเว้าจาสื่อภาษาใจ
ฮอยฮักคืนวันฝันใฝ่ บ่จือใส่ใจแล้วบ่
โขง สีปูนเชื่อมมูลสีคราม ภาพความทรงจำ ถ้อยค่าบอกอ้ายให้รอ
คิดพ้อยามใด คือใจสิขาดแท้หนอ บ่โทรบ่ข่าว หลายเดือนที่เจ้าขาดการติดต่อ
โขงเจียมคนเหงาเฝ้ารอ พ่อแม่น้องคองทาง
โอ่ เด้ โอ่ เด้ จำได้บ่น้อคำ วัดถ้ำคูหาสวรรค์ พนมมือนั่งเคียงกัน ให้สัญญาบ่ลาร้าง
หลวงปู่คำคะนิง เป็นพยานดอกสักขี สิฮักแต่อ้ายในชาตินี้ บ่หักเหเพม้าง
ไสบ่คืนด่าวโค้ง คือจั่งโขงดอกไหลหลั่ง มนต์ดิจิตอลอ้อนแอ่วนาง
ให้ลืมทางเมือบ้านชั่นบ่ หล่าเอ๊ย
* อ้ายต้องรอ ท้อทนอีกดนปานใด ทักเฟซทักไลน์ กะเงียบมิด ปิดการสื่อสาร
เจ้าจบลบลืม พ้อใหม่ได้ปลื้มตัดสายสัมพันธ์ โขงเจียมฮอยจำคำมั่น กี่คืนวันกะยังคิดฮอด
Advertisment
