ผมรักคุณนะแต่ ize so cold
เจอเธอครั้งแรก แยกไม่ออกอะไรคือจริงคือฝัน เธอเหมือนดั่งกับแก้วนัยน์ตาเธอใส ทุกครั้งที่มองที่ฉัน
ตําหนิเธอเยอะแค่ไหน ใครเห็นเป็นอื่นแต่ฉันคงไม่เป็นงั้น
ความจริงที่บาดทําเลือดแค่ไหล แต่เหตุไฉนจึงมีรอยช้ํา
สรุปใครที่รั้ง เพราะเธอบอกเธอคอย บางเรื่องเธอเองแค่พลั้ง ที่ตัวเธอเองก็ไม่ได้คาด
ยอมรับในความสามารถ หัวข่าวที่เธอโดนพาดจะลง แต่ฉันไม่สนจะตายกี่ชาติ ตามมารยาทฉันก็จะชม
คนก็คนเหมือนกัน แต่ผมไม่ทราบ ผมเลือกจะรั้นจะทน คําที่พูดเธอก็จะฟัง ไม่ว่ากี่ครั้งแม้ฉันจะจน
เลยมอบเธอได้ทุกอย่างจะเหยียบจะย้ํา แม้ว่าบนนั้นจะคม
ความห่วงทั้งเยื่อทั้งใย ตามที่เธอหวังก็ให้ทั้งนั้นแม้ฉันจะชม
เวลาที่เปลี่ยนไป เข็มนาทีไม่หยุดเดิน เธอไม่ได้เปลี่ยนใจ แค่เพิ่มให้รักมันขาดเกิน
บังเอิญเกินไปหรือเปล่า เหมือนซ้ําเรื่องเดิมที่ผ่าน เชิญเธอจะทําไรเธอก็ทํา เชิญเอาเลยตามที่อยาก
* รักเธอรักมันมากขอถามสักอย่าง ตรงไหนฉันพลาด อะไรที่คนไม่ทําขอถามจริง ๆ ทําไมเธอกล้า ?
Advertisment
