Home | Login | คอร์ด/เนื้อเพลง | Webboard | Classifieds | Music Jobs (หางาน) | TV / Video









(เพจ: โรงเรียนกีตาร์ไทย)


(เพจ: Guitarthai.com)
  ขอความเห็นๆพี่ๆน้าๆหน่อยครับ ชีวิตไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดีครับ  
 
ตอนนี้ผมตัดสินใจไม่ไปสอบปลายภาคแล้วครับ ที่ผมทำอย่างนี้เพราะว่า แม่ผมเค้าชอบพูดประมาณ ไม่อยากให้เรียนที่ ม.กรุงเทพ หลายสาเหตุนะครับแต่คือไม่เคยสนับสนุนผมเลย ที่บ้านแม่กับพ่อผมจะชอบทะเลาะกันเรื่องนี้ คือเอาง่ายๆผมไม่โทษพ่อแม่นะครับ ที่เค้าเลี้ยงผมมาไม่ดี ผมโทษที่ตัวผมเองเอาจริงๆเค้าก็ตามใจผมทุกอย่าง แต่มันติดที่ใจของผมเองครับ

ตอนนี้ใจผมคืออยากหางานทำเองไปหาที่อยู่ไกลๆ
อีกใจคือไปลงเรียนรามไปอยู่หอเพราะเห็นว่าค่าหอไม่ค่อยแพงค่าเรียนผมสามารถจ่ายเองได้อะครับ ตอนนี้ผมมีเงินเก็บอยู่ราวๆ 30000 กว่าบาท
ถ้าผมจะไปตัวผมมีกีต้าร์ รถยนตร์(อันนี้ไม่ค่อยอยากเอาไปเพราะเป็นเงินของเค้า เค้าซื้อให้ผม)
คือผมอยากจะใช้ชิวิตด้วยตัวเองแล้วอะครับ อยากร้ว่ามันจะสะใจแค่ไหน
ทุกๆวันที่ผ่านมาก็ได้แต่ขอเงินพ่อแม่เค้าไปวันๆ ไม่มีจุดหมาย
ถ้าไปจริงๆก็คงจะเอา SR คู่ใจกับกีต้าร์ไปอะครับ เสื้อผ้าตัวโปรด

อีกใจคือไปต่างจังหวัดเลยครับ ที่สนใจๆจริงๆอยากไปทำงานที่เชียงใหม่
แต่ผมไม่ชอบเป็นลูกน้องใครอะครับ แต่ไม่รู้จะทำงานอะไร ไม่เคยศึกษาเลย
รายได้ขอไม่ต้องดีขอพอมีกินพอครับ

แฟนผมก็พึ่งบอกเลิกเค้าไป เหตุผลก็อย่างที่ว่าละครับ ผมไม่ต้องการให้เค้ามาร่วมเส้นทางอะไรแบบนี้กับผม ไม่อยากทำลายอนาคตคนที่ผมรักอะครับ เพราะเค้าเรียนเก่งมากๆ คือถ้าคบกับผมต่อไป เค้าก็คงแย่ไปกว่านี้

ช่วยแนะนำผมทีนะครับ
ใครเห็นว่ายาวไปข้ามได้เลยครับ

ขอบคุณครับ


Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 1:54:00       พิมพ์   แจ้งลบ      IP = 171.4.182.179
 


  คำตอบที่ 1  
 
ลืมบอกไป เพื่อนผมชวนไปทำเงินกู นอกระบบ
แต่มันไม่สุจริตแต่เพื่อนผมบอกรายได้ดี
ได้ดอกเยอะ ไม่รู้จะเอายังไงดีครับ


   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 1:55:00    IP = 171.4.182.179
 


  คำตอบที่ 2  
 
เหนื่อยนักก็พักก่อนได้ครับ ชีวิตไม่แน่ไม่นอน แต่ไม่อยากให้ทิ้งการเรียนนะครับ สังคมไทยมีวุฒิเอาไว้อุ่นใจกว่า มีทางเลือกเยอะกว่า ลองมองอนาคตตัวเองอีกซักสิบปี ค่อยๆ ตัดสินใจ ค่อยๆ คิดครับ ขอให้โชคดีกับทางที่เลือกนะครับ

   G-sound  3 พ.ค. 56   เวลา 2:03:00    IP = 118.172.170.14
 


  คำตอบที่ 3  
 
แต่ผมไม่ชอบเป็นลูกน้องใคร....คำพูดนี้มันไม่ถูก เพราะเราต้องรู้จักเป็นลูกน้องคนอื่นได้ก่อนครับ การที่เป็นลูกน้องคนมันจะทำให้เรามีความอดทนมากยิ่งขึ้นเมื่อเราออกมาเป็นนายของตัวเอง

อีกอย่างท่านต้องคิดดีๆนะครับ เราเรียนจบมีใบปริญาไว้ สมัครงานที่ไหนง่ายกว่าที่จะบอกว่าจบ ม.6
เราเรียนได้ ป.ตรี มันย่อมมีข้อได้เปรียบกว่า ม.6 นะครับ อันนี้ไม่ได้พูดดูถูกคนที่จบ ม.6 นะ แต่ประเทศไทย วุฒิต้องมาก่อนครับ

อีกอย่างพ่อ แม่ รักท่านมากนะ ถ้าเกิดไม่รักท่านไม่ซื้อของ หรือ ส่งให้เราเรียนหรอก ถ้าท่านทำแบบที่ท่านกล่าวข้างต้น บอกตรงๆมันผิดอย่างมหัน พ่อ แม่ หวังพึ่งพาเรายามแก่เฒ่า ท่านส่งเราเรียนเพื่อนที่จะให้เราได้ดี ผมว่าทนๆกับคำบ่นดีกว่าครับ


การที่ท่านกำลังคิดจะทำแบบนั้นมันเหมือนแค่ประชด เฉยๆ
ผมอยากแนะนำท่าน เพราะเราก็รุ่นเดียวกันครับ

อนาคตเรายังมีอีกไกล พ่อ แม่ ผมว่าท่านคงไม่อยากให้ลูกหนีหรอกครับ อย่าทำเลย ถ้าเกิดท่านทำเช่นนั้น มันไม่ได้มีทุกข์แค่ท่านนะครับ พ่อ แม่ ญาติพี่น้องท่านก็ทุกข์ อย่าทำแบบนี้เลยครับ มันบาปมากเลย

อันนี้ฝากไว้ด้วยครับ ด้วยความหวังดี


   จิ๊กกาโร่แมน      3 พ.ค. 56   เวลา 2:16:00    IP = 183.89.67.60
 


  คำตอบที่ 4  
 
ชีวิตก็คล้ายๆ นู่แหละคะ อยากโต อยากทำอะไรด้วยตัวเอง
นู๋ก็เป็นคนกรุงเทพคะ แต่ก็ออกมาอยู่ต่างจังหวัดด้วยตัวเอง และก็มาคนเดียว

ถ้ามีเงินเก็บ 30,000 ต้องเป็นลูกน้องเค้าก่อนคะ จะไปปล่อยเงินกู้หรืออะไรนั่นก็ แล้วแต่เห็นสมควรคะ

นู๋แนะนำว่าเป็นลูกคนอื่น ก่อนจะเป็นเจ้านายตัวเอง ดีกว่าคะ อายุยังน้อย ต้องเรียนรู้ประสบการณ์ก่อนคะ
เพื่อนนู๋ก็อายุประมาณนี้แหละ พ่อแม่ทิ้งมรดกไว้ให้ ลงทุนเปิดร้านเป็นเจ้านายของตัวเอง ส่วนใหญ่ไปไม่รอดคะ เพราะเรายังไม่รู้อะไรเลย ระเบียบวินัย ความรับผิดชอบ วิสัยทัศน์ มุมองต่างๆ เรื่องพวกนี้ ต้องใช้เวลาเรียนรู้คะ ถึงคุณจะเข้าใจ แต่ด้วยความที่อายุยังน้อย การตัดสินอะไรบ้างอย่าง
บางครั้งยังไม่เด็ดขาดและรอบคอบ

และที่สำคัญไปเรียนให้จบก่อน หรือจะเรียนพร้อมทำงาน ไปด้วยก็ได้ สิ่งที่พ่อแม่หวังคือ การจบ แล้วจะไปทำอะไรก็เรื่องของคุณเอง

มันอาจจะเป็นแค่บางอารมณ์ อย่าเอาอารมณ์ชั่ววูบมาไตร่ตรองคะ พอมันผ่านไป ชีวิตก็เป็นเหมือนเดิมทุกวัน ถึงคุณจะย้ายไปอยู่ที่อื่น ก็หนีความจำเจ ซ้ำซากของชีวิตไม่พ้นหรอกคะ

   ~มารถั่วดำ~      3 พ.ค. 56   เวลา 2:17:00    IP = 119.42.73.113
 


  คำตอบที่ 5  
 
อีกอย่าง อะไรมันไม่แน่นอนหรอกครับ

ถ้าเกิดเงิน 30000 ที่ท่านเก็บ ถ้าเกิดเอาไปลงทุนแล้วไม่ได้กำไล หรือ ทำแล้วขาดทุน
ท่านจะทำยังไง

คิดดีๆนะครับ

   จิ๊กกาโร่แมน      3 พ.ค. 56   เวลา 2:20:00    IP = 183.89.67.60
 


  คำตอบที่ 6  
 


การใช้ชีวิตคนเดียมันเหนื่อยๆมากเลยน่ะเธอ...

ถ้าวันไหน เหนื่อยเราจะทำยังไง เราอยู่คนเดียวได้เหรอ??

เราต้องมีหลักที่พักพิงน่ะ แต่เอาใจช่วยสู้ๆ

   Tu Rock      3 พ.ค. 56   เวลา 2:21:00    IP = 171.6.67.112
 


  คำตอบที่ 7  
 
ขอบคุณครับผม

คือแม่ผมจะชอบบอกว่า ให้หาที่เรียนใหม่เลย ผมก็เลยไม่สอบอะครับ
แต่พ่อผมสนับสนุนนะ อยากเรียนที่ไหนท่านก็ให้เรียน
แม่จะชอบทะเลาะกับพ่อตลอดอะครับ ผมก็งงว่าผมต้องเอายังไงกับตัวเอง

แบบที่ผมทนไม่ไหวเพราะแม่ชอบไปคุยกับเพื่อนผมแล้วบอกอย่าให้ผมลงซัมเมอร์นะอะไรทำนองนี้ ผมก็งงเกรดยังไม่ออกสอบก็ยังไม่ได้สอบอะไร ผมงง

คือให้เรียนที่ไหนเค้าให้เรียนได้หมดอะครับ แต่เค้าไม่อยากให้ผมเรียนที่ ม กรุงเทพอะครับ เค้าจะให้ผมกลับไปเรียนเอแบคอะครับหรือไม่ก็ที่อื่น ผมก็ 21 แล้วเสียดายเวลามากๆเลยครับ

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 2:22:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 8  
 
ท่านจิกกาโร่ ที่ผมบอกท่านไป ว่าไม่อยากเป็นลูกน้องใคร คือไม่อยากเป็นลูกน้องแบบ รับราชการอะครับ ยังไงผมก็ไม่ทำราชการอะครับ เพราะผมเห็นพี่สาวผมทำแล้ว เงินเดือนพี่ผมเยอะก็จริง แต่เค้าไม่มีความสุขเอาเสียเลย วุ่นวายปวดหัวมากๆครับ

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 2:25:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 9  
 
บางทีผมเห็นคนที่เค้าด้อยกว่าเรา
คนตาบอด หูหนวก
ผมก็รู้สึกละอายใจเหมือนกันว่าทำไมเค้า ยังอยู่ได้เลย

ผมแค่อยากลองหาเงินด้วยตัวเองบ้างอะครับไม่อยากเอาแต่ขอเงินพ่อแม่
ไหนๆก็เกิดมาแล้ว อยากลองซักครั้งครับ




   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 2:26:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 10  
 
ถึงคุณจะขอเงินพ่อแม่อยู่ก็ตาม แต่ถ้าคุณขอแล้วไม่ใด้ใช้ เก็บไว้เป็นทุนในอนาคต พร้อมกับหาเงินด้วยตัวเอง นู๋ว่าท่านน่าจะภูมิใจกว่า เราขอเงินมา เอาใช้อย่างที่เด็กทุกวันนี้เป็นอยู่

พวกนี้อยู่ที่วิธีคิดและปฎิบัติ มันไม่มีอะไรตายตัวหรอกคะ การขอเงินพ่อแม่ไม่ใช่เรื่องผิด ถ้าเรากำลังเรียนอยู่ และไม่สามารถหาเงินเองได้

ตัวเราต้องรู้จักตัวเองให้ดีก่อนคะ

   ~มารถั่วดำ~      3 พ.ค. 56   เวลา 2:27:00    IP = 119.42.73.113
 


  คำตอบที่ 11  
 
แล้วเหตุผลที่ท่านไม่อยากให้เรียน ม กรุงเทพ คืออะไรหรอครับ จริงๆผมว่าลองเปิดอกคุยกับพ่อกับแม่ เอาให้เคลียร์ครับว่าเราจะดำเนินชีวิตต่อไปยังไง ถึงเราจะไปอยู่ไกลๆ ก็ไม่สบายใจอยู่ดีครับ

ผมเชื่อว่าพ่อแม่รักลูกทุกคนครับ เรื่องบางเรื่องต้องคุยกันครับอย่าเงียบ ขอให้พบคำตอบที่ดีที่สุดต่อทุกฝ่ายครับ

   สมาชิกแบบพิเศษ      ชูวิทย์      3 พ.ค. 56   เวลา 2:28:00    IP = 27.55.150.217
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 12  
 
ขอบคุณครับสำหรับข้อคิด ^^

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 2:30:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 13  
 
ก่อนอื่นบอกก่อนเลย เราไม่มีคำพูดสวยหรูแบบว่า "พยายามเข้านะ" หรือ "อย่าเสียใจไปเลยน่า อดทนหน่อย" หรอกนะคะ

แต่อยากจะบอกว่า ออกไปแล้วไปไหน ประสบการณ์คุณมีแล้ว อายุแค่ 21 มีอะไรตั้งเยอะแยะ อายุก็ยังน้อย ส่วนตัวมีพี่ที่เป็นคนไม่เอาถ่าน ใครๆก็ดูถูกสมัยก่อน อยู่คนหนึ่ง

พี่เค้าก็เหมือนคุณนี่แหละ หนักกว่าด้วย พ่อแม่เสียตั้งแต่เด็ก อยู่กับน้องชายสองคน
แย่กว่าคุณตั้งเยอะ มีทั้งพ่อแม่ ถึงจะไม่ลงร่องกันเท่าไหร่ก็เถอะ ประเคนให้ทุกอย่าง ทั้งรถยนต์ sr เสื้อผ้า กีต้าร์ ถามหน่อย ชีวิตคุณน้องมีอะไรที่หามาเองมาก กระทั่งชีวิตน้องก็เป็นของเค้า

เข้าไปเรียนที่ ลาดกระบัง คิดว่าไม่ใช่ก็ออกมา ซิ่วอีก1ปี สุดท้ายแล้วก็สอบใหม่
แล้วก็กลับไปเรียนที่เดิม - -" แล้วก็กว่าจะจบอีก เสียเวลาจบช้ากว่าคนอื่นไม่รู้กี่ปี


ตอนนี้เค้าก็กลายเป็นคนที่ส่งเสียตัวเองไปเรียเมืองนอก กลับมาเล่นหุ้นจนมีเป็นพันล้าน

ปัญหาของคุณมันก็แค่ "แม่ไม่อยากให้เรียน ในที่เราอยากเรียน" ถึงแม้ "ชีวิตจะเป็นของคุณ แต่เค้าเป็นคนสร้าง" เรียนที่ไหนมันก็ไม่สำคัญอะไรหรอก แค่คุณจบออกมา ให้เค้าก็พอแล้ว ที่เหลือคือชีวิตของคุณก็ไม่สาย จากตัวอย่างด้านบน ที่เรียนไม่ได้เกี่ยวอะไรเท่าไหร่นัก จะได้มาก็คือเพื่อนนี่แหละ

ถ้าคุณจะไปลองสู้ชีวิต ถ้าคุณเป็นดาบที่ลับคมแล้วแต่ไม่ได้ชักออกจากฝัก ก็ไปเถอะ
เราก็ไม่มีคำพูดแบบว่า "อย่าไปเลย" ให้หรอกนะ แต่ถ้า เป็นลูกคุณหนูประเคนทุกอย่าง
ก็ลองออกนอกเมืองไปประสบการณ์ดู เพราะหนีออกมาตายกลับจุดเซฟก็เยอะ เกิดเลยก็แยะ ไม่ว่าอย่างไร คุณเป็นคนตัดสินใจนิ !!!

   chaohore      3 พ.ค. 56   เวลา 2:36:00    IP = 183.89.18.205
 


  คำตอบที่ 14  
 
ไม่รู้ซิครับ ถ้าความคิดผม ก็คือพี่ๆญาติๆ
ส่วนใหญ่ถ้าเอกชนก็จบจากเอแบ็คหมดเลยครับ
นี่อาจจะเป็นส่วนหนึ่งนะครับ ไม่ทราบเหมือนกัน

ป.ล ผมขอปรึกษาอีกอย่างนึงครับ
คือจะทำยังไงให้พ่อแม่เข้าใจบ้างครับ ว่าเรารักในสิ่งที่เราเป็นอะไรแบบนี้อะครับ
คือดูแล้วเค้าไม่เข้าใจอะไรในตัวผมเลย อย่างกว่าผมจะได้เล่นกีต้าร์ ตอนนั้นแม่ผมก็ไม่ให้ผมไปเรียน ทั้งๆที่ผมอยากเรียน เค้าให้แต่ผมไปเรียนวิชาหลักๆทั้งนั้นอะครับ ซึ้งผมก็ไม่ได้ชอบเลย อาจเป็นเพราะเค้าหวังดี แต่ผมคิดว่าเค้าหวังในตัวผมสูงจนเกินไป เพราะที่บ้านผม ญาติๆ แม้กระทั่งพี่สาวผมเอง เรียนจบสูงๆหมดเลย ผมก็ไม่เข้าใจ ผมจะไปเหมือนคนอื่นได้อย่างไรอะครับ ผมอยากบอกให้เค้าเข้าใจ อีกเรื่องที่ผมเหน็ดเหนื่อยมากๆขี้เกียจที่จะพูดแล้ว คือผมหาเงินเก็บขายของพวกเสื้อผ้ารองเท้า ได้เงินเก็บมา ผมก็ชอบเอาไปซื้อ รถมอเตอร์ไซค์ เก่าๆมาไว้ที่บ้านอะครับ ที่แพงที่สุดก็คงจะเป็นซากไทรอั้ม แต่ผมก็ทำให้มันติดได้นะ แต่ว่าจะใช้ทีนึงจะสตาร์ทยากมากอะครับ ซึ่งเป็นอะไรที่พ่อแม่ผมไม่เคยเข้าใจ ผมซื้อมาทีไรเค้าก็จะบอกว่า เด๋วก็พัง ซื้อมาทำไม อะไรแบบนี้อะครับ
พี่ๆญาติผมส่วนใหญ่เค้าจะชอบแต่งรถใหญ่กัน
แต่ผมพูดจริงๆผมไม่เคยคิดเลยอะครับ

ผมอยากทำให้พ่อแม่ผมเข้าใจผมซักเรื่องบ้างจัง

ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆนะครับทุกๆคน

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 2:37:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 15  
 
การทำงาน ทุกสายงาน ทุกอาชีพ เจ้านายตัวเองก็เถอะ แม้ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม

มันโคตรน่าเบื่อคะ

สิ่งที่มันไม่น่าเบื่อก็คือ การทำตามใจตัวเอง

   ~มารถั่วดำ~      3 พ.ค. 56   เวลา 2:39:00    IP = 119.42.73.113
 


  คำตอบที่ 16  
 
๑chaohere ขอบคุณครับผม

ที่เค้าซื้อให้ก็มีแต่รถยนตร์อะครับพี่ แต่ก็ไว้ไปรับพี่สาวจากที่ทำงานด้วยอะครับ
ที่เหลือ ซื้อเอง กีต้าร์อะไรทั้งหลาย ขอเค้าส่วนนึงครับ แต่ส่วนใหญ่เงินที่ผมเก็บ

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 2:41:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 17  
 
แชร์ในมุมของป๋ม(คิด)เน้อ ไม่ถูกใจขออภัย^^
พ่อแม่ เลี้ยงดีที่สุดเท่าที่ทำได้ จะดีจะชั่วอยู่ที่ตัว (อย่าอ้าง)จะเก่งจะทิฐิอิโก้ ควรไปทำกับคนไกลตัว(คนอื่น) ทำได้ แต่อย่าซมซานกลับมา(ถ้าแน่จิง) เดินหน้าแล้วอย่าถอย อย่าร้อง อย่าโอดครวญ ถ้าสุดท้ายไม่พ้นพ่อแม่ ก็ไม่ต่างจากถุยน้ำลายขึ้นฟ้า ถ้าคิดว่าตัวเองโตแล้วจิงๆ(ลองตรองดีๆ) เจตนาของพ่อแม่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกเสมอ นึกถึงใจ คนอื่น(พ่อ แม่ )บ้าง ถ้าทำไรลงไป (จะปวดใจแค่ไน)ไม่ใช่นึกถึงแต่ตัวเอง
เรื่้องเงินกู้ (แบบที่ป๋มเข้าใจนะ)เปงไรที่ความคิดเด้กมากๆ (ไม่ใช่7เน้อมีเงินกะไปเปิด)ทุกที่มีเจ้าถิ่นทับเส้นกันยาก แบล็คดีกะอีกเรื่อง มีเงินไม่มีแบล็กกะเท่านั้น ทำไม่ใหญ่มากไม่เปงไร (แล้วจะพอกินไหม)ถ้าขัดผลประโยชน์มะไหร่ งานเข้าแน่ ถ้าถึงหน้างานจิงๆ เอาตัวรอดได้ไหม มีเรื่องมา เจ็บมา ติดคุกมา ตายมา คนสุดท้ายที่อยู่ข้างเราจิงๆ ใคร?(ลองไปคิดเอง) สติมาปัญญามี นึกถึง คนที่รักเรา(จิงๆ)ไว้มากๆ(ฟามจิงเรื่องแบบนี้ควรคิดเองได้ ถ้าคิดว่าโตพอจิงๆ) คิดอ่ะคิดได้ แต่ทำจิงๆมันคนละเรื่องอ่า มันมีไรอีกเยอะ เคยไปสัมผัสจิงๆมายัง อย่าเอาแต่เค้าเล่าว่า และแค่ความรู้สึก ควรเลือกดีที่สุดให้กับตัวเองและคนที่รักเรา จิงๆควรนึกถึงพ่อแม่เปงหลัก ไม่ใช่ตัวเอง
เม้นไปตามที่คิดไม่ถูกใจขออภัย^^

   PUIRE666      3 พ.ค. 56   เวลา 3:08:00    IP = 171.101.198.167
 


  คำตอบที่ 18  
 
ขอบคุณค้าบ ^^

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 3:09:00    IP = 171.4.153.7
 


  คำตอบที่ 19  
 
ตอนนี้คงต้องถามตัวเองนะครับว่า เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของน้องคืออะไร
การเรียนให้ได้มาซึ่งความรู้น่ะมันก็ดีนะครับ ใบปริญญาเนี่ยเป็นใบเบิกทางที่ดีมาก
ยังไงพี่แนะนำว่า เรียนอะไรก็ตามแต่ ขอให้เรียนไปตามทีเราตั้งใจไปจนสุดทางให้ได้ อย่าเพิ่งออกตอนนี้

พี่ยังสงสัยอีกว่าทำไม แม่ถึงจะให้เรียนเอแบคหล่ะ ในเมื่อเราเสียเวลากับการเรียนตรงนี้ไปแล้ว
ถ้าท่านมีเหตุผลที่ดีก็ต้องคุยกันหน่อยหล่ะ
หลายๆข้อความจากน้อง ที่ทำให้ผมสงสัยว่าทำไมแม่ถึงเป้นห่วง
-ตั้งใจเรียนจริงหรือเปล่า เกรดออกมาไม่ดี ให้เค้ากังวลว่าเราจะเรียนไม่จบ?
-ติดเพื่อน มีพฤติกรรมที่ไม่ดี เที่ยวกลางคืน ?
-?ปัญหาเรืีอง

   สมาชิกแบบพิเศษ      Indigo_66      3 พ.ค. 56   เวลา 6:37:00    IP = 115.67.5.193
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 20  
 
ต่อกหน่อย ยังไจบ
-ติดผู้หญิงมากไปมั้ย??
อะไรประมาณนี้ที่แม่ไม่ชอบ แต่ฝั่งพ่อจะเฉยๆ เพราะเรามันผู้ชายเหมือนกัน จะเข้าใจกันได้ดีกว่า
ลองมองชีวิตไปอีก30ปีนะครับ ว่าถึงตอนนั้นเราจะอยู่จุดไหน
เลือกเดินทางเดิมที่ตั้งใจ หรือทางใหม่ที่แม่ขีดไว้ แล้วเราถึงจะประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย
เพราะสุดท้ายแล้ว มันคือชีวิตเรา พ่อแม่ไม่ได้อยู่กับเราไปตลอด
เลือกทางที่เราเดินไปแล้วเรามีความสุขกับมันครับ แต่อย่าลืมนะว่าคิดยาวๆเข้าไว้

สุดท้าย คุยกับพี่สาวให้เยอะๆหน่อยนะครับเรื่องนี้น่ะ คนใกล้ตัวนี่แหละจะเข้าใจเรามากที่สุด
ให้คำปรึกษาที่ดีที่สุด

   สมาชิกแบบพิเศษ      Indigo_66      3 พ.ค. 56   เวลา 6:47:00    IP = 115.67.5.193
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 21  
 
ตอนนี้คุณสับสนครับ กว่าคุณจะรู้คงต้องผ่านตรงนี้ไป ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณจะผ่านไปอย่างไร เพราะคุณกำลังแรง ไม่แน่อาจต้องให้คุณได้ทำทุกอย่างอย่างที่คุณคิดก่อนก็ได้ แล้วถึงวันหนึ่งมองกลับมาจะกลายเป็นว่าเราน่าจะทำอย่างที่พ่อแม่ให้ทำ จริงๆนะพ่อแม่รักเราที่สุดไม่มีทางเลือกสิ่งไม่ดีให้คุณแค่อาจจะเลือกสิ่งที่คุณไม่ชอบในตอนนี้แค่ตอนนี้อายุและประสบการณ์เรามันยังไปไม่ถึง ต้องคุณมีลูกนั่นแหละครับถึงจะคิดได้ จะบอกว่าการที่พ่อแม่มีให้มันไม่ผิด เราควรภูมิใจ มันดีกว่าการที่เราไม่มีอะไรเลย มันเป็นความสามารถของท่าน เป็นความพยายามของท่านในการทำไว้ให้ลูก ใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์ อย่างเรื่องเรียน พ่อแม่อาจจะให้เรียนอย่างอื่นแต่คุณก็สามารถเรียนอย่างที่คุณชอบได้ ลงไว้เป็นวิชารอง หรือชอบจริงๆก็เข้าไปsit in ไปฟังเลคเชอร์ เรียนรู้ด้วยตัวเอง จะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องเกรด เอาเข้าจริงๆพอได้เรียนหรือได้ทำอย่างที่ชอบแต่ผลหรือเกรดออกมาไม่ดี หรือพอมาทำงานอย่างที่ชอบแล้วมันไปไม่ดีพาลเสียดายเปล่า เก็บสิ่งที่ชอบไว้ทำแบบไม่หวังผลดีกว่า ทำแบบชอบแต่ไม่คาดหวังน่าจะดีกว่า

   suthee55  3 พ.ค. 56   เวลา 7:31:00    IP = 124.122.243.144
 


  คำตอบที่ 22  
 
ม กรุงเทพสาวสวยเยอะหนิ จะหนีไปเรียนราม. หรือเชียงใหม่ไกลๆ. แค่ประขดทำไมครับ. ที่บ้านมีฐานะระดับแน่นอน. ดูจากการเงิน ของที่มี ไม่ติดลบเลย. ที่บ้านมีต้นทุนชีวิตให้แล้ว. เรียนก้มาจะครึ่งทางแล้วมั้ง หรือจะจบยัง. ก้เรียนๆให้มันจบไปน่ะครับ เสียดายตังและเวลา ยกเว้นที่เรียนมามันไม่ใช่ที่ต้องการค่อยโอนหรือไปเรียนคณะใหม่ก้อีกเริ่องนึง. เรียนจบแล้ว ก้หาเรียนต่อเอาก้ได้ถ้าแม่ไม่พอใจเรื่องมหาลัย เอาที่เค้าพอใจเลยนะ. หรือเรียนจบแล้วจะย้ายไปทำงานเชียงใหม่ก้ยังดีกว่า เราตัวคนเดียวอิสระอยู่แล้ว. แต่อย่าทิ้งอะไรครึ่งๆกลางๆก้พอ

   stevepai      3 พ.ค. 56   เวลา 8:11:00    IP = 171.96.18.184
 


  คำตอบที่ 23  
 
คิดเยอะๆนะ ... อยากใช้ชีวิตคนเดียวให้สะใจไม่ยากหรอก
ถามจริง ... ออกไปแล้วจะไปทำอะไร ความรู้ความสามารถที่ติดตัวไปก็นิดเดียว
........ ออกไปแล้วมัน เคว้ง นะ

หลายคนอยากเรียน แต่ไม่มีโอกาส.. แต่คนมีโอกาสกลับไม่อยากเรียน

............ ถ้าคุณออกไปตอนนี้ ... และเมื่อคุณอายุมากชึ้นๆๆๆ
ถ้าดีประสพความสำเร็จก็ดีไป เอาไว้คุยได้ .. แบบอิชิตัน ( แต่จะมีสักกี่คน )
แต่ถ้าล้มเหลวในชีวิต คุณจะนึกถึงอดีต นึกถึงโอกาสเรียน โอกาสหลายอย่าง ที่คุณมี

และเชื่อผม ... คุณจะมานั่งเสียใจ สะท้อนในอกว่า .. ทำไมตอนนั้นคุณไม่เรียน
ทำไมตอนนั้นคุณไม่ทำ อย่างนั้นอย่างนี้ .. เพื่ออนาคตของคุณ ณ.ตอนนี้
นั้นหละ .. คุณจะได้แค่เสียใจ แต่ไม่สามารถเรียกมันกลับมาได้

ไอ้หนู .. เชื่อผมเถอะ อดทนแล้วเรียนซะ เรียนอะไรก็ได้ที่ตัวเองชอบ
อะไรก็ได้ .. มีโอกาสแล้วอย่าทิ้งมันไป

.......................... เง้ออ





   ไม้จิ้มฟัน      3 พ.ค. 56   เวลา 8:25:00    IP = 171.101.99.38
 


  คำตอบที่ 24  
 
เรื่องราวของคุณกับผมนั้นคล้ายกันมาก อาจจะสลับกันนิดหน่อยตรงที่ของผมแม่เข้าใจผมทุกอย่าง

แต่พ่อนี่ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันนะ ตอนนี้ผมคิดว่าบางทีเค้าอาจจะแค่เป็นคนที่แสดงออกอะไรไม่ได้ชัดเจนเหมือนคนอื่น

แต่ย้อนกลับไปตอนหลายปีก่อนนู้นนน ผมคิดว่าเค้าไม่เข้าใจผมเอาเสียเลย คล้ายๆกับที่คุณคิดกับแม่คุณตอนนี้นั่นแหละ

สมัยเรียนเอแบคผมอยู่หอ เพราะผมอยู่บ้านไม่ได้เลย มันอึดอัด นานๆผมกลับบ้านที สองสามเดือนครั้งนึง แต่ก็ยังเรียกว่าออกมาใช้ชีวิตเองไม่ได้หรอก เพราะผมก็ยังขอเงินเค้าอยู่

เงินเก็บเงินอะไร มันก็มาจากเค้าทั้งนั้น เพราะผมเรียนอย่างเดียว ไม่ได้ทำงาน ปีๆนึงผมเจอหน้าพ่อแม่นับครั้งได้เลย ผมมันลูกอกตัญญูคนหนึ่ง


ผมจะบอกคุณว่าคุณน่าจะอดทนไว้ก่อน เรียนให้จบ ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่สบายสุดๆไปเลย

แค่ไปเรียนก็ได้เงินค่าข้าวค่าน้ำมัน แค่ทนคำบ่นนิดหน่อย ปิดปากของคุณเสียอย่าเถียงเค้า ทนเรียนไป

ระหว่างนี้คุณก็เอาเวลาและแรงกายที่ไม่ต้องดิ้นรนหาเช้ากินค่ำไว้ฝึกฝนพัฒนาตัวเองไปในทางที่คุณอยากใช้ชีวิตของคุณเอง

ถ้าอยากเป็นนักดนตรี คุณก็ฝึกให้หนัก เอาให้มันบ้าไปเลย เรียนจบแล้วคุณอยากทำอะไรก็ทำ คิดเสียว่าเรียนเพื่อเค้า

เรียนจบแล้วคุณก็ใช้ชีวิตของคุณในแบบที่คุณอยากใช้

คุณอาจคิดว่าแม่คุณไม่อยากให้คุณเรียนม.กรุงเทพ ผมอยากให้คุณอย่าพึ่งไปคิดอย่างนั้น

แต่ให้คุณอดทนเรียนไป ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณอยากเรียน รอพิสูจน์ตอนงานวันรับปริญญาของคุณ ว่าเค้าจะดีใจหรือเปล่า

ผมไม่เคยเห็นพ่อแม่คนไหนไม่ดีใจที่เห็นลูกใส่ชุดครุย



สำหรับผมเองนั้น ผมไม่รู้หรอกนะ เพราะผมไม่เคยให้เค้าเห็นผมรับปริญญา

ปริญญาผมใบแรกผมให้คนอื่นไปรับที่มหาลัย ทุกวันนี้อยู่ไหนก็ไม่รู้ อีกสองใบผมส่งไปรษณีย์

ผมมีเหตุผลของผมซึ่งมันค่อนข้างเป็นเรื่องส่วนตัว ผมไม่เชื่อในกระดาษปริญญาอยู่แล้ว




ก่อนคุณจะออกจากบ้านให้คุณคิดให้ดี อยู่ตัวคนเดียวหาเลี้ยงตัวเองนี่มันไม่ได้ง่ายๆหรอกนะ

ผมหาเลี้ยงตัวเองมาห้าปี ไม่มีญาติที่นี่ ไม่รู้จักใครเลย แรกๆลำบากมาก คุยกับใครก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ท้อแท้ ผิดหวัง สิ้นหวัง แต่ยังต้องมีความหวัง เพื่อนฝูงกระจัดกระจายไม่ได้ติดต่อเพราะผมละอายที่จะไปคุยไปเจอกับใคร

บางเดือนหาเงินไม่พอใช้ต้องอดข้าวเอา ไปตลาดได้แต่ดูของกินดีๆ อาหารทะเลอยากกินมาก ไม่มีปัญญาซื้อ

ดูไปก็ท้องร้องโครกไป บางเดือนไม่มีจ่ายค่าห้อง เจ้าของบ้านมาทวงทีไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน จะโดนไล่ออกจากบ้าน

ก็คงหนาวตายอยู่ข้างนอกต้องขอร้องเค้าผลัด จะกราบตีนมัน มันก็ไม่เข้าใจความหมายของการกราบตีน มันจะเอาเงิน



กว่าจะถึงทุกวันนี้ บอกได้คำเดียวว่า ยอก ทุกวันนี้ผมอยู่สบายดีมีเวลามีกำลังไปเที่ยวตะลอนไปเรื่อย แต่ผมก็ยังอยู่ตัวคนเดียว

สิ้นปีนี้จะเป็นครั้งแรกที่ผมกลับบ้านหลังจากออกมาเมื่อห้าปีก่อน ผมมีพอใช้หนี้ให้แม่แล้ว ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงเวลากลับไปเจอเค้า



ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะได้อะไรจากเรื่องราวของผมรึเปล่า ผมอยากให้คุณมีเป้าหมายก่อนจะออกไปทำอะไรของตัวเอง

พยายามอย่าออกไปสู้เพราะหนีจากอะไรบางอย่าง แต่ให้ออกไปวิ่งไล่ตามสิ่งที่คุณต้องการ สองอย่างนี้กำลังใจมันต่างกันมาก

ถ้าผมออกมาเพราะหนีอะไรมา ผมคงยอมแพ้ไปนานแล้วล่ะ เพราะที่เจอมันเลวร้ายกว่ามาก


สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้ก็คือการมีความคิดไม่เหมือนใคร ผิดแผลกไปจากประเพณีนั้นไม่ใช่เรื่องผิด

และคุณไม่จำเป็นต้องได้รับความยอมรับความเข้าใจจากใครทั้งนั้น คุณเป็นของคุณอย่างนั้น ก็โอเค เรื่องของคุณ

คุณไม่ต้องเรียกร้องให้ใครมาเข้าใจคุณเลย เพราะไม่มีทางที่ทุกคนจะเข้าใจคุณได้หรอก


แต่ก่อนที่คุณจะยืนหยัดด้วยความคิดของตัวเองได้นั้น คุณต้องดูแลตัวเองให้ได้ก่อน

คุณต้องไม่พึ่งพา ไม่คาดหวังอะไรจากใครทั้งนั้น แล้วคุณจะไม่มีความต้องการให้ใครมาเข้าใจคุณ

ต่อให้ไม่มีใครบนโลกนี้เข้าใจคุณเลยก็ตาม

เมื่อนั้นคุณถึงจะเติบโตอย่างแท้จริง

   Bottomsup      3 พ.ค. 56   เวลา 8:27:00    IP = 70.74.192.100
 


  คำตอบที่ 25  
 
ผมไม่ขอท้าวความเรื่องราวของผมแล้วกันนะครับ เพราะเราคล้ายๆกัน แต่ผมบอกได้คำเดียวเลยว่าสุดท้ายแล้ว " ไม่มีใครเข้าใจเราเท่าครอบครัวของเราหรอกครับ " ผมเองก็ผ่านอะไรมามากมาย ซึ่งอาจจะไม่มากเท่าพี่ๆบางคน แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ผมเข้าใจว่า การเดินทางโดยลำพังมันทรมาณและ โดดเดี่ยวมาก หลังจากที่ผมจากครอบครัวมา ด้วยความคิดแบบเด็กๆว่า " เราโตพอที่จะคิดอะไรได้เอง และไม่ต้องการให้ใครมาขีดเส้นทางเดินของชีวิตเรา " โอเค ! ตอนนี้ผมเองไม่ต้องพึ่งพาครอบครัวผมอีกต่อไป แต่ ณ เวลานี้ผมเองไม่เคยต้องการอะไรเลยนอกจาก " ครอบครัว " ใช่ครับ ครอบครัวที่ผมจากมานั่นแหละ ผมละทิ้งความเป็นลูกที่ดี , ความกตัญญู และสิ่งที่มนุษย์ที่ดีควรจะทำมากมาย ตอนนี้ถ้าผมเลือกได้ผมคงจะไม่ก้าวออกจากบ้านในวันนั้น และหันหลังลงไปกราบเท้าแม่ ผู้ซึ่งหวังดีกับผมมาตลอด ซึ่งตอนนี้ผมเข้าใจแล้วจากความหวังดีของท่านในวันนั้น แต่เส้นทางชีวิตของผม ณ เวลานี้ มันไม่สามารถกลับไปสานต่อสิ่งที่แม่ผมได้ตั้งใจไว้ได้อีกแล้ว ที่ทำได้ก็มีแค่กลับไปทำหน้าที่ของลูกให้สมบรูณ์เท่านั้น...

คุณเลือกเดินทางผิด ถ้ามันไม่ได้แย่ถึงขนาดฆ่าคนตาย ก็สามารถกลับตัวกลับใจได้ แต่... คุณจะใช้เวลาทดลองหรือเรียนรู้เส้นทางผิดๆ ( ที่คุณอาจจะคิดว่าถูก ) นั่นไปอีกกี่ปี ถ้าคุณกลับตัวได้เร็ว ก็อาจจะพูดคำว่ายังไม่สายได้ แต่คุณอย่าลืมว่าแค่ช่วงเวลา 1 ปี ( หรืออาจจะมากกว่านั้น ) มันสามารถหยิบยื่นโอกาสดีๆที่คุณไม่สามารถคว้ามันมาได้อีกเลย ถ้าคุณเลือกทางที่ถูกที่ควร และตั้งใจจริง มันจะเปลี่ยนคุณไปตลอดชีวิต แต่ถ้าคุณเลือกเดินทางผิดและสำนึกได้ และคุณพยายามจะกลับมาในทางที่ถูกที่ควร แต่... ช่วงเวลาที่มันเหมาะสมกับคุณมันอาจจะได้ผ่านเลยไปแล้ว ( ตลอดการ ) จากช่วงเวลาที่คุณมัวแต่ทดลองความอยากรู้-อยากเห็นของเรานั่นแหละ ตรงจุดนี้ผมว่าไม่ควรมองข้ามนะครับ คิดทบทวนให้ดีกับสิ่งที่กำลังจะลงมือทำ

ถ้าคุณแน่วแน่ก็ลุยเลย ถ้ามันสำเร็จ ผมขอปรบมือให้ในความตั้งใจของคุณ และชื่นชมคุณจากใจจริง แต่ถ้ามันไปได้ไม่สุดทาง ก็จงอย่าได้โทษสิ่งรอบๆตัว เพราะมันเป็นแค่เพียงข้ออ้างของคนเลว และจงพูดกับตัวเองว่า " เราได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว จริงหรือ ? "

ผมไม่ขอคอมเมนท์การตัดสินใจของคุณนะครับ เรามีสิทธ์ที่จะเลือกเดินเส้นทางไหนก็ได้ตามใจ ขอแค่อย่าทำตัวเป็นของภาระสังคมก็พอ แต่ผมขอสรุปสิ่งที่ผมร่ายมาซะยาวว่า " ชีวิตไม่ใช่เรื่องล้อเล่น มันไม่ได้ง่ายเหมือนในหนัง เวลาที่สูญเสียไปอย่างไร้ค่า แม้ว่าจะมีเงินทองมากมายแค่ไหนก็ซื้อคืนกลับมาไม่ได้ และควรจะมีชีวิตอยู่เพื่อคนที่เรารัก มากกว่าทอดทิ้งพวกเขาเพื่อตัวเราเอง " จากประสบการณ์ชีวิตเน่าๆของผมเองล้วนๆ ลองเอาไปคิดเป็นการบ้านดูนะ ด้วยความปรารถนาดี

ตอนนี้ บ่องตรง ผมเองโคตรเสียดายเวลาที่หายไปกับครอบครัวเลย ทุกวันนี้ได้แต่นั่งร้องให้ในใจแต่เรียกร้องอะไรกลับคืนมาไม่ได้ แต่ก็ช่างมันเถอะเพราะโลกได้สอนผมแล้วว่าสิ่งที่ถูกที่ควรคืออะไร อย่างน้อยๆผมก็ได้นำเรื่องราวของผมมาบอกเล่าเพื่อเป็นสื่งเตือนใจใครได้บ้างล่ะ ก็หวังว่าจะตีความออกนะจ๊ะ

แต่ก็อย่างว่าชีวิตมันเป็นของเรา ทุกเส้นทางมันมีดีมีแย่ทั้งนั้นล่ะครับ ทบทวนให้ดีก่อนตัดสินใจล่ะ ยาวไปนิดแต่อยากให้เก็บไปคิดนะจ๊ะ ไม่ว่ากันเนอะ ^^ ขอให้โชคดีนะก๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบ

ปล.คุณนี่ถือว่าโชคยังดีนะที่บ้านมีรถให้ขับด้วย ( ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เงินของตัวเองก็เถอะ ) บ้านผมแค่ปิ๊กอันเดียวแม่ผมยังไม่เคยซื้อให้เลย ( ไม่ใช่ว่าท่านไม่อยากซื้อให้ผมนะแต่ที่บ้าน...จนมว๊ากกกก 55+ )



   kuy13      3 พ.ค. 56   เวลา 8:28:00    IP = 110.168.22.92
 


  คำตอบที่ 26  
 
การอยู่คนเดี่ยวข้างนอกไม่สนุกนะครับ
คุณมีพ่อแม่ครบ แต่กลับอยากออกมาอยู่ข้างนอก
ผม อยากอยู่กับพ่อแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่ต้องออกมาอยู่ลำพัง พ่อแม่แยกทางกัน ต้องไปอาศัยอยู่กับกับ ญาติ คนโน้นทีคนนี้ที อายุ สัก10 ขวบนี้ก็ต้องตื่นตี สาม ไปเอาผักที่สวนเพื่อไปขายที่ตลาดเพราะเค้าไปกันทั้งบ้านเราก็ต้องไปกับเค้าเพราะอาศัยข้าวเค้ากิน
พอจบ ประถม 6 เข้า ม.1 ถุกส่งไปอยู่กับตายาย ผมเลือกสอบเข้าโรงเรียนประจำอำเภอ ได้ห้องคิง และได้ทุนเรียน พอม.2-3 มีเพื่อนบ้านอยู่ใกล้ๆโรงเรียนพ่อแม่เค้าทำสวนดอกไม้ มีกระต๊อบเล็กๆในสวนก็ มาอยู่กับเพื่อนช่วยเค้าทำสวนดอกไม้ได้ค่าจ้าง 50 บาทในวันปกติ ถ้าต้องเอาดอกไม่ไปขายในเมืองด้วยวันนั้นจะได้ 80 บาท ข้าวฟรีที่พักฟรีๆ ว่างจากทำสวน ผมกับเพื่อนจะไปรับทำงานทุกอย่าง ขนฟืน ตัดกิ่งไม้ แบกข้าว ลากข้าว หาปลามาขาย ยิงหนู แล้วแต่ว่า ฤดูกาลไหน ผมจ่ายค่าเทอมเอง ตกเทอมละ 500-800 หนังสือจะของจากรุ่นพี่ที่เค้าเรียนผ่านไปแล้ว (ลายแทงเพียบ ยิ่งขอคนเรียนเก่งๆนะจดไว้เพียบเลย) อยู่ จนจบ ม.6 กลับเข้ากรุงเทพมาหาแม่เพราะอยากเรียนต่อไม่มีเงิน แม่บอกว่า จะจ่ายค่าเทอมให้ 4 ปี ส่วนค่ากินค่าอยู่ต่างๆ หาเองผมตกลง เลยเรียน ITS พอปี 1 เจอแฟนคบกับแฟน แฟนผมเรียนเก่งที่สุดใน คณะ จบเกียรตินิยมเหรียญทอง ผม เรียน 7 ปี จบ เหตุเพราะแฟนเรียนได้ดีกว่าเลยตัดสินใจให้แฟนเรียนก่อน ตอนนั้นผม เล่นดนตรีกลางคืน แฟนเรียนอย่างเดียว ช่วงปิดซัมเมอร์ 3 เดือน แฟนผม มาทำงานพาสไทม์ ที่ ห้าง บางครั้งไม่มีกินจน ต้องซื้อข้าวกล่อง25 บาท แล้วซื้อ ข้าวเปล่า อีก 5 บาท เพื่อเอามาผสมใส่ถ้วยใหญ่ๆ แบ่งกันกินกับแฟน จนแฟนเรียนจบ ทำงานได้ 1 ปี ผมก็ เลิกเล่นดนตรี กลับไปเรียน จน จบ ตอนนี้ ผมทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ IT บ. เอกชนแห่งหนึ่ง แฟนผมก้เป็นเจ้าหน้าที่ IT อีก บ. หนึ่ง มีโครงการจะแต่งงานกัน ปลายปีหรือต้นปีหน้า

อยากจะบอกว่าไม่สนุกนะครับถ้าที่ผม เล่ามาคุณยังนึกภาพไม่ออก แนะนำให้ อยู่กับพ่อแม่ ตั้งใจเรียนถ้าคุณตั้งใจเรียนผลการเรียนดีเป็นเด็กดี พ่อแม่คุณจะเลิกทะเลาะกันไปเองเพราะตอนที่คุณกับผมอายุเท่ากัน คุณมีต้นทุนมากมายกว่าผมเยอะ เชื่อผมเถอะตอนมีอยู่ขนขวาย เอาไว้ เดี๋ยวพอไม่มี จะถวิลหา


ต้นโจ๊ก

   กีตาร์นอกรีต      3 พ.ค. 56   เวลา 8:46:00    IP = 202.44.4.251
 


  คำตอบที่ 27  
 
ถ้ามาเรียนราม มานั่งเล่นกีต้าร์กับผมละกัน ผมพักอยู่แถวๆรามคำแหง
ส่วนเรื่องผู้หญิงถ้าเค้าดีก็คบต่อไปดิ คิดมากไปได้ ตื่นเต้นเหรอ
รถยนต์ไม่ต้องเอาไป เงิน 3 หมื่นไม่พอค่าซ่อมหรอก
สุดท้ายก่อนจะเป็นนายคนอื่นเค้า เคยเป็นลูกน้องคนอื่นหรือยัง

   Heavymetal Epi.2      3 พ.ค. 56   เวลา 9:00:00    IP = 70.39.185.136
 


  คำตอบที่ 28  
 
ผมว่าชีวิตคุณก็สะใจดีเเล้วนิครับ ทำให้พ่อเเม่ทะเลาะกันได้ เเล้วตอนนี้่ก็อยากจะทำอะไรก็ทำ ไม่สนใจหัวอกคนเป็นพ่อเป็นเเม่ ไม่มีงานอะไรหรอกครับที่ไม่ต้องเป็ลูกน้องคน เงินทุกบาท คุณต้องเเลกมาด้วยอะไรสักอย่าง พูดไปคุณก็ไม่เข้าใจ เพราะเคยเเต่ใช้เงิน ไม่เคยหาเงิน เป็นผมนอนอยู่บ้าน เรียนหนังสือให้มันจบๆ จากนั้นค่อยอยากจะทำอะไรก็ทำ มีเวลาสะใจกับชีวิตอีกเยอะ ...

   alot       3 พ.ค. 56   เวลา 9:15:00    IP = 125.24.1.175
 


  คำตอบที่ 29  
 
วางแผนให้ดีก่อนค่อยว่ากัน ออกมาอยู่คนเดียวไม่ง่ายหรอกนะ

   bbling      3 พ.ค. 56   เวลา 9:22:00    IP = 203.155.54.251
 


  คำตอบที่ 30  
 
เคยได้ยิน เด็กข้างบ้านพูด ผมจำจนขึ้นใจ
มีพ่อ แม่ เฮี้ย, ดีกว่า ไม่มีพ่อแม่ครับ
ผมจะจำคำนี้ตลอดไป

   patriotthai1  3 พ.ค. 56   เวลา 9:23:00    IP = 115.67.2.94
 


  คำตอบที่ 31  
 
กลับไปคุยกลับพ่อแม่
่ชะ ไม่มีใครรักน้องเท่าเค้าหรอก
เรียนให้จบก่อน




   ผึ้งอ้วน      3 พ.ค. 56   เวลา 9:53:00    IP = 27.55.6.73
 


  คำตอบที่ 32  
 
อยากบอกในฐานะเป็นพ่อคน ก้อยากให้ลุกมีอะไรติดตัวไว้ดุแลตัวเองได้ในอนาคตเพราะพ่อยังไงความน่าจะเป็นคงต้องจากไปก่อน ไม่ได้อยู่ดูแลได้ตลอดไป
บางอย่างที่ห้าม ที่ไม่อยากให้ทำ ก็เพราะพ่อไม่มั่นใจว่ามันจะ
เลี้ยงตัวรอดไหม อันตรายกับลุก หรือเปล่า

ทางที่ดีคุยกันดีๆดีกว่าบางทีเปิดใจคุยกันในครอบครัว
นี่ล่ะครับ เถียงบ้าง ทะเลาะบ้าง ยังไงพ่อแม่ก็หวังดีครับ

   bbling      3 พ.ค. 56   เวลา 9:54:00    IP = 203.155.54.251
 


  คำตอบที่ 33  
 
เยอะจังอ่านไม่หมดแต่อยากพูดแล้ว.....


ย้ำประโยคนี้อีกที


ผมจะบอกคุณว่าคุณน่าจะอดทนไว้ก่อน เรียนให้จบ ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่สบายสุดๆไปเลย

"แค่ไปเรียนก็ได้เงินค่าข้าวค่าน้ำมัน แค่ทนคำบ่นนิดหน่อย ปิดปากของคุณเสียอย่าเถียงเค้า ทนเรียนไป"......ของพี่ bottom up



ถ้ามันอึกอัดมาก ปิดเทอม หรอดรอปไว้ ลองหาเงินเลี้ยงตัวเองซักเดือนก็ได้


เอาสามหมื่นเป็นทุน.....หาเช่าห้องอยู่....กว่าจะได้ห้อ
งก็หมดไปหมื่นนึงแล้ว


เลี้ยงตัวเองไม่ง่ายนะครับ

เรื่องพ่อแม่ไม่สนับสนุน ไม่เข้าใจ......บางทีมองแต่มุมตัวเองมันก็ข้ามอะไรไปเยอะนะ



บ้านผมไม่สนับสนุนให้เล่นกีต้าร์......จริงๆ จนทุกวันนี้

สมัยเรียนม.ต้น เคยยืมเพื่อนมาหัด พ่อบังคับให้เอาไปคืนวันพรุ่งนี้

สองสามเดือนก่อนเปิดเพลงที่บ้าน แม่ถามว่า ยังฟังเพลงแบบนี้อยู่อีกเหรอ....



เร่่องฟังเพลงเค้าก็ไม่ชอบ หนวกหู แต่มันติดว่าเป็นเพลงฝรั่ง. เลยอ้างได้ว่าฝึกภาษา เค้าก็ไม่ค่อยว่าอะไรตั้งแต่สมัยวัยรุ่น


.....ผมก็เสียใจบ้างนะเรื่องสนับสนุนให้เล่นกีต้าร์.....แต่ต้นทุนทุกอย่างมันก็มาจากพ่อแม่วางไว้ให้นั่นแหละ...

แค่สอบปลายภาคเรียนให้จบ. จบแล้วก็ได้ใช้ชีวิตตัวเองอยู่ดี ไม่ต้องรีบ. พ่อแม่ไม่อยู่กะเราไปตลอดชีวิตหรอก

   เงอะ      3 พ.ค. 56   เวลา 10:37:00    IP = 115.67.194.92
 


  คำตอบที่ 34  
 
ดีลงานกับลูกค้าก็เหมือนเป็นลูกน้องลูกค้าล่ะครับ :-)

   Optimism  3 พ.ค. 56   เวลา 10:39:00    IP = 58.11.99.108
 


  คำตอบที่ 35  
 
อ่านจบแระ......กลายเป็นว่าพูดซ้ำ......แสดงว่าหลายๆคนคิดเหมือนกัน...



อขู่คนเดียวให้รอดก็ยาก. ตั้งตัวให้ได้ยากกว่า. ยากกว่านั้นคือ

   เงอะ      3 พ.ค. 56   เวลา 10:45:00    IP = 115.67.194.92
 


  คำตอบที่ 36  
 
คิดว่าคนอื่นคงตอบหมดแล้วครับ เอาใจช่วยให้ผ่านปัญหาไปละกันครับ

ไม่มีใครรักเรามากเท่าพ่อแม่ของเรานะครับ วันนึงถ้าคุณยืนด้วยลำแข้งตัวเอง คุณจะนึกถึงวันที่พ่อแม่ดุด่า บ่น เคี่ยวเข็ญ พร่ำสอนเราในวันก่อนๆ...

และถ้าวันนึง คุณมีลูกมีเมีย จะเป็นอีกวันที่ย้อนไปว่า ที่พ่อแม่ลำบากมาตลอดทั้งชีวิตเค้าทำเพื่อใคร???

คิดให้ยาวๆ มองให้กว้างๆนะครับ โชคดีครับ

   junraiman      3 พ.ค. 56   เวลา 10:49:00    IP = 61.47.106.226
 


  คำตอบที่ 37  
 
บอกได้คำเดียวว่า. อีกสิบปี. จะพูดว่าอยากเรียนให้นานๆไม่อยากจบเลย ช่วงเวลาที่สาบยที่สุดของชีวิตคือพ่อแม่ส่งเราเรียนอยู่นะครับน้องเอ๋ย. อยากลำบากไม่พึ่งพ่อแม่. ก้อีก สี่สิบห้าสิบปีที่เหลือเลย. แต่ทางที่ดีรีบๆเรียนให้จบแล้วมาให้พ่อแม่พึ่งได้บ้างจะดีที่สุดแล้วครับ

   stevepai      3 พ.ค. 56   เวลา 11:21:00    IP = 27.55.132.200
 


  คำตอบที่ 38  
 
จะทำอะไรอยู่ที่ตัวเราครับ. แต่ขออยู่อย่างเดียว. ตอนตัดสินใจ ขอให้มีสติ

ใช้สติ. อย่าใช้อารม ก่อนตัดสินใจลงไปให้คิดเสมอว่า ตอนนี้เรา ใช้อารมตัดสินปัญหาหรือเปล่า

เงิน30000 ไม่เยอะครับ น้อยมากหากเราต้องรับผิดชอบตัวเราเอง

เรื่องแม่ ผมไม่ทราบปัญหา หรือเหตุผลของท่าน แต่ผมเชื่อว่าคะณแม่ ทุกคนรักลูกครับ

เรื่องเรียน อย่าได้ทิ้งการเรียนเลยครับ ผมเองมีปัญหาสมัยเรียน คือจะเป็นคนแบบ ถ้าๆม่ชอบอาจารย์ก็จะไม่เข้าเรียน ยอมลงใหม่ ยอมพักการเรียน

ทำให้ผมจบช้า และทุกวันนี้ ผมมีวุตติดตัวแต่ ปวช. ทั้งๆที่เรียน ปวส ้ว เหลืออีกสองตัวก็จบ แต่ตัดสินใจทร่ออกมาไม่เรัยนแล้ว. ทุกวันนี้ผมทำงาน. นายพร้อมจะดึง ลูกน้องพร้อมจะดัน. แต่มันตันเพราะวุติการศึกษา


ตอนผมอายุ20ต้นๆ ผมไม่เห็นแคร์ว่าผมจะสู่ตำแหน่งใหญ่โตอะไร

ตอนนี้ผม31แล้ว นึกเสียดาย. ยิ่งดห็นคนที่ไม่พร้อม กว่าเราในหลายด้าน

แต่ขึ้นสูงกว่าเรา เพียงเพราะวุติการศึกษาแล้วมันน่าตบกบาลตัวเองจัง

ที่มักใหญ้ไฝ่สูงก็เพราะเงินตัวเดียวครับ. เพราะว่าโตขึ้นมันต้องรับผิดชอบอะๆรมากขึ้น

ทั้งตัวเอง ครอบครัว ลูกเมีย

พ่อแม่ก็แก่ขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อนฝูงลูกน้องญาติ ที่อาจต้องพึ่งพาเรา

สังคมที่เราต้องช่วย

ว่าจะพิมคำว่าสติคำเดียว


ลากยาวมาอีกแล้ว


ใจเย็นค่อยๆคิดครับน้องชาย

เดี๋ยวนี้พี่ไม่ค่อยตอบกระทู้ใครง่ายๆนะ

แต่กระทู้นี้จำเป็นต้องตอบ

เพราะเราคนคุ้นเคยกัน

และชีวิตเราคล้ายกันมาก


พี่บอกได้ยเลย ตอนอายุเท่าน้องพี่ก็เป็น และเงินมากกว่า30000
ลตัดสินใจเปลี่ยนตัวเอง พร้อมกับทำงานเอง

และกู้ กยศ เรียน ทุกวันนี้ เสียดายโอกาสมาก

ทุกวันนี้อยากตอบแทนพ่อแม่ให้ดีกว่านี้ แต่ทำๆด้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

   พายุลูกเห็บ      3 พ.ค. 56   เวลา 12:14:00    IP = 171.5.40.173
 


  คำตอบที่ 39  
 
ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อแม่

เรียนให้จบก่อน หลังจากนั้นค่อยว่ากันใหม่

อายุยังน้อย ชีวิตมีอะไรให้ทำอีกเยอะ

สู้ สู้

   GQX      3 พ.ค. 56   เวลา 12:48:00    IP = 115.67.37.5
 


  คำตอบที่ 40  
 
ขอแนะนำด้วย MV ตัวนี้ครับ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรในอนาคต ณ วันนี้ ถ้าเราเชื่อมั่นว่าเราทำดีที่สุดแล้ว ทำไปเถอะครับ

   ปัดติโถ่      3 พ.ค. 56   เวลา 13:59:00    IP = 183.88.72.176
 


  คำตอบที่ 41  
 
ขอบคุณทุกๆคนมาครับ ขอบคุณสำหรับคำตอบ
ผมจะเก็บไปคิดทุกๆคำตอบเลยครับ

ผมไม่ได้ติดผู้หญิงนะครับ ผู้หญิงเค้าก็เข้าก็ที่บ้านผมได้ดีเอามากๆ จนผมคิดว่าบางทีที่เค้าด่าเค้าว่าผม นึกว่าแม่มาเอง สงสัยอยู่ด้วยกันมากไป ^^

ใจผมอยากเรียน ม กรุงเทพนะครับ เพื่อนเยอะ แต่ผมก็เลือกเฉพาะเพื่อนที่อยู่จังหวัดเดียวกันที่สนิทๆ ผมไม่ค่อยเที่ยวนะครับเอาจริงๆ นานๆครั้ง แต่เมื่อก่อนยอมรับตอนปี 1 แทบทุกวัน นึกแล้วก็เสียดายเหมือนกัน ที่คิดไม่ยอมไปสอบ เพราะจบแล้วแหล่ะครับ ชีวิตที่ ม กรุงเทพ ถ้าไม่ไปสอบก็ F อะครับ คงกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

ตอนนี้ได้อ่านทุกๆข้อความ สรุปคือ เรียนให้จบดีที่สุด
ผมก็สนใจ ม.ราม กับ ม.จันทรเกษมอะครับ
พ่อผมบอก อันหลังจะดีกว่า
แต่เอแบค ผมไม่เอาแล้วอะครับ เปลืองเงินป่าวๆ
ค่าเทอมแพงมาก

ขอบคุณทุกคนอีกครั้งครับ

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 14:13:00    IP = 171.4.155.60
 


  คำตอบที่ 42  
 
@พี่พายุลูกเห็บ

ตอนนี้สับสันไปหมดเลยครับพี่
ตัดสินใจเอาเองอะไรเอง บางทีมาคิดทีหลัง
ก็น่าเสียดายจริงๆ

ขอบคุณพี่มากๆครับ

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 14:14:00    IP = 171.4.155.60
 


  คำตอบที่ 43  
 
ตอบพี่ Alot นะครับ
คือผมเอาจริงๆ ผมไม่ได้อยากให้เค้าทะเลาะกันนะครับ
ผมก็ยังงงเค้าทะเลาะกัน เรื่องผมทำไม คือพ่ออยากให้ผมเรียนแต่แม่ชอบไปพูดจะให้กลับไปเรียน เอแบค หรือไปเรียนที่อื่น เพราะ ม กรุงเทพมันไม่ดี
ซึงบางทีผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย นอกจากน้องสาวผมจะมาบอกว่า แม่ทะเลาะกับพ่อเรื่องนี้อีกแล้ว ทำนองนี้ครับ

   Chocolatechip      3 พ.ค. 56   เวลา 14:16:00    IP = 171.4.155.60
 


  คำตอบที่ 44  
 
คุณยังเด็กและด้อยประสบการณ์
คำแนะนำ....ลืมเรื่องจะไปอยู่ที่อื่นให้หมด
อดทนเรียนให้จบ ไม่ว่าด้วยเหตูผลอะไร
ผมตอนเรียน อดมื้อ กินมื้อจนชิน
ตอนนี้ผมมีลูกเรียนมหาลัย ผมเข้าใจดี ไม่มีใคร รักและหวังดีกับคุณเท่าพ่อแม่แน่นอนครับ ถ้ามี มาเหยียบหน้าผมได้เลย
ผมว่าคุณคิดมุมแคบแค่มุมของคุณอยากให้เป็นแค่นั้น

   สมาชิกแบบพิเศษ      baracudas      3 พ.ค. 56   เวลา 15:40:00    IP = 110.171.36.196
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 45  
 
เดือนที่แล้วพ่อผมเมา(ปกติแกกินเหล้าทุกวัน แกมีเรื่องมาด่าได้เกือบทุกวัน ผมทนฟังแกเกือบทุกวันหละ)มาหาเรื่องด่าแม่ผม และผม ท่านไล่ตะเพิดผมออกจากบ้าน จะเอาปืนมายิงผมด้วย ผมก็ยังต้องทนอยู่บ้านกะท่านถึงทุกวันนี้เลยครับ ทำงัยได้ไม่มีเงินนี่หว่า ถ้าจะไปคงต้องอาศัยอยู่วัดอย่างเดียว ตอนนี้ไปเรียนฝึกอาชีพเพิ่มเติมอยู่ ดีกว่าอยู่ให้เขาหาเรื่องด่า อายุมากไม่ค่ิอยมีคนจ้างงาน ขี้โรคทำงานหนักมากไม่ไหว การออกไปอยู่ข้างนอกโดยที่ไม่มีเงินมากพอต้องดิ้นรนเยอะครับ ถ้าอยู่กับญาติที่ดีๆหรือไปเจอเพื่อนดีๆก้ดีไปครับ ในสังคมเจอคนชั่วๆเยอะ แต่อยากลองเรียนรู้ความลำบากก็ลองดูครับ กับวิชาที่ไม่มีตำรา เผื่อทำงานๆไปแล้วอาจจะทำให้รู้สึกว่าอยากกลับมาเรียนครับ ลองตัดสินใจดูนะครับ

   สังฆังลิง      3 พ.ค. 56   เวลา 18:42:00    IP = 1.0.132.176
 


  คำตอบที่ 46  
 
ไปต่างประเทศครับ ดูแลตัวเอง ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ทำหาเงินเรียนเอง ได้ประสบการณ์ชีวิต อยู่ได้แน่นอน

   สมาชิกแบบพิเศษ      kangpc      3 พ.ค. 56   เวลา 20:46:00    IP = 115.64.92.174
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 47  
 
ใช้เหตุผล อย่าใช้อารมณ์

   dTT      3 พ.ค. 56   เวลา 23:24:00    IP = 58.8.20.147
 


  คำตอบที่ 48  
 
ไปเลยครับ อยากทำอะไรทำเลย

ลองไปทำดูเลยครับ ถ้าคิดว่าตัวเอง แน่จริง

ไปก็ไปให้รอด ไม่รอดแล้วกลับมาหาพ่อแม่อีก มันเสียศักดิ์ศรีนะครับ

มีพ่อแม่ดูแลสบายๆไม่ชอบก็ออกมาใช้ชีวิตเองเลยครับ สบายจะตาย

   pangchangnoy      4 พ.ค. 56   เวลา 1:53:00    IP = 110.77.187.213
 


  คำตอบที่ 49  
 
สู้ๆครับ

   i-ba      6 พ.ค. 56   เวลา 21:56:00    IP = 27.55.156.249
 


  คำตอบที่ 50  
 
อยากทำอะไรทำเลยครับ หากถามผมนะ
" ท่าเราต้องการทำอะไรแล้วได้ทำ แต่หากไม่เป็นดังหวัง อย่างน้อยเราได้ทำในสิ่งที่เราต้องการครับ" แต่สำหรับผมคิดว่ามันต้องมาดีแน่ๆครับ ผมคิดอย่างนี้นะ



   SuperAOT      7 พ.ค. 56   เวลา 14:02:00    IP = 180.183.163.115
 


  คำตอบที่ 51  
 
เรียนที่อื่นก็ได้ค่ะ แรกๆปรับตัวลำบาก หลังๆ จะมีสังคมเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เราจะกว้างขวางขึ้นมากมาย อย่าไปจมปรักที่ๆเดียวค่ะ

พยายามเข้านะคะ

   chaohore      10 พ.ค. 56   เวลา 2:15:00    IP = 180.183.80.137
 
 

Bigtone.in.th Online Music Store

Yamaha



ตั้งกระทู้ Login ก่อน Click ที่นี่
ผู้ตอบ :
รูปภาพ:  ( ไม่เกิน 150 K )
ข้อความ :
 

any comments, please e-mail   guitarthai@gmail.com (นายดู๋ดี๋)
© All rights reserved 1999 - 2015. All contents in this web site are the properties of www.guitarthai.com and Saratoon Suttaket