นิลันดอน - ต่าย อรทัย & โจโจ้ มิราเคิล
คงสิเป็นแสนล้านนาที คงสิมีแสนล้านคืนวัน ที่เฮา ใช้ตามหากัน จนมาพบ พ้อ
เคยผิดหวังกับคำว่าฮัก เคยบ่อยาก สิหายใจต่อ มันกะท้อ แต่ฮู้สึกบ่ว่าคุ้มค่า
* เฮาเกิดมาเพื่อฮักไผ บางคนเท่านั้น เฮาต่างก็รอซึ่งกัน และกันตลอดมา
กี่ภพกี่ชาติ ที่เฮาคลาดคลา กว่าสิพ้อได้สบสายตา อยู่ต่อหน้านี้
** พ้อกันแล้ว แล้วบ่อยากให้จากกันไป บ่ว่าเหตุผลใดทั้งนั้น สิฮักกัน ด้วยฮักมั่นที่สองเฮามี
พ้อกันแล้ว ขอให้อยู่จากมื้อนี่ไป ฮอดมื้อตายกลายเป็นธุลี อยากให้การ พ้อกันเทือนี่
เป็นนิรันดร
คนที่คอยฮักแท้มาดน พ้ออีกคนที่พร้อมย่างกันไป สวรรค์คงฮับฮู้ได้ ในคำอ้อนวอน
คนสุดท้ายที่เฮาสิฮัก ฮักสิดน บ่คือเทือก่อน คือกับตอน เคยเจ็บมาย่อน บ่ฮู้ว่า
( * , ** )
ให้มันเป็นนิรันดร์ ( สองเฮาสิฮักกัน ) ให้มันเป็นนิรันดร์
( * , ** )
อยากให้การพ้อกันเทือนี่ เป็นนิรันดร
Advertisment
