รถไฟแห่งความหวัง CGM48
เบื่อที่ต้องนั่งเรียน ไม่รู้นานแค่ไหน เวลาที่เดินหมุนไป ไม่รู้ทําไม นานจัง
และตัวฉันก็เหมือนโดนทอดทิ้ง เอาไว้ข้างหลัง
สิ่งที่ครูได้ย้ํา ย้ําเรื่องสําคัญ ที่ตะโกนให้ฟังพูดซ้ํา ๆ ให้เราจดจํา ครั้งนั้น
สอบอะไร เรื่องไหน ก็เตรียมตัวให้ดีแล้วกัน หรือบางทีก็เป็นพวกเทคนิค อะไรเช่นนั้น
หมาตัวหนึ่งตัวนั้น หลงเข้ามาตรงนี้ ที่กลางสนามโรงเรียน
ชื่ออะไรไม่รู้ ฉันก็ไม่เคยเห็น ว่ามันนั้นมายังไง
มันแค่เดิน เดินไปเดินมาอย่างนั้น โดยไม่มีอะไรผูกมัด Ah น่าอิจฉาจัง ดูช่างมีอิสระแบบนี้
* อยู่ตรงนี้ เรื่อยไปแล้วไง ก็คงไม่มีอะไรแตกต่าง
เปิดประตู ห้องเรียน แล้วเรากระโดดก้าวไปพิสูจน์เส้นทาง
มองแผ่นฟ้าสีครามงดงาม แล้วเราออกวิ่ง แล้วไปด้วยกัน
นี่คือรถไฟ แห่งความหวัง วิ่งไปสู่วัน พรุ่งนี้ ของเรา
อยากจะทําก็ทํา ได้เลย ก็ลุย ถ้าเราจะทําซะอย่าง
Advertisment
