แม่พันธุรัต - มินตรา น่านเจ้า
รักปานดวงตา เจ้ายอดดวงใจ แม่จะคุ้มภัย ให้เจ้าเอย
ริ้นไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม โอ้ลูกสังข์ทอง ของแม่จงนอน หลับไหล
เอนกายลงพัก ตักแม่ให้อุ่นฤทัย เจ้าไม่ต้องเกรงสิ่งใด แม่จักมิให้ราวี พ่อขวัญข้าวเอย
* ถึงแม่เป็นนางมารยักษ์พันธุรัต แต่รักเจ้ายิ่งสิ่งใดนัยนา
แม้นเจ้าจะต่างเผ่าพงศ์วงศา เจ้าจงอย่านึกกังขาในอาทร
แม้น แม่เป็นนางมารยักษี จะกล่อมเกลี้ยงดวงฤดี ดั่งบุตรในอุทร
ขวัญเอย ขวัญมา โอ้พ่อขวัญอ่อน สังข์ทองผ่องศรี
ยามนี้เจ้าเติบโต สิบห้าปีผ่านไป พระสังข์ทอง ยองใยดั่งทองทา
เป็นเคราะห์กรรมอันใด แม่คงสิ้นวาสนา เมื่อลูกยาสวมรูปเงาะแล้วเหาะหนี
อันรูปเงาะไม้เท้าเกือกแก้ว แม่ประสิทธิ์ให้แล้ว ดวงฤดี
อันพระเวท วิเศษบทนี้ แม่สลักไว้ ที่แผ่นผา
จงเรียนร่ํา จําไว้เถิดขวัญตา ใช้เรียกเต่าปลาในธารา ครุฑาเทวา มหาจินดามนต์
ทรุดกายลงนั่งพรางโศกา แม้นสิ้นมารดา ขอเจ้าจง พ้นโพยภัยเอย
อื่อ ลูกสังข์ทองของแม่เอย อ๋อ ลูกสังข์ทองของแม่เอย
Advertisment
