ฟังควมแม่เจ้า - ปรีชา ปัดภัย
อ้ายมันโลโซเกิน แม่เจ้าบ่ปลื้ม ลืมอ้ายถิ่มไปสา คนหน้าตาบ่ติดยี่ห้อ
เพิ่นกะหวังให้เจ้า ได้คนดีๆ มีหม่องให้คิดต่อ บ่แม่นคบกันไปมื้อ ๆ
มันกะสมแล้ว ที่เพิ่นเบ๋ปากใส่ ยามอ้ายหย่างสาก ยกมือไหว้ ยังฮู้สึกอยาก อายเจ้าของ
ได้บายแขนลูกสาวเพิ่น แค่ได้ฮัก แต่เพิ่ดสิทธิ์จอง ลูกเขยในอุดมคติ หน้าบ่คืออ้าย
* เสื้อที่ใส่มีกะมีแต่เสื้อขาดๆ บ่มีแง่งมีดาวให้เอาหยังไปอวด
แต่เกิบคีบกะเย็บแล้วเย็บอีก บ่คือจั่งเกิบหนัง เขาขัดมันจนเหลื่อม
นาฬิกาแพงๆ บ่มีให้ใส่ อ้ายมีแต่สายสินญ์ ที่กันผีบ่ได้
มีแต่คําสัญญาปากเปล่า กับคําเว้าเก่าๆ ที่แม่เจ้าเผื่นเอือมหลาย
ฟังควมเพิ่นสา ถิ่มอ้ายโลดสา
มันกะสมแล้ว ที่เพิ่นเบ้ปากใส่ ยามอ้ายหย่างสาก ยกมือไหว้ยังฮู้สึกอยาก อายเจ้าของ
ได้บายแขนลูกสาวเพิ่น เบิ่งหม่องใด๋ กะบ่สมกัน ลูกเขยในอุดมคติ หน้าบ่คืออ้าย
ฟังควมเพิ่นสา ถิ่มอ้ายโลดสา
ไปคบกับเขา คนที่เพิ่นอยากได้ ไปเป็นลูกเขย
Advertisment
