ชั่วกัปชั่วกัลป์ - ไท ธนาวุฒิ
แม้ จะนานชั่วกัปชั่วกัลป์ ฉันยังเฝ้ารอคอยแต่เธอ
ในห้วงมหานที ที่ลึกล้ําเหนือกําหนด มีใครบางคนกําหนด ขีดชะตาตัวเองไว้
ขอได้หาบางอย่าง ที่มันยังค้างยังคาในใจ แม้จะนานเพียงใดจะไม่ยอมทิ้งคําปณิธาน
* แม้จะนานชั่วกัปชั่วกัลป์ ฉันยังเฝ้ารอคอยแต่เธอ
ที่เคยได้ทําผิดไป ผิดแค่ไหนก็คือผิด ที่เคยก้าวพลาดเพียงนิด ก็ยังติดยังฝังใจ
เหมือนต้นไม้ต้นหนึ่ง ที่ไม่ได้สูงได้โตเท่าไร แต่รากมันชอนมันไป หยั่งลึกลงไปสุดประมาณ
( * )
** คนๆ เดียวที่ใจฉันปรารถนา ขอสบตาสารภาพบาปได้ไหม
ถ้าเธอยอมรับฟัง และพร้อมอภัย ฉันก็คงเป็นไท จากบาปในหัวใจตัวเอง
นี่คือตํานาน เอรกปัตตนาคราช ผู้เฝ้ารอคอย ที่จะปลงอาบัติ
แค่ทําต้นไม้หักก็ยังเป็นความผิด ที่มันตราตรึงติดไปในทุกภพทุกชาติ
ฉันก็แค่ลูกศิษย์ผู้มีจิตศรัทธา แล้วก็เคยพลาดท่าอย่างน่าอเนจอนาถ
บาปฉันมันใหญ่และมันหนักกว่าหลายเท่า ร้อยเท่าล้านเท่ายิ่งกว่าท่านนาคราช
ท่านไม่เจตนาเพียงแต่ว่าลืมคิด ส่วนฉันนั้นสิ้นคิด มันก็เลยผิดพลาด
ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าเธอดีกว่าใคร ยังนอกใจทําร้ายเธอได้อย่างร้ายกาจ
ฉันมันผิดต่อเธอทําให้เธอเสียใจ ถ้าเธอจะไม่อภัยฉันก้ไม่บังอาจ
ฉันมันผิดต่อเธอ ฉันมันเลวต่อเธอ แต่ฉันจะรอเธอเหมือนอย่างกับนาคราช
( ** )
แม้จะนานชั่วกัปชั่วกัลป์ ฉันยังเฝ้า รอคอยแต่เธอ
Advertisment
