ข้าวก้นบาตร - ลำเพลิน วงศกร
ไปบ่กลับแล้วใจ ยื้อไว้กะบ่อยู่ เมื่อเจ้าควงเขาเคียงคู่เหยียบซานหัวใจอ้าย
ตั้งฮับความเจ็บบ่ทัน สําไม้จันทน์ฟาดกลางหัวใจ
เอาพุทโธฮับความแพ้พ่าย แต่น้ําตา แฮงไหลกว่าเก่า โอ้ย โอ้ย
เบิ่งเจ้ากับเขามาอย่าง ส่างแตกต่างตอนเฮาฮักกัน ฮักกับเขาคนนั้น คือสิดีกว่าอ้ายละเนาะ
เบิ่งสภาพเจ้าของ ยังอาศัยข้าวก้นบาตรหลวงพ่อ อ้ายเข้าใจยอมฮับสุข้อ ทุกเหตุผล
ที่เจ้าไป
* อย่าเอาแก้มใสใสมาเปื้อนขี้ดินเหม็นสาบคนผู้อ้าย
วาสนาบุญอ้ายบ่หลาย สิได้บายศรี
ฟ้าวไปกินพาค่า เป็นของเพิ่นสาเด้อคนดี อ้ายมันบุญบ่มี สิได้โจมแขนท้าวก่ายแขนนาง
** ฮักเจ้าหลายหลาย แต่บุญอ้ายน้อยเลยถูกสอย กลายเป็นแฟนเพิ่ม
ไปฮักเขาสาแก้มเปิ่นเวิ่น ให้ลืมฮักเฮา
ให้ความเจ็บจงมีแก่อ้าย มื้อป้อนไข่ให้มีสุขแก่เจ้า วาสนาอ้ายบ่สมดาว เฮาบ่สมกัน
โผดหัวใจอ้ายสา เอาวัดป่า เป็นหม่องเฮ็ดใจ ควมฮู้บ่หลาย ยังหาวิธี ให้ลืมเจ้า
ตั้งใจฟังคําเทศนา เพิ่นเกิดมาบ่แม่นของเฮา ให้ฟังควมหลวงพ่อเพิ่นเว้า แล้วตัดใจสา
Advertisment
