ลูกบายดี - บังซัก ก้าวร้าว
ออกจากบ้านมาด้วยความตั้งใจ เก็บเงินกลับไปที่บ้านบ้านเรา
ก้าวสู่เมืองฟ้าแดนศรีวิไล เพื่อหวังได้ดีอย่างใครเขา
เน็ตเหนื่อยก็พร้อมอดเอา หวังเพียงแค่ได้แบ่งเบา เพื่อจะได้มีชีวิตที่ดี
แต่ความเป็นจริงสังคมตรงนี้ มันกลับไม่เป็นดั่งที่ฝัน
ไม่เหมือนบ้านเราที่มีนาทุ่งมีเลมีเขามีลูกหนํา
มีแต่ตึกใหญ่สูงต่ําเจอแต่ผู้คนใจดําา นึกถึงคํานึกถึงคําพ่อแม่ว่า เหนื่อยให้กับบ้านเรา
* ไม่เป็นไรลูกไหวอยู่ได้และแม่เห้อ ไม่เป็นไรหนักนิด อดเอาแหละพ่อเห้อ โวฮูโวโอโอ
** ไม่พรือไหรแม่ลูกบายดี กินอยู่ประณีไม่อดไร
ทํางานกลับมาหลับสบาย มีกินมีใช้ไม่ต้องห่วง
ไม่พรือไหรทีละพ่อเห้อ เดียวไว้ค่อยโทรกลับไปใหม่
สิ้นเสียงวางสายน้ําตาไหล เหมือนติขาดใจแล้วแม่เห้อ
ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน ความมานะพิสูจน์ตน ฝ่าพายุพิสูจน์ลม
ความหนักหนาพิสูจน์ทน ดังมีดขวานพิสูจน์คม บทชีวิตที่ยาก จนอยากจะชนะต้องสู้ชน
เพื่อครอบครัวต้องดิ้นรน แม้เส้นทางจะหมองหม่น วอนค่าพรพ่อแม่
โปรดช่วยบันดาลดล ให้ผ่านพ้น
Advertisment
