อำลำ - เอิร์น วราภรณ์
ตื่นละบ่ มื้อนี้ไปไส ที่บ่ซําบายไคขึ้นแนบ่
กินข้าวละยัง มื้อนี้เฮ็ดงานอยู่บ่ มีแนวสิบอก เดะเมื่อคืนฝันพ้อ
เป็นนําคิดฮอดหลายบ้อ จั๋งได้ฝันเห็น
จับโทรศัพท์เทียวเบิ่งแต่หน้าจอ เป็นจั่งใด๋แนน้อ ไลน์ไปหาคือบ่อ่าน
ฝากหัวใจอยู่น่าเจ้า ถึงตัวสิอยู่กับงาน หลายเพื่อแอบหวั่น ยามเจ้าหายไป โอ้ย
อ๋าลํา อําลํา คิดนําแต่เพิ่นกะบ่ฮู้ดอกว่าเพิ่นสิคึดน่าเฮาบ่
บ่ส่วง บ่ส่วง เบิ่งรูปแฮงคึดพ้อ พออยากโดดลงจอ ไปเบิ่งหน้าใกล้ ๆ
จั่งแม่น จั่งแม่น เป็นตาหน่ายแท้น้อหัวใจ ทางนั้น เดะ เป็นจั่งใด๋
คิดฮอดคือกันบ่ ยามที่เงียบไป ทางนี้มันคือทรงเป็นฮ้าย คึดน่าหลาย สุอันสุอย่าง
เลิกงานละบ่ ฮอดบ้านละไป คือบ่เห็นตอบไลน์ หรือตอบไผอยู่บ่
หลอยเพ้อไปทั่ว กะคนมันคิดฮอดเนาะ เพิ่งรูปกะเผลอจุ๊บหน้าจอ
ปานคนบ่พอลางเทื่อกะดาย
จับโทรศัพท์เทียวเบิ่งแต่หน้าจอ เป็นจั่งใด๋แนน้อ ไลน์ไปหาคือบ่อ่าน
ฝากหัวใจอยู่น่าเจ้า ถึงตัวสิอยู่กับงาน หลายเทื่อแอบหวั่น ยามเจ้าหายไป โอ้ย
อ๋าลํา อําลํา คิดนําแต่เพิ่นกะบ่ฮู้ดอกว่าเพิ่นสิคึดนําเฮาบ่
บ่ส่วง บ่ส่วง เบิ่งรูปแฮงคึดพ้อ พออยากโดดลงจอ ไปเบิ่งหน้าใกล้ ๆ
จั่งแม่น จั่งแม่น เป็นตาหน่ายแท้น้อหัวใจ ทางนั้น เดะ เป็นจั่งใด๋
อําลํา อําลํา คิดนําแต่เพิ่นกะบ่ฮู้ดอก ว่าเพิ่นสิคึดนําเฮาบ่
บ่ส่วง บ่ส่วง เบิ่งรูปแฮงคึดพ้อ พออยากโดดใส่จอไปเบิ่งหน้าใกล้ๆ
จั่งแม่น จั่งแม่น เป็นตาหน่ายแท้น้อหัวใจ ทางนั้น เดะ เป็นจั่งใด๋
คิดฮอดคือกันบ่ ยามที่เงียบไป ทางนี้มันคือทรงเป็นฮ้าย คึดนําหลาย สุอันสุอย่าง
เป็นนํานํา นํานําบ่หาย โอ้ย ฮู้บ่
Advertisment
