ไสว่าจนสิทนได้ - วรชัย ศรศิลป์
หนีไปไสล่ะน้อน้อง เห็นแต่เพียงสิ่งของ ส่วนโตอ้าย ที่เหลืออยู่
หล่านางเอ้ย หนีไปใส่อ้ายบ่ฮู้ หรือมีชู้ผัดลับหลัง เด้น้อ
อยู่กันมา ได้ปีกว่าท่อนั้นน่อ มาถิ่มพี่ให้สับสน นี่บ่น้อใจคน
ไสว่าจนสิทนได้ อยู่ดีๆมาหนีอ้าย
ส่งข้อความมาทาง Line บอกให้อ้ายลืมเรื่องเก่า ว่าเลิกกันสาน้อเฮา
อยู่กันไปมีแต่ล้ม บ่พาเจ้า แม่นมั่งมีโอ้ย โอ้ๆๆๆๆ พอทีอ้าย
อยากเลิกรา อ้ายกะบ่ว่าหยังดอก เป็นหยังบ่บอก บอกอ้ายด้วยเหตุด้วยผล
สู่ต่อบ่ไหว อ้ายเข้าใจ อยู่ดอกหน้ามน ย้อนอ้าย พาจน ขัดสนน้องทนบ่ได้
ค่าแรงจากนาย รายวันนั้นไม่พอจ่าย ค่าน้ําค่าไฟ ค่าห้อง ค่ากินไม่เหลือ
สู้ทํางานหนัก เพื่อคนฮักอ้ายยอมอาบเหงื่อ เหนื่อยกายไม่เบื่อ เมื่อมีเธอ อยู่เคียงข้างใจ
สัญญาไว้ถึงสิโดนปานใด กะทนได้บ่ไหวหวั่นเฮาซอยกันผ่าล่าง ถางไม้ป่าโพน
ไปอยู่ซ้น กลางท่งดงหนาม น้องสิตามฮอยชาย บ่ไลลาล้าง
ขอเคียงข้างเติมพลังสร้างก่อ มีปัญหาอย่าท้อ สิขอสู้ คู่กัน
หนามขวากกั้น อย่าได้หวั่นแฟนจ๋า นี่คือคําสัญญาว่าพี่จนสิทนได้
Advertisment
