กลับนาสาหล่า - แดง คนมอ
สายลมหนาวพัดมาบ้านเฮา ฮวงข้าวเหลืองทองงามตา
คึดฮอดคน ที่เคยสัญญา เจ้าบอกว่า สิกลับมาบ้านเฮา
ไปตั้งแต่วันสงกรานต์ หลายปีผ่าน บ่กลับคืนมาเนาว์
ใกล้ถึงยามกำเคียวเกี่ยวข้าว คึดฮอดเจ้า แท้น้อ
เดือนสิบเอ็ดปีเก่า เคยมีเจ้าเกี่ยวข้าวเคียงข้าง
อ้ายเคยเกี่ยวตอฟาง ทำปี่เป่าหยอก นางจำได้บ่
อย่าสิลืมบ้านเฮา ซุ้มผู้เฒ่ายังเฝ้าคิดต่อ
อ้ายกำเคียว เกี่ยวข้าวคอยรอ มื้อได๋หนอ เจ้าสิหวนคืน
* อย่าสิไปหลง แสงไฟเมืองหลวง คนบ้านเฮา นั้นยังห่วงหา
แสงหิ่งห้อยยังงามจับตา ให้ฟ้าวคืนมาบ้านเฮา
แสงตะวันส่องฟ้ายามเช้า สนูว่าวยังคงร้องเพลงบ่เซา.
พ่อและแม่แก่ลงกว่าเก่า ยังรอให้เจ้า มาเบิ่งแงง
** สายลมหนาวพัดกรายบ้านเฮา ฤดูเก่าหน้าแล้วหวนมา
อ้ายยังคอยคนเคยสัญญา จนเลยผ่านมาถึงหน้าแล้ง
เจ้าสิเป็นตายร้ายดี ส่งข่าวให้ฮู้เด้อคำแพง
Advertisment
