เก็บซ่อน - พั้นช์ วรกาญจน์
* ขอโทษที่ฉันเก็บซ่อน ความเป็นจริงเอาไว้ต่อไป ไม่ไหว
ร้องไห้ จนฟูมฟาย ทำให้เธอรำคาญใจ เก็บอาการไม่อยู่
ขอโทษที่ฉันเก็บซ่อน ความเป็นจริงเอาไว้ต่อไปไม่อยู่
เกินที่มันจะทนดู อย่างนั้นโดยไม่เสียใจ
ฉันควรดีใจใช่ไหม ที่เห็นเธอนั้นมีความสุข
อยู่กับเขาคนนั้น คนนั้นที่เธอ บอกว่ารักเขาทั้งหัวใจ
นั่งมอง ดูเธอและเขา ช่างเหมือนในวันนั้นของสองเรา
เธอมีคนรักและห่วง เขารักและห่วง และเขาหวงเธอทั้งหัวใจ
** แต่ทำไม น้ำตาของฉัน มันจึงไหลออกมา ไม่รู้ตัว
เพราะอะไร นี่ฉันดีใจ จนร้องไห้ หรือฉันเสียใจ
( * )
(** , * )
ขอโทษที่ฉันเก็บซ่อน ความเป็นจริงเอาไว้ต่อไปไม่ไหว
ร้องไห้จนฟูมฟาย ทำให้เธอรำคาญใจ เก็บอาการไม่อยู่
ขอโทษที่ฉันเก็บซ่อน ความเป็นจริงที่ใครต่อใครไม่รู้
เกินที่มันจะทนดูอย่างนั้นโดยไม่เสียใจ
Advertisment
