รอ JOY ที่ร้อยเอ็ด - เจมส์ จตุรงค์
คิดฮอดน้องจอยสาวส่ําน้อยเมืองร้อยเอ็ด แต่ก่อนเคยเฮ็ด เฮ็ดงานอยู่ที่โลตัส
จากเมืองร้อยเกิน น้องเมินไปจ้อยมิดจั๊ด ทางฝันเคยวาด กับอ้ายเลยขาดจุ๊ดปุ๊ด
กะพอเข้าใจ อ้ายมันคนไร้อนาคต เจ้าเบื่อซุกรถ เบนซ์มือแปด หม้อแบตชํารุด
เที่ยวบึงพลาญ มื้อนั่นแม่นไผ บอกฮักอ้ายที่สุด ถูกลมหัวกุด พัดหมุนติ้ว ฮักกิ่วขาดปั๊ด
* ฮัก เจ้าหลายโพด เลยถูกลงโทษ ตามกฎคนเซาฮัก
อยาก ให้เจ้าฮู้คัก ว่าคนอกหัก มันเจ็บขนาด
แหงนเบิ่งหอโหวด ที่สูงโจดโลด ยามจอยจ้อยจัด
ใจคนถูกลืม สะลือสลึม คือใจสิขาด ถ้านายกเพิ่นอนุญาต สิปืนไปฮ่อง ฟ้องคนใจเท็จ
** ฝากเสียงโหวดลอย ไปบอกน้องจอย อย่าจ๋อยจี๊ด
อย่าบล็อก อย่าตัด คนที่คอยอยู่ทางร้อยเอ็ด
หอโหวดตระหง่าน ถ้าบึงพลาญ บ่แห้ง อย่าเฮ็ด
กลับมาแห่บุญผะเหวด กลับมาเฮ็ด ก้อยร้อยเอ็ด สู่อ้ายกินแน
Advertisment
