โสงโหลงเสงเหลง - สมิธ ภาสวิชญ์
ก็ตัวของพี่เป็นหนุ่มเมืองนนท์ หลงรักหน้ามนต์มาตั้งนาน
แอบมองผู้สาวงามฝั่งอิสาน แต่ยังไม่กล้าพอ ที่จะเดินเข้าไปหนอ ก็ไม่รู้จะทําอย่างไร
กะลองพูดคุยเว่าเป็นอีสาน เผื่อจะได้ใจเธอสักที
ตั้งใจไว้แล้วว่าต้องคนนี้ แต่เจออีกที เอ่า เธอมากับใครได้ เหมือนจะเป็นผู้บ่าวใช่มั้ย
* รักที่เพียงแอบมอง ไม่เคยสักครั้งได้คุยว่าฮักสักที
โอ้วคนดี เจ้าคึมาเฮ็ดให้อ้ายปวดใจแก่ งัดจนเซากินข้าวแลง
** เจ็บคัก มันก็เป็นโสงโหลงเสงเหลง เหลือใจจนว่านั่งเสเหว่ โอ๋โอล่ะสิเฮ็ดจั่งได๋
เจ็บคัก อ้าย เป็นโพโว้เพ้เว้ สูนคักเป็นตาหัวแท้เด เหลือโตนเจ้าของแท้น้อ
เอ่อะ เอ่อะ เอ่อะ เอ่อะ
สอย สอย ช้าใจเลยต้องมานั่งหงอย หงอย
คึดไปในวันที่นั่งคอย ใจล่อยใจลอย คีบจีบสักทีเด้อ
หม็นคัก กะจึ่งว่าสอย สอย เสียใจล่ะที่ต้องเจ็บจนถอย
จบแล้วรักอ้ายที่คอย จะแหมนฟ้าวมีผู้บ่าวแม้เด้ น้องคี มา เฮ็ด อ้าย คักแท้เดั
Advertisment
