ขณะที่หายใจ - River Rhyme
อย่าปล่อยให้มันสายไป ในขณะที่หายใจ อย่าปล่อยให้มันสายไป ในขณะที่หายใจ
บางครั้งหนึ่งวินาทีนั้นก็สายไป รู้สึกว่าไม่ได้พูดมันเหมือนว่าไม่ได้หายใจ
อยากจะชั่งแม่งและทิ้งแม่งและปล่อยเมิน แต่มันยังคงติดและบางสิ่งจะต้องทำ
ความรู้สึกเสียใจไม่อาจจะหายในหนึ่งวัน ไม่อาจจะชดใช้เพียงเพราะวางเงินไว้หลายพัน
และชีวิตยังต้องเดินและก็เดิน มันไม่มีบังเอิญอยากจะเมินคุณก็เชิญ
มันยังเป็นวัฎจักรที่เราไม่อาจจะหลุดพ้น ทำงานหนักจนกายพังมันก็ต้องเจอกันทุกคน
คุณเคยคิดว่าโลกเหลี่ยมแต่ความเป็นจริงมันกลับกลม อย่ามองว่ามันดีเพราะมันเลวได้ในทุกคน
ยังคงสับสนวกวนและวุ่นวาย เอาทุกเรื่องมาใส่ใจแบบนี้ก็กลุ้มตาย
บางอย่างไม่อยากทำก็ให้รู้จักปฎิเสธ อยากจะเป็นตัวเองทำอะไรเพื่อตัวเอง
* อยากจะทำอย่างที่ตั้งใจ แต่ถ้าไม่ทำวันนี้จะให้ไปทำเมื่อไหร่
มันก็เป็นแบบนี้แหละ จะลืมก็เรื่องเดิม ๆ แบบนี้แหละ ไม่รู้จะเดินอย่างไรก็เพราะไม่มีเป้าหมาย
** อย่าปล่อยให้มันสายไป ในขณะที่หายใจ อย่าปล่อยให้มันสายไป ในขณะที่หายใจ
มันก็เป็นแบบนี้แหละชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ มีแต่เรื่องเดิม ๆ ทำให้ฉันเป็นแบบนี้แหละ
ก็เป็นแบบนี้แหละ ก็เป็นแบบนี้แหละ ชีวิตของฉันทุกวันเป็นแบบนี้แหละ
เหมือนอยู่ในกฎของการเล่นแร่แปรธาตุ เมื่อได้สิ่งหนึ่งก็เสียสิ่งหนึ่งนั้นมันเป็นเรื่องแฟร์มาก
เมื่อได้มาที เเล้วถ้าต้องเสียความฝัน เหมือนนายฝันที่ทำหน้าที่จะไม่เสียดายในภายหลัง
ชีวิตนึ่งก็เป็นแค่บทเหมือนในละคร ขณะที่หายที่หายใจคือการดำเนินในเเต่ละตอน
ไม่รู้ตัวเองก็เดินดิ เลือกจากมุมเดิมๆ ดิ ชีวิตที่ต้องเผชิญก็มีแต่เรื่องซ้ำๆ เดิมๆ นิ่ เมินๆ ดิ
ไม่รู้ตัวเองก็เดินดิ เลือกจากมุมเดิมๆ ดิ ชีวิตที่ต้องเผชิญก็มีแต่เรื่องซ้ำๆ เดิมๆ นิ่ เมินๆ ดิ
(ซ้ำ * , ** )
ก่อนจะสายไป อย่ามัวให้หมดลมหายใจ เหมือนดอกไม้ที่ขาดโอ้แม่กานดาอดร้อยมาลัย
ชีวิตที่ขาดกลอนชีวิตในฝันมันขาดตอน อยู่ในสังคมที่ใช้ชีวิตแสดงละคร
เป็นคนรวยที่มีค่าเพียงเงินทอง ความฝันฉันก็มีและอยากจะเดินตามไป
แต่หน้าที่การงานฉันไม่อาจทำตามใจ ใครจะว่าอะไร ก็ปล่อยเขาเดินกันไป
ฉันอยากจะเดินตามฉัน ไม่อยากเดินตามใคร ต้องคว้าฝันและทิ้งงาน
พรุ่งนี้จะกินอะไร จะเลือกฝันหรือเลือกงาน
ก็อยากไว้อาลัย ชีวิตที่เหลือ มันเป็นของงาน เป็นของฉัน เป็นของฝัน
หรือว่ามันเป็นของใคร หรือว่ามันเป็นของใคร
(ซ้ำ * , ** , * )
Advertisment