ต้นพร้าว เงาจันทร์ ฉันกับเธอ – เมฆา
จำจากจรมุ่งสู่นครเมืองใหญ่ เดินทางไกลจำใจเพื่อมาสร้างฝัน
แต่ไม่เคยลืม บุหงาคนงามที่จากกัน ใจยังสื่อสัมพันธ์ ทุกราตรีกาลที่จากมา
จำจากไกลดวงใจที่เคยฝังจิต ห่างความใกล้ชิด จงอย่าคิดแปรเปลี่ยนผัน
อรุณเบิกฟ้าเช้าวันใหม่คงพบกัน คิดถึงเพียงเจ้าเท่านั้น เพราะมีฝันทำเพื่อเธอ
* พี่ไม่เคยลืม ฝีมือแกงพุงปลาน้อง ใจพี่ยังข้องห่วงหาตลอดที่จากมา
ไม่รู้สาวเจ้า ยังจำเลยม้ายคำสัญญา รอบ่าวถึงฝันที่ไขว่คว้า แล้วให้พี่มาขอเจ้า
** พี่ยังจำได้ ที่ริมหาดทรายเลนั้น เราสองรำพัน สัญญารักใต้ต้นพร้าว
กอดเอวสาวนุ้ย ชี้ขึ้นไปที่ดวงจันทร์เจ้า บอกนี้แหละน้องสาว พี่ให้จันทร์เจ้าเป็นพยาน
*** จำจากจรใจรอนแรมพลัดถิ่น บินหลาโบยบิน จากทักษิณถิ่นนคร
คิดถึงคนรักสายลมหนาวพัดอาวรณ์ อยากกลับคืนคอน ไปนอนหนุนตักสาวเจ้า
Advertisment
