สัจจะชาวนา - เอก รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง
พี่ละมันเป็นคนจน รถยนต์ละก็ไม่มีจะขี่
มีแต่เกวียนเทียมควายชั้นดี ละจะเอาไปให้ขี่ ก็อายเหลือทน
รักน้องมาตั้งนมนาน ละไถนาทํางานละกลางแดดและฝน
รักน้องถนอมน้องนัก เป็นเพราะความรักละพี่จึงยอมสู้ทน
เห็นใจบ้างเถิดยอดรัก อย่างอนไปนักเลยแม่สาวหน้ามน
ถึงพี่จะเป็นชาวนา น้องไม่ต้องกลัวว่าละพี่จะอับจน
ขอให้พี่ละขายข้าวเสียก่อน ขอให้พี่ละขายข้าวเสียก่อน
พี่จะพาขวัญอ่อน ไปขี่รถยนต์
* พี่ละมันเป็นชาวนา น้องจ๋าอย่าได้คิดหมองหม่น
รักของพี่ซื่อสัตย์เหลือล้น ถึงจนไม่มีตึกก็อย่าได้นึกหวั่นเกรง
** คืนไหนเดือนหงายเต็มดวง ละพี่จะพาน้องควง ร้องกล่อมละเป็นเพลง
หากแม้นไม่มีรถยนต์ ละพี่จะพาหน้ามล นั่งหลังทุยแทนเก๋ง
ถึงคราวหน้าเก็บเกี่ยวรวง ละพี่จะขอควงเคียวละเกี่ยวแทนน้องเอง
อะรักของพี่ละไม่มีเสื่อมคลาย ขอน้องจงเชื่อใจละพี่เถิดอย่าเกรง
รักของพี่ละไม่มีหลอนหลอก รักของพี่ละไม่มีหลอนหลอก
Advertisment
