คำที่บ่กล้าเว้า - เน็ค นฤพล
ผู้ลางคน เกิดมาเพื่อเป็นเพื่อนกัน ขีดมาอย่างนั้น ได้แต่เข้าใจ
น้ำแข็งก็เย็นทุกก้อน ไฟกะฮ้อนคักหลาย และเธอบ่เคยมีใจ ก็เป็นความจริงคือกัน
ซ่อนความลับ อุกอั่งคับห้องหัวใจ ทนเป็นเพื่อนไป ทั้งที่ใจแอบฝัน
คำว่าฮักจากหัวใจ จมน้ำตายทุกวัน ก็น้ำท่วมปากอย่างนั้น เธอบ่เคย ได้ฟังเสียงใจ
* อ้ายมีคำ ที่บ่กล้าเว้า อ้ายมีคำที่บ่ กล้าปาก ที่บ่เว้ากะย่อน บ่อยากเสียเธอไป
ย่านว่าเพื่อนฮอดกะสิบ่เหลือ ย่านว่าแฟนฮอดกะสิ บ่ได้
ย่านเว้าไปแล้วเสียใจ ในคำตอบที่เธอให้มา
สุดท้ายนี้ กะเป็นคือเก่าต่อไป ดีกว่าหัวใจ อ้ายต้องพบเจอน้ำตา
สองเฮาเป็นแฟนบ่ได้ คงเป็นเพราะโชคชะตา ที่ทำให้เฮาเกิดมา มีวาสนาแค่เป็นเพื่อนกัน
(ซ้ำ * , * )
ย้านว่าเพื่อนฮอดกะสิบ่เหลือ ย่านว่าแฟนฮอดกะสิบ่ได้
ย้านเว้าไปแล้วเสียใจ ในคำตอบที่เธอให้มา
Advertisment
