Home | Login | คอร์ด/เนื้อเพลง | Webboard | Classifieds | Music Jobs (หางาน) | TV / Video









(เพจ: โรงเรียนกีตาร์ไทย)


(เพจ: Guitarthai.com)
  ## ทำไมนะการจะมีกีต้าร์ที่ชอบๆสักตัว มันถึงเป็นเรื่องเศร้าปานนี้?? ##  
 
สวัสดีครับ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หลานๆ

ผมเชื่อว่า การที่เราเห็นศิลปิน ใครก็ตามที่เราชอบฝีมือ และเสียงกีต้าร์ของเขามากๆ

มีอิทธิพลต่อการฝึกฝนของเราแน่นอน และถ้าเป็นไปได้ เราก็น่าจะอยากครอบครอง

กีต้าร์ในแบบที่เขาใช้อยู่เช่นกัน ในกระทู้ก่อนคุณ Love Diver ได้ขอให้ผม

แปลเพลง Still got the blues ไว้ พอมีเวลานิดหน่อย

ก็เลยแปลให้ตามสัญญานะครับ

...................... Still Got The Blues.........

Artist: Gary Moore แปลไทยโดย BOON BOON!


Use to be so easy
เคยเป็นคนใจง่ายยิ่งนัก

To give my heart away
ในการมอบใจรักให้ใครต่อใคร

But I found that the haeartache
กระนั้นเอง ผมถึงได้เรียนรู้ว่าความปวดร้าวในจิตใจ

was the price you have to pay
นั้นคือสิ่งชดเชยที่เธอต้องยอมจ่าย

I've found out that love is no friend of mine
ผมรู้ตัวดีว่าความรัก มิใช่มิตรของฉันเอาเสียเลย

I should have know'n time after time
ผมน่าจะรู้ตัวมาตั้งแต่คราไหนๆแล้ว

So long
นานยิ่งนัก

it was so long ago
มันผ่านมาตั้งนานแล้ว

But I've still got the blues for you
แต่ผมนั้น ยังคงกำสรวลถึงเธออยู่มิวาย

Use to be so easy
เคยเป็นคนใจง่ายยิ่งนัก

Fall in love again
เกิดไปหลงรักเขาอีกแล้วเด้อ ขรั่บ เด้อ

But I found that the heartache
กระนั้น ผมก็รู้ทั้งรู้ว่าความปวดร้าวในหัวใจ

It's a road that leads to pain
มันเป็นหนทางไปสู่ปลายทางแห่งความระทม

I found that love is more than just a game
ผมก็ได้รู้อีกว่า เรื่องรักๆใคร่ๆ มันเป็นอะไรที่มากกว่าการละเล่น

You're Playin' to win
ลงแข่งเพื่อเอาชัย

but you loose just the same
แต่เธอเองนั้นหรือ ก็ปราชัยเฉกเช่นกันแหละ

So long
นานยิ่งนัก

it was so long ago
มันผ่านมาตั้งนานแล้ว

But I've still got the blues for you
แต่ผมนั้น ยังคงกำสรวลถึงเธออยู่มิวาย

So many years since I 've seen you face
หลายปีมาแล้วนะ นับแต่ได้พบหน้าเธอ

Here in my heart
ในหัวใจผมยามนี้

there's an emty space
มีแต่ความอ้างว้าง ว่างเปล่า

Where you used to be
ในที่ ที่เธอเคยอยู่ในนี้มาก่อนนั่นเอง

(SOLO)

So long
นานเหลือเกิน

it was so long ago
มันผ่านมาตั้งนานแล้ว

But I've still got the blues for you
แต่ว่าผมยังคงกำสรวลโศกาให้กับเธอ

Though the days come and go
แม้ว่าวันจะล่วงเลยผ่านมากี่ครา

There is one thing I know
มีเพียงสิ่งหนึ่งที่ผมรับรู้อยู่

I've still got the blues for you
ผมยังคงเศร้าโศก เสียน้ำตาเพื่อเธอมิคลาย





   สมาชิกแบบพิเศษ   BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 11:45:00       พิมพ์   แจ้งลบ      IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 1  
 
คนที่ชอบ Slash ก็อยากมีกีต้าร์แบบที่เขาใช้

คนที่ชอบ Gary Moore ก็อยากได้กีต้าร์แบบที่เขาเล่น

ชอบ Steve Vai ก็แบบเดียวกัน

ไม่ได้แบรนด์ต้นตำรับ ก็ขอแบบที่หน้าตาคล้ายคลึงกันก็เอา

ของก๊อปปี้ก็ยังได้ ขอให้เรารู้สึกร่วมได้ว่า ได้ถือกีต้าร์ ที่มาจากศิลปินต้นแบบแรงบันดาลใจก็พอ

เครื่องดนตรี อะไรก็ตาม มันก็สามารถใช้ถ่ายทอดเสียงดนตรีได้ตามที่มันถูกสร้างมา

กีต้าร์ ไม่ว่าถูกหรือแพง หรูไม่หรู เมื่อเอามาดีดเป็นเพลง มันก็ดังออกมาตามเท่าที่

ฝีมือผู้เล่นพึงจะมี มันก็เท่านี้เองในมุมมองผม

การปรับเสียงก็ตามชอบหูใครหูมัน

สมัยเริ่มเล่นกีต้าร์ ผมไม่เคยจับของแพงๆมาก่อนนะครับ

กีต้าร์ที่แพงสุดที่ได้มาตอนสมัยยังต้องพึ่งเงินจากทางบ้าน

ก็เป็นกีต้าร์ราคาหมื่นปลายๆเท่านั้น ซึ่งตอนนั้นกีต้าร์ไฟฟ้า ราคาขนาดนี้

ถือว่าแพงมากๆแล้ว ไม่มีหรอกกีต้าร์ราคาเรือนแสนแบบตอนนี้

เพราะค่าเงินมันต่างๆปมากมาย

สมัยเรียนผมเคยทันกินก๋วยเตี๋ยวชามละสามบาท น้ำอัดลมขวดละบาทห้าสิบสตางค์

เครื่องดนตรีที่แพงๆ ตอนนั้นคือพวกเปียโน ซึ่งบ้านใครมี

คนจะมองว่าเป็นเศรษฐีเลยล่ะครับ



   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 11:56:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 2  
 
ผมหันไปนึกถึงวันแรกๆ ที่รู้จักกับการซื้อกีต้าร์ไฟฟ้าของตัวเอง

แค่ได้ซื้อกีต้าร์ราคาเกินห้าพันสักครั้งเนี่ย มันก็แพงสุดๆแล้ว

เพราะผมทำงานเงินเดือนเริ่มวุฒิปริญญาโท ตอนนั้นบรรจุอัตราเจ็ดพันกว่าๆ

เรื่องจะซื้อกีต้าร์ราคาหลักหมื่นเนี่ย เลิกคิด ผมเริ่มทำงานครั้งแรกอายุ 28 ปี

แม้ทำงานแล้ว ก็ยังเล่นกีต้าร์ และรับสอนกีต้าร์ไปเรื่อยๆ

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 12:01:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 3  
 
จนเริ่มมีอินเตอร์เน็ท ทำให้สังคมทางกีต้าร์ของผมกว้างขวางขึ้น

กว่าจะมาถึงทุกวันนี้ ผมผ่านประสบการณ์มาเยอะ

มีทั้งที่น่าจดจำ และเป็นบทเรียนสารพัด

โลกมันเปลี่ยนไปมากมาย และรวดเร็วจนน่าตกใจ

และจนสมัครเป็นสมาชิกกีต้าร์ไทย

เผลอแป๊บเดียวก็เป็นสมาชิกมาสิบปีเศษซะแล้ว

จนตอนนี้อายุผมปาเข้าไป 56 ปีปลายๆแล้ว

อีกไม่กี่เดือนก็ย่าง 57 จะเกษียณอายุได้แล้ว

นึกถึงวันที่ทำงานครั้งแรกอายุแค่ 28 ปี เนี่ย มันน่าตกใจจริงๆครับ



   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 12:07:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 4  
 
ผมจำได้เหมือนกัน ตอนวัยเด็ก บ้านใครมีเปียโน คือคนที่มีฐานะดีหรือคนรวยเลยว่างั้นเถอะ ใครเล่นเปียโนได้ ต้องเป็นลูกคนมีตังค์ 5555 ขอบคุณคำแปลเพลง still got ครับน้าบูรณ์ เศร้า จังจัง...

   สมาชิกแบบพิเศษ      khakai      26 พ.ย. 56   เวลา 12:48:00    IP = 223.207.250.76
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 5  
 
ขอบคุณครับ

   สมาชิกแบบพิเศษ      kabinblueser      26 พ.ย. 56   เวลา 13:01:00    IP = 125.27.123.150
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 6  
 
คุณ andres ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับผม

คุณ khakai เพลงนี้เป็นเพลงชาติของกีต้าร์กิ๊บสัน ในความรู้สึกของผมเลยครับ

ทุกครั้งที่หยิบกิ๊บสันมาเล่น ผมต้องดีดเพลงนี้สักท่อนสองท่อนแหละ ฮี่ๆๆ

คุณ kabinblueser ขอบคุณสำหรับความรู้สึกที่ดีต่อกันครับผม

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 14:31:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 7  
 
เล่าต่อ.... จนมายุคนี้ ที่กีต้าร์ราคาแพง ซื้อทีนึงรู้สึกเหมือนซื้อเพชร ซื้อทอง

ยังกับไปดาวน์รถยนต์ หรือซื้อมอเตอร์ไซค์ใหม่เป็นคันๆ หรือดาวน์บ้าน ดาวน์คอนโดฯ

เลยรู้สึกตกในว่ามันทำไมแพงอย่างนี้(วะ) แล้วคุ้มไหมเนี่ย

กับการเอาเงินออมเกือบทั้งชีวิตการทำงาน มาลงทุนกับสินค้าทางดนตรี

พอเดือดร้อนมา จะขายเป็นเงินก็ขายยากโคตรๆ แถมบ่อยครั้งแทนที่จะกำไร

กลับขาดทุนครั้งเป็นหลักหมื่นๆเลย

มานั่งทบทวนว่า ใช้จ่ายเงินออมในอดีต จนถึงปัจจุบันไปเพื่ออะไร?

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 14:38:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 8  
 
กีต้าร์ที่ราคาสูงๆ แต่ละตัว มันให้ความพอใจมากน้อยต่างกันไป

บ่อยครั้งที่ เราเล่นของพวกนี้แล้วมันไปดึงดูดให้ใครก็ไม่รู้

ที่เราไม่รู้จัก ไม่เคยพบเจอ มาหาหรือติดต่อด้วย

บางคนมาดี บางคนมาร้าย มาลองภูมิ สารพัด

แต่ผมไม่เคยสนใจเรื่องที่มาที่ไปของกีต้าร์ ที่ซื้อมาใช้เท่าไหร่นะครับ

จะจำได้เฉพาะตอนที่หาข้อมูลก่อนซื้อเท่านั้นแหละ

พอได้มาก็ลืมๆไป หมดความสนใจเรื่องเฉพาะของสินค้านั้นๆไป

เพราะหาข้อมูลได้ในเน็ทถมเถไป จะเอาหัวมาจำทำไม?



   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 14:46:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 9  
 
จนมาถึงทุกวันนี้ ผมยืนมองผลการเสาะหาของตนเอง

เกิดคำถาม คำตอบในใจตัวเองมากมาย ราวกับดาวน์โหลดข้อมูลจากเน็ท

พร่างพรู ในสมอง มันเป็นข้อสงสัยว่า ในอนาคต เราจะทำยังไงกับของพวกนี้?

เพราะอายุเราก็มากแล้ว บางทีอาจลาโลกไปเมื่อไหร่ แบบไม่รู้ตัวก็เป็นไปได้

คนที่อยู่เบื้องหลัง เขาจะรู้ไหมว่ามันมีค่าเท่าไหร่ จะจัดการอย่างไร

หรือถ้าเอาไว้ จะดูแลรักษาได้แบบที่เราดูแลไหม?


   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 15:01:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 10  
 
บ่อยครั้งที่แว่บความคิดมาว่า ถ้าเรามีวงดนตรีเพื่อนๆเล่นกันสนุกๆ แบบสมัยเด็กๆ

มีเพื่อนที่รู้ใจ มาเล่นกีต้าร์ แลกเปลี่ยนทักษะกัน มันคงมีค่ามากกว่าของที่มีมากมาย

แต่ไม่มีเวลา โอกาสเอามาใช้งาน กองๆไว้แบบที่เป็นอยู่

มันเติมเต็มใจเราได้ตอนเสาะหาจนเจอ และได้มาครอง

แต่หลังจากนั้นล่ะ???

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 15:07:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 11  
 
จากกีต้าร์ ที่เราทำเองตามจินตนาการที่อยากได้

มาเป็นการซื้อสินค้าที่สังคมกีต้าร์ ให้ค่านิยมว่าเกิดมาชีวิตนึงควรลองมีซะ

ทำให้ได้ข้อมูลเรื่องการผลิต การคัดไม้ วัตถุดิบที่เขาโฆษณาว่าเป็นเลิศ

มาขายให้เรา ผมเคยเห็น เคยลองงานกีต้าร์ ที่ช่างไทยทำออกมาจำนวนหนึ่ง

เมื่อมองภาพรวม ก็ไม่เห็นว่าจะด้อยกว่าของฝรั่งทำเท่าไหร่เลย

เมื่อมองด้วยสายตา แล้วเทียบกับของฝรั่งที่เราลงทุนซื้อมา

งานออกแบบ งานประกอบ งานสี ก็ดูดีสมราคาที่เราจ่ายไป

ช่วงนึงกระแสกีต้าร์ ทำในบ้านเราเฟื่องฟูมาก

หลายแบรนด์เช่น NNG , Tanakorn , Rintr , Aliciea , Jinatune

ที่เป็นงานระดับ Custom made ก็มีงานที่สวย เลือกวัสดุประกอบระดับโลก

มีศิลปินนำมาใช้งานจริงทั้งในสตูดิโอ และแสดงสดให้เห็น

ถ้าเป็นไปได้ ผมก็อยากลองสั่งทำดู เคยติดต่อรายนึงไว้

อยากได้ทรง Les Paul ติด Floyd rose เหมือนกัน เพราะช่วงนั้น

ไม่มีทำขาย และอะไหล่หายาก ไม่เป็นที่นิยมเลย

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 15:17:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 12  
 
เคยโทรคุยกับช่างทำกีต้าร์ ที่ผมสามารถติดต่อได้ในบ้านเรามาระยะหนึ่ง

เมื่อหลายปีมาแล้ว แต่ปัญหาคือคิวงานเยอะมาก และต้องวางเงินล่วงหน้าก้อนใหญ่

บางครั้งครึ่งหนึ่งของราคากีต้าร์ สำเร็จรูปที่มีขายซื้อมาใช้ได้ทันทีก็มี

ปัญหาตอนนั้นคือ กีต้าร์ที่เราสนใจ ไม่มีตัวแทนเอามาขาย

หรือไม่ก็เป็นของสะสม ที่นักเล่นต่างประเทศลงขายกันเอง

การสั่งของมาเอง มีความเสี่ยงมากที่จะโดนหลอก หรือได้ของไม่ใช่ที่ตกลงกันไว้



   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 15:24:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 13  
 
เข้ามาอ่านครับ

   ผึ้งอ้วน      26 พ.ย. 56   เวลา 15:26:00    IP = 123.242.159.35
 


  คำตอบที่ 14  
 
ผมเคยคิดเล่นๆ เมื่อหลายปีมาแล้ว ว่าทำไมไม่มีใครเอาไม้โรสวู๊ด มาทำทั้งคอ

แบบไม้เมเปิ้ล ซึ่งเมื่อสามสิบกว่าปีก่อนโน้นไม่มีให้เห็น

เคยปรึกษาผู้ผลิตบางท่าน แต่เขาไม่แนะนำ เพราะเสียงมันจะแข็งกระด้างเกินไป

จนมาปีให้หลัง มีผู้ผลิตบางรายผลิตออกมา

ก็เลยรู้สึกว่า เดี๋ยวนี้ อะไรๆก็มีคนคิด ทำขายออกมาเพียบเลยแฮะ

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 15:30:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 15  
 
คุณ ผึ้งอ้วน ขยันอ่านหน่อยนะครับ ฮี่ๆๆ

จนมาถึงวันนี้ ผมมีความประทับใจส่วนตัวกับ PRS guitars

ที่คุณ Paul Reed Smith เป็นผู้ก่อตั้ง เขามีจินตนาการในการผลิตกีต้าร์

ที่ไม่เหมือนใคร กล้าคิด กล้าทำ เสาะหาอะไรใหม่ๆแปลกๆ ให้กับวงการผู้ผลิตกีต้าร์

เขาคิดนำวัสดุแปลกๆ มาทำกีต้าร์อยู่เรื่อยๆ ไม่ว่าเพื่อความสวยงาม หรือผลทางเสียงตามที่เขาว่า

แต่เรื่องพวกนั้นผมก็ไม่รู้กับเขาหรอกว่าในหัวเขามีอะไรอยู่

แต่ที่แน่ๆ กีต้าร์ที่เขาผลิตออกมาสวยถูกใจผมเหลือเกิน


   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 15:56:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 16  
 
ในการเลือกลงทุนกับกีต้าร์ของผม

ง่ายๆ คือ สวยถูกใจ + อยากได้ = ซื้อ

เท่านี้เองครับ ถึงไม่ได้อะไร แต่ก็ได้ซื้อของสวยๆงามๆในมุมมองเรามาไว้แล้ว

เท่านี้ดูเหมือนจะเป็นคำตอบนึงที่ผมมักเจอในใจ ทุกครั้งที่ยืนมองกองกีต้าร์ที่ซื้อมา

แต่นานๆ พอไม่ได้เอาตัวไหนมาเล่นบ้าง ก็นึกถึงเพลง While my guitar gently weeps อีกแหละ



   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 16:03:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 17  
 
เพลงนี้ เหมือนเพลงที่คนรักกีต้าร์ ควรได้ฟัง หรือถ้าเคยเล่นผ่านมือบ้างก็ดีนะครับ

อีกเพลงคือ Guitar Man ของคณะ Bread ก็เหมือนเพลงที่เขียนมาเพื่อ

คนรักกีต้าร์เหมือนกัน

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 16:11:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 18  
 
เผื่อใครอยากฟัง ฮี่ๆๆ

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      26 พ.ย. 56   เวลา 16:19:00    IP = 183.89.8.154
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 19  
 
สมัยเรียนมหาลัยปี2 ผมเจอกีต้าร์รุ่นที่อยาก(มือสอง)ได้ในราคา 38,000 บาท ตังค์ไม่มีและไม่กล้าขอพ่อแม่เพราะเกรงใจมาก 10ปีต่อมาทำงานมีเงินของตัวเอง ผมต้องซื้อกีต้าร์รุ่นนั้นในราคาเพิ่มขึ้นเป็น 4 เท่า ไม่รู้จะเศร้าหรือดีใจดีครับ

ผมอาจอายุน้อยกว่าพี่มากพอสมควร แต่ปัจจุบันผมมีความคิดเหมือนคำตอบที่ 10 ของพี่ BOON BOON! เป๊ะเลยครับ

   สมาชิกแบบพิเศษ      Flavo      26 พ.ย. 56   เวลา 16:40:00    IP = 124.120.160.49
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 20  
 
ชอบครับเพลงนี้ กี่ต้าร์ท่านสวยทุกตัวครับ ถูกจัยคับ

   old_man      26 พ.ย. 56   เวลา 19:08:00    IP = 110.171.28.16
 


  คำตอบที่ 21  
 
แว้กกกกก!!! เห็น Tyler แล้ว หลอนนนนนนน!!! จังค้าบบบบบ!!! สวยผุดๆ...

   warangkool      26 พ.ย. 56   เวลา 22:47:00    IP = 125.24.70.239
 


  คำตอบที่ 22  
 
คุณ Flavo ทีของเขาขายราคาขึ้นเอาๆ ที่เราขายราคาตกลงๆ เศร้าด้วยคนครับ

คุณ old_man ปรัชญาการซื้อกีต้าร์ผมคือ สวยมาก่อนครับ ฮี่ๆๆ

คุณ warangkool แหมเซียนจริงๆ เห็นแค่นี้รู้ยี่ห้อแล้ว ฮี่ๆๆ

   สมาชิกแบบพิเศษ      BOON BOON!      27 พ.ย. 56   เวลา 0:45:00    IP = 118.172.99.104
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 23  
 
.
.
...ขอบคุณครับ

สำหรับการแปลเพลงโปรดในดวงใจตลอดกาลของผม ^^


   สมาชิกแบบพิเศษ      Erotism      31 ม.ค. 58   เวลา 15:34:00    IP = 14.207.166.105
สมาชิกแบบพิเศษ  
 
 

Bigtone.in.th Online Music Store

Yamaha



ตั้งกระทู้ Login ก่อน Click ที่นี่
ผู้ตอบ :
รูปภาพ:  ( ไม่เกิน 150 K )
ข้อความ :
 

any comments, please e-mail   guitarthai@gmail.com (นายดู๋ดี๋)
© All rights reserved 1999 - 2015. All contents in this web site are the properties of www.guitarthai.com and Saratoon Suttaket