เขาไม่มาหน้าไม่บาน - ธิดาลาว ศรีวิไล
เขาไม่มาใบหน้าไม่บาน เห็นอาการของเราใจขุ่น
โรคอะไรไม่เท่าโรครักคุณ โรคแพ้ไออุ่นไข้หวัด ยังเป็นรอง
เขาไม่มาใบหน้าไม่เขียน ปีและเดือนสองแก้มไม่ผ่อง
ทรมานเห็นบานกระจกไม่มอง แม้ข้าวในกล่องไม่อยากกลืน ลงไป
อดใจเอาเด้อเฮานี่ อดใจเอาเด้อเฮานี่ อย่าหนีไกลบ้านไกลช่อง
คําพูดเขาบ่โดนดอกน้องไปหมั้นสู่ขอ แม่นอ้ายล้อหรือรักนางจริง
ยิงคําหวานหวานลงใจม้อย คอยคุณพี่ราศีหมองหม่น คันทนบ่ได้ตายแน่พี่จ๋า
* เขาไม่มาใบหน้าเศร้าหมอง ถึงมีทองที่คอยังเศร้า
อาบน้ําดูสักครู่ให้มันหายเหงา แต่แล้วก็เหมือนดังเก่า รักเขาไม่มีชื่นบาน
เห็นเขามาเริงร่าไม่เบา ยิ้มรับเอาเมื่อแฟนขึ้นบ้าน
รีบกุลีกุจอหาน้ําให้ทาน เลิกคิดเพ้อเจ้อฟุ้งซ่าน เห็นเขาดังเรา โดนเบอร์
** ยามเจอปากคืออัดแป้น ยามเจอปากคืออัดแป้น
จับแขนนางก้มกู่สู่ ยอมรับเขาเป็นคนเจ้าชู้ ใจกล้าล่วงเกิน
คันสิเอิ้นหาแม่นางอาย ชายเขาอ็อบ ปล่อยเลยตามเรื่อย
เปลือยใจน้องลองใจเขาเบิ่ง คันเขาฮักแท้บุญแหย่ไล่มา
สุขอุราเมื่อเขานั่งบ้าน หน้าตาไม่บานบ่เห็นอ้าย เออะ เอ๋อ เอ๋อ เอย
Advertisment
