อุ๊ยคำ - จรัล มโนเพ็ชร
* อุ๊ย คำ อุ๊ย คำ อุ๊ย คำ
อุ๊ยคำคนแก่ ท่าทางใจ๋ดี ลูกผัวบ่มี อยู่ตั๋วคนเดียว
เมื่อแลงแดดอ่อน อุ๊ยคำก๋ำเคียว เกี่ยวผักบุ้งใส่บุงกล๋างหนอง
ต๋าก่ฝ่าก่ฟาง หลังก่งุ้มก่ก่อง อยู่กลางหนองจนมืดจนค่ำ
แล้วแกก็แบ่ง ผักบุ้งเป็นก๋ำ ส่งขาประจำเลี้ยงตั๋วสืบมา
อุ๊ยคำเกยบอก เล่าความเป็นมา ลูกผัวก่อนหน้านั้นอยู่ตวยกั๋น
แล้วมาวันหนึ่ง ผัวแก่ก่พลัน มาต๋ายละกั๋นเหลือเพียงลูกสาว
แต่แล้วแห็มบ่เมิน มีเรื่องอื้อฉาว ลูกสาวหนีตวยป้อจาย
อุ๊ยคำเลยอยู่ คนเดียวเปลี่ยวดาย ตุ๊กใจ๋ตุ๊กก๋ายปี้น้องบ่มี
(ซ้ำ * )
** อุ๊ยคำคนแก่ ท่าทางใจ๋ดี ลูกผัวบ่มี เป๋นดีเอ็นดูล้ำ
แลงนี้แดดอ่อน บ่หันอุ๊ยคำ เกยมาประจำอุ๊ยคำไปไหน
หมู่ผักบุ้งยอดชม เซาซบบ่ไหว เป็นจะใดไปแล้วอุ๊ยคำ
*** ฟ้ามืดมัวหม่น เมฆฝนครึ้มดำ เสียงพระอ่านธรรมขออุ๊ยคำไปดี
(ซ้ำ * , ** , *** )
(ซ้ำ * ) Till End
Advertisment
