สิเจ็บเองดอก - ตุ๊กตา นริศรา
ละจุด..สีแดง แจ้งเตือนน้อง ว่าพื้นที่ความเสียใจ มันเต็มแล้วให้พอก่อน
ลมหายใจกะเริ่มอ่อน แฮงบ่มีสิลุกสู้ อาการแย่ให้ระวัง
กะย่อนว่าเจ็บเพื่อเธอดอกบ่ยั้ง อืกซ๊าตื่มความผิดหวัง
มอบความฮักให้เธอตอบแทนมาแต่ละครั้งบ่ยังแล้ว บ่อนสิเอาใจเฮาน้อ น้องพอแล้ว
น้องสิฝืน แม่นฮู้ว่าก้าวต่อไป น้องสิบ่มีไผ เดียวดายบนทางเหว่ว้า
สิเจ็บเองดอกถ้าหากพายุความเหงาพัดมา สิเช็ดเองดอกน้ําตา ถ้าสมมุติว่ามันไหลบ่เซา
จบเสียทีเจ็บคราวนี้น้องสิจดจําา อ้ายมาซางใจดํา สอนวิชา รวมเศร้า
ปิดเทอมหัวใจไม่อาจยืนนิ่งท่ามกลางเรื่องราว พื้นที่รองรับความเศร้า
ดีลีทชัดดาว คือคอมบ่ได้
บทสุดท้าย บ่มีความหมายสลายล้มทุกอย่าง สิเซาเจ็บเพื่อเจ้าพอแล้วสิบ่ทน
ตั้งแต่ต้นหม่นอยู่กับความเจ็บ เก็บสะสมกะย่อนว่าหลงมักแฮงบัดแฮ่งเทียวมาต้ม
สมแต่เจ็บกะฝืนลืมบ่ได้ ลุโดนหน้ากันบ่ เจ้ามีแฮงซั่นบ้อยามเห็นน้องเป็นทุกใจ
บอกเอาไว้ว่า น้องยังฮักอ้ายอยู่เสมอ แต่ต้องขอโทษเด้อ ที่น้องเลือกลาปัญหามื้อนี้
การ์ดใจใกล้เสื่อมย่อนถูกบันทึกด้วยการย่ํายี จนล้นเมมโมรี่ บ่เหลือพื้นที่ ฮองน้ําตา
ฝืนคําฟ้าว่าสิเอาความดีมาแลกความฮัก เบิ่ดหน้าตักทุ่มเทให้เจ้า ให้เจ้าสุดท้ายกะบ่สน
ตัดสินใจ เลือกเดินจากไปในวันนี้ ไม่มีอีกแล้วคนดี คนที่มันยอมใจ เธอทุกหน
สิอดเอาแม่นน้องยังฮักเพียงเจ้าหน้ามนต์ หมดแล้วความอดทน
กลับมาเป็นคน เลิกกินแล้วหญ้า
น้ําตาที่เคยไหลน่าเจ้า ความหวังที่เพพังย่อนเจ้า รวมเหงาเจ้าบันทึกใส่
เหลือพื้นที่พอให้หายใจได้ สมควรแล้วสิบ่ทน ขอลาทีกับฮักรวมเศร้า
เลิกกับเจ้าจั่งแม่นเฮ็ดถูกต้อง การ์ดสํารองหัวใจเตรียมไว้
เพื่อมอบฮักใหม่ให้คนนั้น ที่พร้อมฮักกันบ่ตั๋วน้อง บ่ตั๋วน้อง
Advertisment
