Home | Login | คอร์ด/เนื้อเพลง | Webboard | Classifieds | Music Jobs (หางาน) | TV / Video









(เพจ: โรงเรียนกีตาร์ไทย)


(เพจ: Guitarthai.com)
  “Clapton” กลั่นโดย “อีริค แคลปตัน”...  
 


ยอดยุทธ์ฝีมือขั้นเทพหลายคนในยุทธจักรนิยาย เก็บงำประกายพลังฝีมือได้อย่างมิดชิด ดูภายนอกแสนธรรมดาไม่ต่างจากคนเดินดินทั่วไป บางคนดูออกจะซื่อบื้อติงต๊องเสียด้วยซ้ำ แต่เมื่อถึงเวลาสับประยุทธ์หรือถึงเวลาที่ต้องแสดงฝีมือ พวกเขาจะเปล่ง“รังสีอำมหิต”ออกมาพร้อมกับดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยทีเดียว

สำหรับอีริค(เอริค) แคลปตัน(Eric Clapton) แม้ไม่ใช่จอมยุทธ์ แต่ในความคิดผมเขามีลักษณะบางประการที่ไม่ต่างจากยอดยุทธ์ผู้เก็บงำพลังฝีมือเหล่านั้น เพราะยามปกติอีริคดูธรรมดาสามัญเหมือนคนทั่วไป เป็นหนุ่มใหญ่ใจดีท่าทางกร้านโลกผู้มีหน้าตาอมทุกข์อยู่เป็นนิจ แต่พอเขาหยิบจับกีตาร์ขึ้นมาพรมนิ้วลงบนเส้นลวด 6 สาย ดูเหมือนมี“รังสีกีตาร์”ปรากฏขึ้นมาอย่างประหลาด แถมตัวเขายังดูหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกีตาร์อย่างน่าฉงน

ครับ เรื่องนี้ผมมักคิดไปเองยามได้ดูได้ฟังน้าอีริคร้องเพลงเล่นกีตาร์(แต่ก็ไม่สงวนลิขสิทธิ์ในความคิดแต่อย่างใด) ซึ่งเป็นที่น่ายินดีว่าในวันที่ 16 ก.พ.ปีหน้า(2554) อีริค แคลปตัน จะมาแสดงคอนเสิร์ตที่เมืองไทยอีกครั้ง(เป็นครั้งที่ 3) ณ อิมแพ็คเมืองทองธานี ใครที่เป็นแฟนเพลงอีริคหรือใครอยากชมคอนเสิร์ตดีๆจากนักดนตรีฝีมือระดับโลกก็เตรียมเก็บเงินซื้อตั๋วกันได้

พูดถึงอีริค แคลปตันแล้ว เขาถูกยกให้อยู่ในอันดับต้นๆของสุดยอดมือกีตาร์โลกที่ยังมีลมหายใจ เป็นเทพกีตาร์ที่มีฝีไม้ลายมือเป็นลายเซ็นเฉพาะตัว แต่ไม่ใช่ประเภทหวือหวาเหมือนการแต่งตัวของดาราสาวไทยหลายๆคน และก็ไม่ได้รวดเร็วเป็นพายุบุแคมเหมือนกับเหล่าบรรดาขุนขวานมือกีตาร์ฮีโร่สายพันธ์เมทัลทั้งหลาย แต่ชายหน้าอมทุกข์เจ้าของฉายา“สโลว์แฮนด์”ผู้นี้ เป็นผู้ที่สามารถเล่นกีตาร์ได้อย่างถึงอารมณ์ บาดลึกกินใจ สามารถสะกดผู้ชมผู้ฟังให้เคลิบเคลิ้ม คล้อยตาม รู้สึกสนุกสนาน หวานซึ้ง โศกเหงาเศร้าสร้อยไปกับเสียงกีตาร์จากปลายนิ้วของเขา

ในขณะที่ฝีมือและไอเดียทางดนตรีนั้น น้าอีริคแกก็ยอดเยี่ยมใช่ย่อย วันนี้แม้จะแก่ตัว อายุปาเข้าไป 65 ปีแล้ว แต่เขายังคงสร้างสรรค์งานเพลงดีๆออกมาอย่างต่อเนื่อง แม้ไม่ได้ยอดเยี่ยมสุดยอดเหมือนผลงานชุดอันปลั๊ก(Unplugged) ในปี ค.ศ. 1992 แต่ก็ไม่ใช่งานประเภทขี้เหร่ ขี้ริ้ว ขี้ไก่ ขี้กลาก หากแต่เป็นงานมาตรฐานสูงที่ฟังแล้วคุ้มค่าไม่ระคายหูแต่อย่างใด

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งผลงานเพลงชุดใหม่ “Clapton” ที่น้าอีริคยังคงมาในมาตรฐานสูงเหมือนเดิม

บทเพลงเกือบทั้งหมดใน Clapton เป็นเพลงเก่าที่ถูกหยิบมาทำใหม่ในสไตล์ถนัดของเขา คือ เน้นหนักไปที่บลูส์ ผสมด้วยแจ๊ซ คันทรี และร็อคเบาๆแบบรุ่นใหญ่ ถือเป็นขวดเก่าใส่เหล้าใหม่ที่ให้รสกลมกล่อมละมุนละไม กลั่นจากฝีมือของอีริค แคลปตัน โดยมีดอยล์ บรามฮอลล์ที่ 2 เป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับเขา(ในบางเพลง) พร้อมกับทีมผู้ผลิตคุณภาพอันได้แก่กลุ่มนักดนตรีหลักๆที่เล่นแบ็คอัพ อาทิ Willie Weeks : เบส,Jim Keltner : กลอง เพอร์คัสชั่น,Walt Richmond : เปียโน, แฮมมอนด์ ออร์แกน นอกจากนี้ยังมีนักดนตรีมากฝีมือมาร่วมด้วยอีกจำนวนหนึ่ง

Clapton เปิดประเดิมกันด้วย “Travelin' Alone” บลูส์สนุกๆฟังสวนทางกับชื่อเพลง ซึ่งอารมณ์เพลงบลูส์แบบนี้มีให้ฟังกันเยอะสุดในอัลบั้มชุดนี้ ไม่ว่าจะเป็น “Judgement Day” บลูส์จังหวะกระชับที่มีเสียงฮาร์โมนีก้าของ Kim Wilson เป็นพระเอกทั้งโซโล ทั้งเล่นสอดแทรกตามช่องว่าง

ส่วน “Can't Hold Out Much Longer” เป็นบลูส์เข้มๆ เด่นด้วยเสียงฮาร์โมนีก้าของคิม ก่อบตบท้ายด้วยช่วงโซโลกีตาร์บลูส์บาดลึก สั้นๆแต่อันเหนือชั้นจากลูกนิ้วของอีริค

“Hard Times Blues” อะคูสติกบลูส์ที่อีริคผันตัวไปเล่นแมนโดริน วาดลีลารัวปิ๊กเป็นฉากประกอบบางๆ เปิดโอกาสให้คุณน้าดอยล์เล่นกีตาร์และโซโลแทน ซึ่งน้าดอยส์แกเล่นโซโลได้ดีไม่หยอก

ด้าน “Run Back to Your Side” เป็นเพลงใหม่เพลงเดียวในชุดนี้ที่ร่วมกันแต่งโดยอีริคและดอยส์ เพลงนี้เปิดช่องว่างให้กีตาร์ 3 ตัวจากฝีมือของอีริค ดอยส์ และ Derek Trucks ดวลกันอย่างสุดมัน และลื่นไหลในท่อนท้ายเรื่อยไปจนจบเพลง


สลับจากอารมณ์บลูส์ไปสนุก พลิ้วหวาน กับอารมณ์เพลงแจ๊ซกันบ้าง “Rocking Chair” เป็นสวิงแจ๊ซช้าๆกลิ่นบลูส์ฟังสบายๆ ท่อนท้ายอีริคเล่นโซโลรับส่งกับสไลด์กีตาร์ของดีเรกได้อย่างน่าฟัง

ส่วน “How Deep Is the Ocean” เป็นสวิงแจ๊ซช้าๆคล้ายเพลงที่แล้ว แต่น่าฟังมากกว่าด้วยเสียงอะคูสติกกีตาร์ใสๆจั่วหัวนำเข้าเพลง มีวงลอนดอน เซสชั่น ออร์เคสตร้า มาเล่นแบ็คอัพส่งเสียงเครื่องสายไหลลอยจางๆ เสริมให้เพลงแน่นขึ้น ในขณะที่อีริคส่งเสียร้องได้อย่างนุ่มลึก เข้ากับลูกโซโลง่ายๆในกลิ่นแจ๊ซด้วยเสียงกีตาร์นุ่มทุ้ม พร้อมๆกับมี แขกรับเชิญ วินตัน มาร์ซาลิส(Wynton Marsalis) มือทรัมเป็ตขั้นเทพ มาร่ายมนต์เสียงแตรผ่านท่อนโซโลอันหวานพลิ้ว งดงาม ถ้าเพลงนี้ขาดเสียงทรัมเป็ตของเขา ความไพเราะของเพลงนี้จะด้อยลงไปมากโข

วินตันยังร่วมเป่าทรัมเป็ตในอีก 2 เพลง คือ “My Very Good Friend the Milkman” และ “When Somebody Thinks You're Wonderful” ที่มาในอารมณ์เพลงคล้ายกัน เป็นนิวออร์ลีนแจ๊ซสนุกๆ มีทีมเครื่องเป่าคอยเล่นแบ็คอัพยืนพื้น ในช่องว่างระหว่างของท่วงทำนองเปิดโอกาสให้ทรัมเป็ตคลาริเน็ต(ปี่ดำ) และทรอมโบน ส่งเสียงวิ่งเล่นหลอกล้อกันไปตลอด มีเสียงเปียโนพลิ้วๆของ Allen Toussaint โซโลหยอดสั้นๆแต่ยอดเยี่ยมนัก พร้อมกันนี้ยังมี“ทูบ้า”(เครื่องเป่าทองเหลือง ให้เสียงต่ำระดับเดียวกับดับเบิ้ลเบส)มาเดินคุมจังหวะ ด้วยเสียงกระชับสั้นๆชวนให้โยกหัวตามยิ่งนัก

ทั้ง 2 เพลงนี้ แสดงถึงความเก๋าในฝีมือและการเรียบเรียงได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะในเสียงเบสนั้น หากเดินคุมจังหวะด้วยเบสไฟฟ้าหรือดับเบิ้ลเบส มันจะไม่ได้อารมณ์แบบนิวออร์ลีนเท่ากับการใช้เสียงทูบ้า ซึ่งเมื่อฟังแล้วได้อรรถรสมากกว่า

เสียงแตรจากฝีมือของแขกรับเชิญอย่างวินตันผ่านพ้นไป ทีนี้ก็มาถึงคิวของแขกรับเชิญอีกคน(สำคัญ)นั่นก็คือ เจ.เจ.เคล(J.J.Cale) หนึ่งในผู้ที่อีริคนับถือไม่น้อย ซึ่งทั้งคู่เคยออกอัลบั้มดีๆร่วมกันมาในชุด “The Road To Escondido”

งานนี้ เจ.เจ.เคล มาร่วมร้องฝากเสียงร้องใน 3 เพลงด้วยกันคือ “That's No Way to Get Along”, “River Runs Deep” และ “Everything Will Be Alright”

เพลงแรกเป็นคันทรีสนุก เจ.เจ.เคล กับอีริค ร้องร่วมกันอย่างออกรส เป็นสรรพสำเนียงแบบรุ่นใหญ่ที่ยังมีไฟอยู่ แถมยังมีเสียงกีตาร์สไลด์คมๆคอยสร้างสีสันอีกต่างหาก ส่วน 2 เพลงหลังเป็นเพลงที่แต่งโดยเจ.เจ.เคล เอง River Runs Deep มาในอารมณ์เนิบซึ้ง ดนตรีละเมียดละไม Everything Will Be Alright มีการเร่งจังหวะขึ้นมา เพลงนี้เจ.เจ.เคล ร้องนำ มีเสียงสอดประสานสนุกๆของเครื่องเป่าและเสียงเครื่องสายแน่นๆจากวงลอนดอน เซสชั่น ออร์เคสตร้า มาแต่งเติมเสริมความงามของเพลง พร้อมโซโลเปียโนและโซโลกีตาร์เจ๋งๆในท่อนกลางและท้ายเพลง

ผ่านจากเจ.เจ. เคล มาสู่ Sheryl Crow สาวเสียงสวย อีกหนึ่งแขกรับเชิญที่ร่วมงานกับอีริคอยู่บ่อยครั้ง

เขาทั้งคู่มากันในเพลง “Diamonds Made from Rain” ที่เป็นร็อคช้าๆเพราะๆในสไตล์อีริค เขาถ่ายทอดเสียงร้องออกมาได้โหยหาเศร้าซึ้ง มีเชอรีลโครวคอยช่วยร้องประสานอย่างกลมกลืน ส่วนที่ถือเป็นดังลายเซ็นของเจ้าของฉายาสโลแฮนด์ผู้นี้ก็คือ ลูกโซโลกีตาร์ที่ง่ายๆแต่งดงาม หวานเศร้าบาดลึกกินใจยิ่งนัก ฟังเพลงนี้แล้วทำให้ผมอดนึกถึงเพลง Bell Bottom Blues หนึ่งในเพลงดังของเขาที่ออกมาในลีลาคล้ายกันไม่ได้

สำหรับลายเซ็นในเส้นเสียงกีตาร์แบบอีริคยังมีฟังแบบจะๆชัดๆกันในเพลงปิดท้าย “Autumn Leaves” บทเพลงสุดคลาสสิคที่เขานำมาทำในสไตล์แจ๊ซฟังง่ายๆ แต่ได้อารมณ์ร้ายเหลือ ทั้งเสียงร้องอันนุ่มลึก ทั้งโซโลกีตาร์ท่อนกลางในกลิ่นแจ๊ซอันหวานซึ้ง ทั้งไลน์เครื่องสายบางๆจากวงลอนดอน เซสชั่น ออร์เคสตร้า ที่ให้ซุ่มเสียงมาแบบพองาม แต่กลับกลมกลืนถูกจังหวะจะโคนเหลือเกิน ส่วนที่เก๋าและเจ๋งมากๆเห็นจะเป็นลูกโซโลในช่วงท้าย ที่ทางของเพลงเปิดโอกาสให้อีริคโซโลอย่างอิสระลื่นไหลในสไตล์บลูส์สมัยใหม่อันบาดลึกกระชากอารมณ์

แน่นอนว่าในเรื่องระดับฝีมือและความเก๋าเข้าเส้นของเขาผู้นี้ ย่อมไม่ได้มาโดยโชคช่วย หรือได้มาด้วยการเผลอเรอเดินตกหน้าผาแล้วไปเจอสุดยอดวิชาคัมภีร์กีตาร์ปรากฏอยู่บนผนังถ้ำ หรือไปเจอกับสุดยอดของสุดยอดมือกีตาร์ผู้เร้นกายห่างหายไปจากวงการเพลงแล้วมาช่วยฝึกปรือฝีมือให้(เหมือนกับที่พระเอกในหนังจีนกำลังภายในหลายเรื่องพานพบประสบเจอ) หากแต่มันเกิดจากการเคี่ยวกรำฝึกปรืออย่างหนัก รวมถึงการบ่มเพาะความเก๋าและประสบการณ์ในวงการดนตรีมาอย่างโชกโชน ซึ่งผลงานที่ผ่านๆมาได้พิสูจน์ให้เห็นถึงฝีมือและความสามารถของเจ้าของฉายาสโลว์แฮนด์ผู้นี้ได้เป็นอย่างดี

ที่มา http://www.manager.co.th/Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9530000172449


KCMG      8 ธ.ค. 53   เวลา 7:31:00       พิมพ์   แจ้งลบ      IP = 118.174.94.136
 


  คำตอบที่ 1  
 
ครับ...เรื่องราวที่ไม่มีวันจบของนักกีตาร์ผู้หนึ่ง... ที่ยังคงหายใจบนเส้นสายกีตาร์........

   gula101      8 ธ.ค. 53   เวลา 7:38:00    IP = 125.26.228.255
 


  คำตอบที่ 2  
 
^^

   สมาชิกแบบพิเศษ      มวย      8 ธ.ค. 53   เวลา 8:23:00    IP = 124.121.119.189
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 3  
 
ชอบครับ

   darkline      8 ธ.ค. 53   เวลา 9:40:00    IP = 182.53.202.47
 


  คำตอบที่ 4  
 
ขอบคุณมากครับ !

   สมาชิกแบบพิเศษ      awayoflife      8 ธ.ค. 53   เวลา 10:34:00    IP = 64.255.180.235
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 5  
 
เขียนได้ดีครับ

   plugnaja      8 ธ.ค. 53   เวลา 11:14:00    IP = 210.213.58.112
 


  คำตอบที่ 6  
 
ผมว่า เค้า cover เพลง little wing ได้เป็นตัวเองมากที่สุดใน คนที่ cover เพลงนี้ (เท่าที่เคยได้ดูนะครับ)

   guitarnut  8 ธ.ค. 53   เวลา 12:47:00    IP = 113.53.213.30
 


  คำตอบที่ 7  
 
^ _ ^

   KCMG      8 ธ.ค. 53   เวลา 13:40:00    IP = 113.53.145.59
 


  คำตอบที่ 8  
 
Slowhand แต่ไลน์กีตาร์เยอะมาก...

   nu3000      8 ธ.ค. 53   เวลา 15:17:00    IP = 125.213.228.36
 


  คำตอบที่ 9  
 
ชอบแก ดันสายมากๆๆๆ


แต่ยังแพ้ตามือ sax คนนี้ ฟิวแกสุดๆจริงๆ 5555

   000000000000000000000      8 ธ.ค. 53   เวลา 16:02:00    IP = 58.11.17.241
 


  คำตอบที่ 10  
 
ไปดูตอนที่เขามาเล่นที่เมืองไทย...โอ้โห นี่ล่ะสำเนียง Feel ล้วนๆ
เป็นคอนเสิร์ตที่ผมว่าดีที่สุดคอนเสิร์ตนึงเลยทีเดียว
และคอนเสิร์ตนี้ทำให้ผมรู้จักมือกีตาร์หนุ่มถนัดซ้ายที่ชื่อ Derek Truck

   The Way  8 ต.ค. 55   เวลา 17:00:00    IP = 58.8.75.72
 
 

Bigtone.in.th Online Music Store

Yamaha



ตั้งกระทู้ Login ก่อน Click ที่นี่
ผู้ตอบ :
รูปภาพ:  ( ไม่เกิน 150 K )
ข้อความ :
 

any comments, please e-mail   guitarthai@gmail.com (นายดู๋ดี๋)
© All rights reserved 1999 - 2015. All contents in this web site are the properties of www.guitarthai.com and Saratoon Suttaket