ออกซิเจน - พี พีระพล
คงเป็นลมหายใจ อ้ายครั้งสุดท้าย ที่มีเจ้าข้างกาย แล้วหน้อกานดา
เจ้าเอาใหม่มาแทน ฮักอ้ายเลยเบิดค่า ฉีกถิ่มแล้วหน้อสัญญา ฮักเฮาจบกัน
เสียงถอนลมหายใจ ของคนอกหัก เหมือนอกอ้ายแตกดับ ลงกลางหัวใจ
อ้ายตั้งหลักบ่ทัน บ่พร้อมเสียเจ้าไป หมดเวลาของคนฮักพ่าย คืออ้ายแม่นบ่
* เขาเข้ามาแทน ตำแหน่งแฟนเอาฮักอ้ายไป แม้แต่ลมหายใจ เจ้ากะเอาไปให้เขา
** ออกซิเจนเบิ๊ดโลก กะคงบ่พอ เพราะใจเจ้าลวงล่อ หักอกเกือบตาย
ลมหายใจที่ใช้กับเจ้า อยู่ไปบ่มีความหมาย หายใจเข้าไปยามใด๋ มันส่ำตาย เจ้าฮู้บ่
เฮ็ดจังใด๋ หัวใจเป็นแผล แทบยืนบ่ได้ ฮักเน่า เน่า ของคนหลายใจ สุดท้ายอ้ายต้องแพ้เขา
เจ็บจนจุก หัวใจบาดลึกกับคำว่าแฟนเก่า คงบ่มี คำว่าสองเฮา เพราะเขาเข้ามา
(ซ้ำ * , ** , ** )
มื่อใด๋อ้ายบ่มีเจ้า มันส่ำตาย เจ้าฮู้บ่
INSTRU / F G / Am /
Advertisment
