ลบไม่เลือน (Cursed) - Wizzle
ความเหงา ทําให้เราไม่เคยจากกัน ยังคงคิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียวขึ้นมาเมื่อไหร่
ก็เหมือนในหัวใจมันถูกเดือน
พยายาม จะไม่คิดถึงเธอ พยายามไม่เผลอ ไม่ไหวหวั่น
เรื่องราวของเราจบ จากนี้จะไม่พบกัน
ต้องไม่กลับไปมอง เมื่อมันแพ้ก็แค่สตรอง รักที่หมดเวลา ก็น่าจะรู้เขาไม่กลับมา
แต่เก็บความทรงจําไว้ มากมาย ดั่งคําสาปร้าย ไม่ให้ลืม เขา ไม่รู้ทําไม
* ความเหงา ทําให้เราไม่เคยจากกัน ยังคงคิดถึงเธอทุกที ที่อยู่คนเดียวขึ้นมาเมื่อไหร่
ก็เหมือนในหัวใจมันถูกเตือน
ให้รักและพบเธอ ในโลกเสมือน ที่คงมีแค่เราสร้างขึ้นมา
ต้องเห็นหน้าเธอ ผ่านหยดน้ําตา ที่เอื้อมมือไปคว้าก็ไม่ได้เจอ
ไม่ใช่เรื่องจริง และไม่ใช่ความฝัน คือความอ่อนแอ และคงเป็นแค่นั้น
เธอไปอยู่ไหนแล้ว เรายังเจ็บอยู่ที่เดิม ในเวลาที่เหงา เรื่องเก่ายังซ้ําเติม
คนที่ไม่แคร์ เราไปแคร์เขาทําไม กลายเป็นคําถาม แต่ไม่รู้ต้อง ถามใคร
ยิ่งลืม ยิ่งจ่า ถูกคําสาปร้ายไม่ให้ลืม เขา ไม่รู้ทําไม
Advertisment
