เกสร - เบนซ์ พริกไทย
* โอ้ใจเจ้ากรรม ยิ่งห้ามเท่าไหร่ ยิ่งรักเธอ ยังพร่ํายังเพ้อไม่ยอม ให้เธอนั้นจางหาย
โอ้ใจเจ้าเอย รู้ตัวใช่ไหม หัวใจต้องสลาย
ต้องกลับมานอนร้องไห้ แทบเป็นแทบตาย ไม่รักตัวเองบ้างหรือไง
ต่างก็รู้ว่าแค่ชั่วคราว เราแค่ใช้ความสุขไปด้วยกัน แต่ฉันก็ดันให้เธอทั้งใจ
ก็ไม่รู้อะไร บังตา ให้ฉันไม่อาจหา หนทางลบเธอไป ไม่อาจจะถอนตัว
ดั่งดอกไม้เดียวดายเฝ้ารอ ให้แมลงสักตัวได้ชื่นชม แค่หวังให้มาดอมดม ก็ดีใจ
เธอก็เหมือนแมลงที่เข้ามา ต้องการแค่เพียงผสมเกสร แล้วบินไป ไม่อาจจะรั้งเธอ
อยากทําเป็นไม่มีอะไร แต่ใจทั้งใจยังฝืน ยิ่งคิดจะลืมกลับยิ่ง คิดถึง
( * )
ผิดเองที่ฉันเอาใจลงไป ทุ่มทั้งหมด ที่มีทั้งๆที่เกมนี้
ใช้แค่เพียงอารม ที่อ่อนไหว ช่างโง่งมงายเหลือเกิน
โอ้ใจเจ้ากรรม ยิ่งห้ามเท่าไหร่ ยิ่งรักเธอ ยังพร่ํายังเพ้อ ไม่ยอมให้เธอนั้นจางหาย
โอ้ใจเจ้าเอย รู้ตัวใช่ไหม หัวใจต้องสลาย ต้องกลับมานอนร้องไห้ แค่เพียงเดียวดาย
โอ้ใจเจ้ากรรม ยิ่งห้ามเท่าไหร่ ยิ่งรักเธอ ยังพร่ํายังเพ้อ ไม่ยอมให้เธอนั้นจางหาย
สุขใจชั่วคราว แล้วคุ้มกันไหม หัวใจต้องสลาย ต้องกลับมานอนร้องไห้แทบเป็นแทบตาย
ไม่รักตัวเองหรือไง จะต้องให้เจ็บแค่ไหน ไม่คิดบ้างเลยนะหัวใจ
Advertisment
