ขอคุยด้วยได้ไหม – ตั๊กแตน ชลดา
เมื่อเจอะปัญหารุมเร้ามากมาย เกินจุดที่ใจจะรับไหวเพียงลำพัง
เขื่อนความเข้มแข็งถูกกระแสน้ำตาโถมถั่ง ใครจะเป็นฟางเส้นสุดท้ายให้พึ่งพา
จะบอกแม่พ่อก็กลัวท่านพลอยทุกข์ใจ จะไม่บอกใครบ่าแบกไว้ก็เริ่มอ่อนล้า
เปิดกระเป๋าสตางค์หยิบเบอร์โทรที่เธอให้มา คงถึงเวลาใช้สิทธิ์โทรหาซักที
* ขอคุยด้วยได้ไหม ยืมความห่วงใยมาใช้พยุงใจนี้
ฟังเสียงคนที่เข้าใจซักคำสองคำยังดี อย่างน้อยก็รู้ว่ามีคนช่วยรับฟังปัญหา
ขอคุยด้วยได้ไหม ระหว่างรับสายยุ่งงานอะไรอยู่นะ
ขอบคุณที่ให้ โอกาสรบกวนเวลา หนึ่งคำปรึกษาหมื่นหยดน้ำตาหยุดไหล
เธออาจสับสนในใจน่าดู ที่ใครไม่รู้นำปัญหาโทรมาสุมใจ
อยากให้รับรู้ทุกถ้อยคำที่เธอถามไถ่ มีค่าต่อใจ คนไม่มีใครเหลือเกิน
( ซ้ำ * )
เธออาจสับสนในใจน่าดู ที่ใครไม่รู้นำปัญหาโทรมาสุมใจ
อยากให้รับรู้ทุกถ้อยคำที่เธอถามไถ่ มีค่าต่อใจเหงาๆ ดวงนี้เหลือเกิน
Advertisment
