โลกที่บ่มีเจ้า - ออย แสงศิลป์
สิ่งที่ย้อนคืนบ่ได้ คือเวลาและสายน้ํา คําเว้ากะคือกัน หากได้ฟัง คือฮักมลาย
บทเรียนที่อ้าย ได้ฮู้มื้อนี้ คือทําลายเจ้าใจสลาย
เข้าสู่โหมดชีวิตเดียวดาย คงต้องทําใจ อีกยาว
* โอ้อาวแนมทางว่าโตนั้นอยู่ใส ขอให้ลมหัวกุดช้างใหญ่หอบเจ้าคืนมา
ขอให้ดินเดิงฟ้า พาเจ้าคืนหลัง ขอให้ฮู้ไว้เด้อนาง ว่าตอนนี้
** ในโลกนี้ ที่บ่มีเจ้า มันเงียบเหงาชีวิตฮู้บ่
อ้อมแขนอ้าย ที่เคยกอดเจ้าไว มื้อนี้จ่ายอมกอดเจ้าของให้
น้ําตาไหลไหลจั๋งข้างเคียง เฮ็ดได้เพียง ฝากบอกผ่านลมไป
ว่าฮัก ฮักเจ้าเพียงใด ว่าอ้ายสิเป็นสิตาย ชีวิตที่ไร้ความหมาย คือตายทั้งเป็น
หากย้อนเวลาได้ สิบ่ท่าลาย ทุกอย่างตอนนั้น
ชีวิตคงเป็นอย่างฝัน ย่างไปนํากัน จนว่าแก่เฒ่า
เว้าออกมา แล้วน้ําตาซึม บ่อาจหวนคืน คือ จั่งเว้า ได้แต่เสียใจ บ่เซาท่อนั้นละ
(*, **)
ว่าอ้าย ชีวิตตอนนี้ ไร้ความหมายอีหลี หากโลกนี้ บ่มีเจ้าเลย
Advertisment
