สถาพร – พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
สถาพร เป็นคนปักษ์ใต้ความรู้มากมายอาชีพเป็นครู ปีกลายย้ายจากละงู มาอยู่อีสานที่บ้านด่านเกวียน
มาประจำโรงเรียน บ้านด่านเกวียนด้วยความเต็มใจ
สถาพรเป็นคนปักษ์ใต้ พูดอะไรก็ต้องมีทองแดง อยากพูดอีสานอย่างแรง ปรึกษาลุงแฟงที่บ้านภารโรง
ลุงแฟงกำลังตั้งวงสุรา ก็สอนคำพังเพยว่า
* จอกหนึ่ง หูซันจองลอง จอกสอง หูซันจีหลี่ จอกสาม เห็นหมูเท่าแมงหมี่ จอกสี่จอกห้า เห็นป้านึกว่าเมีย
จอกหก ฝนตกนึกว่าแดดออก จอกเจ็ดจอกแปด เห็นแดดนึกว่าฝน จอกเก้า ตาลายพิกล
จอกสิบ วกวน เห็นคนนึกว่าควาย
** สถาพรสอนหลายวิชา วันนี้เรามาวาดรูปดูสิ กระดาษดินสอก็มี แจกให้ฟรี ให้วาดรูปมะเร็ง
นักเรียนละก็นั่งตัวเกร็ง วาดมะเร็งก็ไม่เป็นกันทั้งโรง สถาพรก็เลยเป็นฮง ถามภารโรง ผมไม่เข้าใจเลย
ภารโรงละก็งงก็ซิตาย มันเป็นจังใดครับไอ้โตมะเร็ง สถาพรละก็ตอบเซ็งเซ็ง ตัวมะเร็งมีเป็นร้อยเป็นพัน
เช่นมะเร็งวัน ผีเสื้อตัวนั้น ละมันก็เป็นมะเร็ง ชักใยโตงเตง นั่นก็มะเร็งมุม
ที่บินมาเป็นกลุ่ม ผึ้งก็เป็นมะเร็ง อีสานบ้านเอ็ง ก็มีมะเร็งกินูน มะเร็งกินูนก็เอาไว้แกล้มกับสุราไง
( ซ้ำ * )
(ซ้ำ ** )
( ซ้ำ * ) Till End
Advertisment
