เงิน - ธีเดช ทองอภิชาติ
เมื่อยามมีเงินมีทอง นับพี่นับน้องเพื่อนพ้องติด
ควงแขนแนบตัวแอบอิงชิด ชีวิตนี้ดีเหลือเกิน
ย่ําเท้าเดินไปทางไหน ไม่เห็นมีใครนั้นทําเมิน
โอ้โหมันช่างเพลิดเพลิน เงินตรานี้มีค่าจริง มีค่าจริง ไม่ต้องถูกทิ้ง ให้เดียวให้ดาย
กระดาษบางๆ ที่ท่านใช้สามารถตัดใจที่พันผูก
ไมตรีที่ร่วมกันเพาะปลูก ขาดได้ด้วยเงินจูงใจ
อํานาจลาภยศที่ใหญ่ล้น สามารถเปลี่ยนคนเป็นสัตว์ร้าย
เงินเปรียบเหมือนดาบซามูไร เชือดเฉือนหัวใจให้ต่ําลง ต่ําลง ทําตัวสูงส่ง จิตใจต่ําตม
* อันว่าความรักที่แน่นเหนียว นั้นยังคดเคี้ยวเมื่อเจอเงิน
กิเลสพาใจหลงเพลิดเพลิน ย่ําเดินตกสู่ห่วงเหว
เคยพอใจในสิ่งที่มี บัดนี้ความดีเป็นความเลว
หัวใจของคนก็แหลกเหลว ใช้เงินเป็นเชื้อก่อเปลวไฟ เผาใจ ที่เคยมีให้ ซึ่งกันและกัน
** สมบัติพัสถาน ผลาญกันวอด มรกดกตกทอดจากพ่อแม่
ให้ลูกให้หลานด้วยรักแท้ หวังตอแก่ฝากผีฝากไข้
แล้วใครจะนึกว่าบุญคุณ เป็นการขาดทุนที่ยิ่งใหญ่
ทุกอย่างทมี่ให้เจ้าไป ไม่มีความหมายไร้ที่พึ่งพา อนิจจา เงินตรา ก็เที่ยงธรรม
Advertisment
