ร้านลับ - วัชราวลี
เธออ่านหนังสือมุมเดิม กาแฟก็แก้วใบเดิม
เธอนั่งคอยใครอยู่ตรงนั้น บางทีก็สบตากับฉัน
มันท่าให้คิดไปไกล ข้างในหัวใจ เธอคงรอ
คอยใครสักคนหนึ่งคนนั้น และคิดว่าคงไม่ใช่ฉัน
* ตอนเวลายิ้ม เธอเอาผมทัดหูข้างนึง ใจของฉันลอยหลุดไปลืมร่างแปบนึง
มันทําให้ฉัน บ้า กลายเป็นคนอารมณ์อ่อนไหว
ดังดวงอาทิตย์ ที่มืดมนได้ลุกเป็นไฟ เผาและผลาญโลกมนุษย์ใบนี้ครั้งใหญ่
โอ้วตาของฉัน พร่า โอ้วเธอท่าให้ดวงตาของฉันพร่า
รอคอยให้ถึงวันพรุ่งนี้ ไม่ทัน อาการฉันตอนนี้ มันไม่ค่อยไหว
อยากให้เช้าเร็วๆหน่อยได้ไหม
ใจมันร้อน ทุราย อากาศเย็นๆก็ยังเกิดไอขึ้นละลาย อยากจะเจอเธอ อยากจะชวนคุยคงมีวิธี
** เธออ่านหนังสือ มุมเดิม กาแฟก็แก้วใบเดิม
เธอนั่งคอยใครอยู่ตรงนั้น บางทีก็สบตากับฉัน
มันท่าให้คิดไปไกล ข้างใน หัวใจ เธอคงรอ
คอยใครสักคนหนึ่งคนนั้น และคิดว่าคงจะเป็นฉัน
( * )
Advertisment
