คำสาบานเขยแม่มูล - จินตหรา พูนลาภ
โอ้แม่มูลเอ๋ย คนบอกเป็นเขยลืมแม่แน่แล้ว จากไปไม่มีวี่แวว เรือกลับมาแล้วใยพี่ไม่มา
ลืมโขงสีปูนเหลือง ดอกคูนริมมูลเมษา ลืมรับเรือเคยเทียบท่า ส้มตำปลาร้าแจ่วผักกระโดน
แก้มนวลผ่องใส เคยเคียงผู้บ่าวคืนดาวไกลโพ้น
มัดจำให้หอมแก้มนวล อวดใจเลือดสาวย้อมแก้มเปลี่ยนสี
หนุ่มเรือดูดทราย ไปจอดท่าไหนนานแล้วเป็นปี หรือสัมปทานตรงนี้ ยกเลิกทีมพี่ย้ายหนีลืมคำ
* ทรายแก้วดูดไป เหมือนดั่งดูดใจสาวลูกแม่มูล
น้ำตาหล่นร่วงเหมือนดั่งดอกคูน ไหลลงผสม ขุ่นปูนสีแม่
เขาเอาหัวใจ ลูกสาวแม่ไป แม่จ๋าลูกแย่ คนที่สาบานบอกเป็นเขยแม่ แม่จ๋าได้โปรดยกโทษให้เขา
** ถอนคำสาบานที่เคยมัดจำ ให้หอมแก้มนวล ลูกแม่คงไม่คู่ควร เขาจึงไม่หวนชวนใจให้มา
มาถอนคำแก้ อย่าลงโทษทัณฑ์เขาเลยแม่จ๋า ลูกช้ำเสียยังดีกว่า ให้ใครต่อว่า แม่มูลใจดำ
(ซ้ำ * , **)
Advertisment
