ทางกลับบ้าน – Bodyslam
ในวันที่ใจมืดหม่น วันที่ชีวิตหลงทางมาไกล ในวันที่ใจวุ่นวาย ยิ่งทำให้คิดถึงบ้านเรา
จากมาตั้งนาน ไกลแสนไกล เมื่อไหร่ความฝันจะเป็นจริง หรือที่ฝันใฝ่ ไม่มีจริง
เข้าใจว่าคนทุกคน ย่อมมีเหตุผลของการเดินทาง แต่ใจฉันยังอ้างว้าง เมื่อสิ่งที่หวังนั้นยังไกล
หนึ่งใจล่องลอยกลางผู้คน ที่ก็ไม่รู้ใครเป็นใคร หนึ่งใจที่ยังต้องเดินไป
เมื่อไหร่ที่ล้มยังคิดถึงพ่อ เมื่อไหร่ที่ท้อยังคิดถึง แม่ และยังคงทำตามคำ สัญญา
ชีวิตเมื่อทำได้ตามความฝัน วันนั้นฉันคงได้กลับ เอาฝันนั้นไปฝาก
ปลิวไปตามกระแสใจคน ยังเคว้งคว้างและไร้จุดหมายมืดมน ความจริงใจสุดท้าย ไม่มีความหมาย
โลกที่มันลวงหลอก มันช่างโหดร้าย หรือมันอาจเป็นโชคชะตา ที่ฟ้าได้กำหนดเอาไว้
และยังคงคิดถึง พ่อ เมื่อไหร่ที่ท้อยังคิดถึงแม่ และยังคงทำตามคำสัญญา
ชีวิตเมื่อทำได้ตามความฝัน วันนั้นฉันคงได้กลับ เอาฝันไปกราบเท้า
แม้หนทางมันจะยังห่างไกล ฉันจะไม่ถอดใจ วันนั้นต้องเป็นจริง
ในวันที่ใจมืดหม่น วันที่ชีวิตหลงทางมาไกล แต่ใจฉันยังสู้ไหว จะเหนื่อยแค่ไหนยังเดินต่อ
สิ่งที่ฝันใฝ่อาจเลื่อนลอย แต่ว่าความหวังยังยิ่งใหญ่ หนึ่งใจที่ยัง ต้องเดินไป
Advertisment
