นิทานหิ่งห้อย – เป๊ก ผลิตโชค
ไขว่คว้าหาทางหลุดพ้น ในคืนมืดมนไร้จันทร์ ดูแววตาคู่นั้นหมดสิ้นกำลังก้าวไป
หิ่งห้อยเห็นแมงมุมเจ้าเดินหลงทางไกล ช่างดูโชคร้ายจึงเกิดความสงสาร
อาสาช่วยส่องนำทาง ให้แสงในความมืดมน ใช้แสงอุ่นๆ เวียนวน เมื่อเห็นแมงมุมหนาวสั่น
ทุมเททั้งกายใจ ขอทำหน้าที่แทนจันทร์ ให้แมงมุมนั้นได้กลับบ้านปลอดภัย
* ใกล้กันหัวใจยิ่งกอใยสัมพันธ์ ไม่รู้ความรักมันเกิดตอนไหน
ถึงจะไม่รู้ตัว แต่รู้ว่าช่างสุขใจ ยามเป็นแสงไฟส่องนำทาง
ก็รู้ว่าเราต่างกัน ไม่ช้าก็คงห่างไกล แต่เสียงหัวใจสั่งปีกบางๆ ให้บินเถอะนะบินไป
ถึงแม้แสงไฟจะจาง ไม่รู้จะดับลงตรงไหน ก็พร้อมพาเจ้าไปเจ้าแมงมุม
แต่แล้วทุกอย่างก็ฟ้อง เมื่อลอยล่องมาถึงรัง ตัวและปีกบางๆ ถูกรั้งพัวพันสายใย
หิ่งห้อยเห็นแมงมุมร่าเริงก็หลงดีใจ ไม่ได้เผื่อไว้ว่ามันคือลางร้าย
ก่อนความรู้สึกสุดท้าย จะลบเลือนไปนิรันดร์ ก่อนที่คมเขี้ยวจะฝังก่อนรักจะจางหายไป
ได้เรียนรู้ความจริง ไม่มีชีวิตใดๆ ไปกันได้ไกลเมื่อจุดหมายต่างกัน
(ซ้ำ *)
** ก็รู้ว่าเราต่างกัน ไม่ช้าก็คงห่างไกล แต่เสียงหัวใจไม่เคยทวงถามสิ่งที่ได้ทุ่มเทไป
สุดท้ายแสงไฟที่จาง พลันแสงสว่างมืดดับไป ดับแสงลงบนใยเจ้าแมงมุม
(ซ้ำ **)
Advertisment
