Home | Login | คอร์ด/เนื้อเพลง | Webboard | Classifieds | Music Jobs (หางาน) | TV / Video









(เพจ: โรงเรียนกีตาร์ไทย)


(เพจ: Guitarthai.com)
  ผมมีปัญหาของอยากจะขอคำปรึกษาจากพี่ๆลุงๆเว็บนี้หน่อยครับ  
 
ปัญหาที่ว่าคือ เด็กแบบผมมันเลี้ยงเปลืองข้าวสุกจริงๆใช่มั้ยครับ
ตอนนี้ผมเรียนมาถึงม.4แล้วครับ แต่พึ่งเคยโดนคนที่บ้านด่าแบบนี้มา เรื่องนี้อาจจะเป็นปัญหาที่ทุกคนก็น่าจะเคยผ่านมาแล้วเหมือนกันใช่มั้ยครับ ผมเลยอยากถามว่าผมควรทำยังไง ผมเริ่มเล่นกีต้าร์มาตั้งแต่ม.1แล้วครับ นับเวลาตอนนี้คงเกือบ4ปีได้แล้ว ตอนแรกผมก็แค่เห็นว่ามันน่าสนุกแค่นั้นเอง แต่ผมก็ฝึกมาเรื่อยๆจนผมถอยไม่ได้แล้วครับ ตอนนี้ผมได้เป็นมือกีต้าร์ของโรงเรียนแล้ว ผมรักดนตรีมาก และเวลาว่างผมก็มักจะเล่นมันเสมอๆ จนที่บ้านผมว่าผมไม่ตั้งใจเรียน ทั้งๆที่ตลอดมาผมก็ยังอยู่ห้อง1ได้ การบ้านผมก็พยายามทำส่งทุกอย่าง ข้อสอบผมก็ยังทำได้

และล่าสุดนี้ครับ เมื่อวานผมได้ไปทัศนศึกษามา ผมได้ยืนทั้งวัน เหนื่อยมากครับ ผมกลับบ้านมาเกือบ5ทุ่ม และกว่าจะทำกิจวัตรอะไรหลายๆอย่างเสร็จก็เที่ยงคืน ที่บ้านผมรู้ครับว่าผมนอนตอนไหน แต่ผมกลับโดนปลุกตั้งแต่7โมงเช้า ทั้งๆที่ผมเหนื่อยขนาดนั้น ผมเลยเผลอพูดกับพ่อแม่ไปว่า ทำไมปลุกไม่ดูตาม้าตาเรือเลย บางคนอาจจะเห็นว่าผมใช้คำแบบแปลกๆ ใช่ครับเพราะผมงัวเงียอยู่จริงๆ และผมก็เข้าใจครับ ว่ามันอาจทำให้ใครหลายๆคนไม่ชอบใจ เพราะทั้งๆที่หวังดีแล้ว ผมกลับพูดไปแบบนั้น แล้วพ่อแม่ก็โกรธผมมากๆขึ้นมาจริงๆ คงเพราะก่อนหน้านี้ที่ผมไม่ยอมนอนตามพี่พ่อกับแม่บอก ตอนนั้นผมก็โดนโกรธเหมือนกัน ตอนที่ผมอาบน้ำอยู่ผมก็ได้ยินเสียงพ่อกับแม่คุยกันว่า "ผมเนี่ย มันเป็นคนหยาบคายแบบนี้จริงๆ" เพราะผมไม่เคยใช้คำอะไรหยาบคายกับพ่อกับแม่เลย เพราะพ่อกับแม่คงไม่ชอบซักเท่าไหร่ แต่ผมก็ใช้กับเพื่อนๆที่โรงเรียนอยู่เหมือนเด็กๆทั่วไปเหมือนกัน หลังจากนั้นก็คุยกันว่า "ที่ผมมันไม่มีเพื่อนไม่มีใครอยากคบหาด้วยก็คงเพราะแบบนี้จริงๆ" คุยกันว่า "เมื่อก่อนผมไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย" คุยกันไปเรื่อยๆแบบนี้ผมก็ยังไม่หายงัวเงียซักเท่าไหร่ แต่พอผมได้ยินคำว่า "ที่พยายามเลี้ยงมานี่มันเปลืองข้าวสุก" เท่านั้น ผมก็ตาสว่างขึ้นมาทันทีเลยเพราะพ่อแม่ของผมไม่เคยพูดกับผมแบบนี้มาก่อน ผมรู้สึกแย่มากครับ และสุดท้ายก่อนที่ทั้งสองจะออกไปทำงาน แม่ผมก็ได้ข้อสรุปว่า "ผมไม่รักพ่อกับแม่เลย" แม่เดินมาบอกผม แล้วก็ออกไปทำงาน ทิ้งให้อยู่คนเดียวกับความคิดที่ว่า "เลี้ยงผมมามันเปลืองข้าวสุกจริงๆเหรอ" "คนที่มันรักใครห่วงใครไม่เป็นแม้แต่พ่อกับแม่อย่างผมมันคงไม่ควรที่จะมีใครมาใส่ใจใช่มั้ย"

ช่วยให้คำปรึกษากับผมทีครับ ว่าผมควรทำยังไง "ควรเลิกเล่นดนตรีแล้วมาตั้งใจเรียนเป็นหมออย่างที่พ่อแม่อยากให้เป็นใช่มั้ย" "ผมควรทำตัวเป็นเด็กประถมที่เชื่อฟังพ่อแม่ซะทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่เรื่องเวลานอนใช่มั้ย" หรือใครมีอะไรนอกจากนี้ที่คิดว่าผมควรทำครับ ช่วยบอกผมที

และผมลืมบอกสิ่งที่สำคัญที่สุดไปซึ่งบอกคนที่บ้านไปก็ไม่มีประโยชน์ คือความฝันของผมครับ ความฝันที่สูงที่สุดในชีวิตผมไม่ได้ยิ่งใหญ่อย่างเป็นหมอที่รักษาชีวิตของใครหลายๆคนอย่างที่ทุกๆคนอยากให้ผมเป็น แต่ความฝันที่ผมอยากทำให้ได้คือ การแต่งเพลงครับ แต่งเพลงให้มันสื่ออารมณ์ออกมาได้ตามต้องการ ให้ทุกๆคนที่ฟังรู้สึกได้ ให้ทุกๆคนที่ฟังรู้สึกชอบ ทำได้แค่นั้นสักครั้งผมก็ตายตาหลับแล้วครับ

รบกวนให้คำปรึกษาผมด้วยครับ ว่าผมควรทิ้งความฝันตัวเองแล้วทำตามความฝันของคนที่บ้านของผมหรือเปล่า เพราะตอนนี้ไม่ว่าผมจะเลือกทางไหน มันก็ไม่มีทางไหนที่จบไปได้สวยเลยสักทางจริงๆครับ ผมรู้ว่าการขออะไรแบนนี้มันเห็นแก่ตัว แต่ก็รบกวนตอบด้วยนะครับ


Nervous Breakdown   17 ม.ค. 57   เวลา 10:06:00       พิมพ์   แจ้งลบ      IP = 101.51.247.1
 


  คำตอบที่ 1  
 
ใจเย็นครับ ไม่มีพ่อแม่คนไหนคิดแบบนั้นจริงๆครับ เชื่อผม ส่วนเรื่องจัดการกับชีวิตยังไง เอาเป็นว่าจัดเวลาให้เป็น เรียงความสัมคัญให้ถุกครับ ไม่ใช่บอกให้เลิกเล่นดนตรีเลยนะครับ แต่ยังไงเราก็ต้องเน้นเรื่องเรียนเป็นหลักก่อน ตอนนี้น้องอาจมองว่าแค่ ม.4 เอง อีกสองปีกว่าจะเข้ามหาลัย แต่อยากจะบอกว่าควรเริ่มมีจุดมุ่งหมายที่จะเข้ามหาลัยได้แล้วครับ ตอนนี้ก็เล่นดนตรีชิวๆก็พอครับ มีอะไรก็ไปแจม เข้าร่วมได้ แต่อย่าไปรับทุกงานหรือจริงจังไปครับ รีบๆติดพิสูจน์ให้พ่อแม่ภุมิใจครับ ไอเรื่องความฝันยังไงก็ไม่สายหรอกครับ ขอแค่ทำวันละนิดวันละหน่อย ถ้าใครทำได้ตลอดผมว่าใครๆก้เป็นได้ครับ สู้ๆครับ ^^

   rittlewing      17 ม.ค. 57   เวลา 10:31:00    IP = 171.98.26.243
 


  คำตอบที่ 2  
 

ตอบในฐานะพี่ แล้วกันนะครับ ไม่อยากเป็นลุง ^^

ขอโทษพ่อกับแม่ สำหรับคำพูดบางคำ หรือกริยาบางอย่างที่ไม่เหมาะสม

พูดกับท่านดีๆ ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แบ่งเวลาดีๆ ครับ สู้ๆ ครับ

   สมาชิกแบบพิเศษ      ชิตชัย      17 ม.ค. 57   เวลา 10:32:00    IP = 223.207.21.44
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 3  
 
ผมแนะนำตามประสารุ่นพี่นะครับ ทุกอย่างที่พ่อแม่ทำ ทุกคำที่พ่อแม่พูดนั้นเพราะความห่วงใยลูกทั้งนั้นแหละครับ ถ้าเค้าไม่รักเค้าจะมาคอยดุคอยว่าเราทำไม....

ถ้าให้พูดจริงๆตามสายคนทั่วไป อาชีพนักดนตรีมันเป็นอาชีพที่ไม่มั่นคงเสียเท่าไหร่นะ แถมใช่ว่าจะประสบความสำเร็จทุกคน นักดนตรีสุดโต่งที่ลาออกมาเล่นดนตรีแล้วดังเป็นพลุแตกตามที่เราอ่านในชีวประวัติกันมีอยู่ไม่กี่คนหรอกครับ...

ผมว่าตอนนี้เราตั้งใจเรียนไปก่อน(มันเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแล้วนะ) แต่อย่างทิ้งความฝัน ฝึกฝนไปเรื่อยๆ แต่ต้องแบ่งเวลาให้ถูก เราอายุยังน้อย อนาคตอีกยาวไกลยังมีเวลาเหลือเฟือสำหรับทำตามความฝันครับ ^___^

   PeuGeot  17 ม.ค. 57   เวลา 11:05:00    IP = 171.5.250.16
 


  คำตอบที่ 4  
 
พ่อแม่ที่เขาทำแบบนั้นเพราะเขาอยากให้เราได้ดีนะครับ พ่อแม่หลายคนเชื่อว่าการเป็นนักดนตรีนั้น มันเป็นอาชีพไม่แน่นอน หากินไปวันๆเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงต้องหาทางที่ดีกว่ามาแนะนำให้เรา พ่อแม่เกิดก่อนเรา เขาเห็นอะไรมาเยอะแล้ว ทั้งดีทั้งไม่ดี เขาจึงแนะนำส่งที่ดีกว่าให้เราไงครับ

ผมอยากจะแนะนำให้ลองนั่งคุยกับดีๆครับ คุยกันตรงๆ (แต่บางทีคนไม่เคยทำแบบนี้มันก็อายนะ แต่ต้องลองครับ น้องอาจจะเข้าใจในสิ่งที่พ่อแม่คิด พ่อแม่อาจเข้าใจในสิ่งที่น้องคิด) แล้วทุกอย่างผมว่ามันจะดีขึ้นเอง

สำหรับผมนะ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบเล่นกีตาร์เหมือนกัน ฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการทำเพลงออกมา แล้วมีคนร้องเพลงเราได้ มีคนรู้จักเราเยอะๆ ผมเชื่อว่าหลายคนก็คงคิดแบบผมนี่ แต่อีกความฝันของผมอีกอย่างหนึ่งคือมีอนาคตที่ดี มีการงานที่มั่นคง สามารถเลี้ยงพ่อแม่ได้ เหมือนที่ท่านเลี้ยงเรามา ผมจึ่งได้เลือกทางเดินไงครับ ผมเลือกความฝันอันที่2 เหตุผลเพราะผมคิดว่ามันคงจะดีกว่า (ผมก็เชื่อว่าพ่อแม่น้องคงคิดแบบนี้) และอีกอย่างสำหรับอันที่1 ถ้าจะไปให้มันถึงฝันจริงๆนั้นมันอีกไกลและยากมาก แต่ทั้งนี้ผมก็ไม่ได้ทิ้งการเล่นดนตรีไปนะครับ เล่นทุกวันเลย แต่ก็ต้องแบ่งเวลาอ่านหนังสือ ทำงานไปด้วย (ตอนนี้ผมเรียนครูอยู่ปี2ครับ)

ปล. อยากให้ลองคุยกับท่านดูนะครับ ไม่ใช่สิ!! ต้องคุยกับท่าน ปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน อะไรดีๆมันจะเกิดขึ้นครับ





   P.RAWUT  17 ม.ค. 57   เวลา 11:07:00    IP = 180.183.71.74
 


  คำตอบที่ 5  
 
อันดับแรกต้องรู้ก่อนว่า พ่อและแม่เป็นผู้ให้กำเนิดเรา ข้อต่อไป พ่อและแม่เป็นผู้เลี้ยงดูเรา
พ่อและแม่ ออกไปทำงานหาเงินมาเลี้งดูครอบครัว ในวันนึงเขาต้องพกเจออะไรบ้าง คงมีทั้งเรื่องดีและไม่ดี จะไม่ให้พ่อ,แม่ เครียดบ้างหรือ ความฝันของพ่อแม่ไม่มีหรือ ความฝันเขามี แต่เขาเก็บเอาไว้ ตอนนี้ต้องทำหน้าที่ พ่อ,แม่ หรือความฝันเขาอาจจะเปลี่ยนมาเป็น อยากเห็นลูกมีอนาคตที่ดี ไม่ลำบากเหมือนพ่อ,แม่ การเห็นแก่ตัวมากไปมันไม่ดีหรอก ทุกอย่างมันอยู่ที่ จังหวะและเวลาที่เหมาะสม ดนตรีก็ต้องอาศัยจังหวะ การคิดอะไรหรือจะทำอะไร ก็ต้องอาศัยจังหวะที่เหมาะสม ดนตรีน่ะเล่นเไปเถอะ ถ้าไม่ทำให้การเรียนเสีย และทำให้ พ่อแม่เสียใจและเข้าใจเราผิด พูดจากันให้เยอะขึ้น ก่อนจะพูดจากันย้อนไปอ่านตอนต้นก่อน พ่อแม่ไม่ผิด ดนตรีไม่ผิด เราก็ไม่น่าจะผิด พูดคุยกันให้เยอะขึ้น ปรับความเข้าใจ ลดฐิถิลงมา เอาอีโก้ออกไป........

   kenevo4      17 ม.ค. 57   เวลา 11:10:00    IP = 58.9.23.55
 


  คำตอบที่ 6  
 
ขอบคุณพี่ๆทุกคนมากครับ ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นแล้วครับ เดี๋ยวเย็นนี้ผมจะไปขอโทษพ่อกับแม่ผมครับ ขอบคุณจริงๆ

   Nervous Breakdown  17 ม.ค. 57   เวลา 11:19:00    IP = 101.51.247.1
 


  คำตอบที่ 7  
 
พ่อแม่น่ะใจจริงก็หวังแค่ว่าลูกจะเอาตัวรอดได้
อยู่ดีมีสุข ยามท่านจากเราไปแล้ว แค่นั้นล่ะครับ
เลี้ยงลูกถ้าคิดเป็นเรื่องการเงินไม่คุ้มหรอกครับ
แต่พ่อแม่ไม่เคยคิดกำไรขาดทุนอยู่แล้วจ้ะ
คุณหมอเล่นดนตรีเก่งๆก็เยอะนะ
แต่เล่นดนตรีแล้วหาเลี้ยงตัวเองได้ก็ไม่ง่ายครับ
ยังไงอย่าโกรธท่านเลยครับ ท่านหวังดีจริงๆ

   bbling      17 ม.ค. 57   เวลา 11:38:00    IP = 14.207.106.228
 


  คำตอบที่ 8  
 
ข้อแรกเลย ไปขอโทษพ่อแม่ก่อนครับ

สิ่งที่คุณเจอ มันเล็กน้อยครับ ผมจะเอาวีรกรรมเด่นช้าของผมมาเป็นอุทาหรณ์นะครับผม

ผมเล่นกีตาร์มาตั้งแต่ ป.5 เล่นมาตลอด ไม่เคยเสียการเรียน พอจะขึ้นม.4 พ่อแม่ขอให้เข้าเตรียมอุดม ผมไม่อยากไป มันไกล กลัวไม่ติดด้วย เขาก็เลยขอให้สอบเข้าที่โรงเรียนชลราษฏรอำรุง(โรงเรียนประจำจังหวัดในชลบุรี) เขาบอกว่าถ้าสอบเข้าห้องคิง๖วิทย์-คณิต)ได้ เขาจะซื้อกีตาร์ซ้ายที่เป็นซ้ายจริงๆให้ ผมก็สอบ จนติด ติดอันดับ6ของโรงเรียนด้วยครับ จากนั้น ผมก็เล่นดนตรีแบบจริงจัง ไม่เคยเรียนพิเศษ เนื่องจาก พ่อแม่บอกว่า อยากเรียนอะไรก็เรียน ซึ่งผมก็ทะเลาะกับเขา เป็นประจำ เหล้า บุหรี่ ผมนี่ลูกเนรคุณดีแท้ ไม่เอาใคร ที่สำคัญผมเป็นมือกีตาร์ที่อาจารย์ต้องมา ขอให้เล่นให้โรงเรียนสมัยนั้น รุ่นพี่รุ่นน้องจะอัดเพลงแข่ง ผมเป็นมือปืนให้ทั้งนั่น สอนกีตาร์ เล่นดนตรีหาตัง หาเงินได้เดือนละหลายหมื่น คิดแล้ว ดนตรีคือชีวิต เราหากินได้ จนม.6เทอม2 เขามาถามผมว่า ทำไมไม่เรียนพิเศษ จะเข้ามหาลัยดีๆได้มั้ย ผมก็ตอบไปว่า"ก็เอกดนตรีส่วนใหญ่เขาวัดSkillกันนะ จะไปเรียนทำไม เสียตัง" เท่านั้นแหละครับ คำที่ผมไม่เคยได้ยินในชีวิตความเป็นลูก มาหมดครับ เลี้ยงเสียข้าวสุก มึงมันไม่รักดี ไฝ่ต่ำ คำหยาบต่างๆ(พ่อแม่ผมหัวโบราณ) ทะเลาะใหญ่โตมากครับ สุดท้าย ได้ข้อสรุปว่า ไอ้เรียนอะไรก็ได้มีแค่2ตัวเลือก คือ ไม่หมอ ก็วิศวะ และต้องมหาลัยชั้นนำเท่านั้น สุดท้าย ผมก็ทำได้ ตอนนั้นประชดล้วนๆ ติดวิศวะที่สถาบันแห่งหนั่งแถวหัวตะเข้ ผมทำผู้หญืงท้องในวัยเรียน คำที่คุณไม่เคยได้ยินแน่ๆจากปากพ่อแม่คุณ คุณเชื่อเถอะ เหตุการณ์วันนั้น ถ้าคุณอยู่คุณร้องไห้แทนผมแน่ๆ ทุกวันนี้ ผมเรียนจบ ลูกผมโตแระ ถึงมันจะขาดแม่ ตอนนี้ ผมมีงานทำ เป็นProject management อยู่ในกลุ่มเครือบริษัทที่มีรถมาทำแท๊กซี่มากที่สุดในประเทศไทย มีแฟน ไม่ทิ้งกีตาร์ เล่นเป็นบ้าเป็นบอ และที่สำคัญ ผมจะทำตัวแย่ขนาดไหน ก็ไม่มีซักครั้ง ที่พ่อแม่ ไม่รักผม

การเล่นกีตาร์ มันไม่ได้ทำให้เลี้ยงเสียข้าวสุกครับ การเล่นกีตาร์ ไม่ได้ทำให้คนอกตัญญูครับ

ถามตัวเองครับ อะไร ที่ทำให้พ่อแม่น้อยใจ ถึงขนาดตัดพ่อออกมาว่า ไม่รักพวกเขาเลย

สิ่งที่ผมเล่ามา เอาไว้เป็นอะไรเตือนใจนะครับ ว่าลูกจะเลวแค่ไหน ก็ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่รักลูกนะครับ แล้วลูกล่ะ พ่อแม่ว่า เตือน หวังดี ถึงกับทำให้พวกเขาคิดว่าคุณไม่รักเขาได้เลยหรอ ผมมีลูกแล้ว ผมตอบแทนพวกท่านได้

   สมาชิกแบบพิเศษ      Ibanezrg      17 ม.ค. 57   เวลา 12:00:00    IP = 118.175.88.234
สมาชิกแบบพิเศษ  
 


  คำตอบที่ 9  
 
สู้ๆคับ รักเค้าเหมือนเรารักดนดรี

   stand      17 ม.ค. 57   เวลา 12:38:00    IP = 171.97.57.216
 


  คำตอบที่ 10  
 
ขอพูดในฐานะผมเป็นพ่อคนหนึ่ง

ถ้าคุณเป็นลูกผม...ผมจะปล่อยให้ทำตามสะบายเลยครับ อยากตื่นสาย อยากนอนดึก อยากเที่ยว อยากเล่นดนตรี อยากเรียนอะไรก็เรียน อยากทำงานอะไรก็ทำ

แต่ขอแค่ อย่าทิ้งการเรียน อย่าติดยา อย่าติดผู้หญิง พอแล้วครับ

และ

เรื่องที่ท่านจะขอโทษคุณพ่อ คุณแม่ ...เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ อิอิ

   sakai  17 ม.ค. 57   เวลา 13:23:00    IP = 113.53.135.128
 


  คำตอบที่ 11  
 
ตอบในฐานะลูกที่ตอนนี้ได้เป็นพ่อคนนะครับ

พ่อแม่คุณรักคุณมากกว่าที่คุณคิดไว้มากมายมหาศาลครับ

ทุกอย่างที่เค้าหวังคือขอแค่ให้คุณมีชีวิตที่ดี ยังไงลองเปิดอกคุยกับท่านดูครับ

   buZZhead      17 ม.ค. 57   เวลา 13:53:00    IP = 171.6.45.54
 


  คำตอบที่ 12  
 
คนที่รักเรามากที่สุดในโลก...คือพ่อกับแม่เราครับ ตลอดชีวิตด้วย เชื่อผม

   johnny guitar      17 ม.ค. 57   เวลา 16:38:00    IP = 115.87.162.90
 


  คำตอบที่ 13  
 
ผู้ใหญ่บางคนก็ความคิดโบราณก็มีนะ อยากให้ลูกเป้นโน้นนี่ด้วยการบังคับเห้นแล้วกลุ้ม ส่วนเด็กสมัยนี้หากตื่นสายหรืออะไรต่างๆนา ไม่ทำให้ให้ใครเสียหายหรือเดือดร้อนก็ว่ากันไปนะ ส่วนตัวผมให้อิสระทางความคิดมากกว่า พ่อแม่ทุกคนอยากให้ลูกเป็นคนดีทั้งนั้นแหละ แต่อยู่ที่ความสามารถของเด็กด้วย ไม่ช่ายการยัดเยียดไปลงที่เด็ก................ทั้งหมดนี้ความผมนะ..เพราะผมก็โดนมาก่อน

   mr_penguinman      17 ม.ค. 57   เวลา 17:34:00    IP = 125.25.122.201
 


  คำตอบที่ 14  
 
สิ่งหนึ่งที่ควรทำคือตั้งใจเรียนครับรองลงมาจัดตารางชีวิตให้ได้

   สาริศ      17 ม.ค. 57   เวลา 23:52:00    IP = 124.121.3.215
 


  คำตอบที่ 15  
 
คต 6. น้อง แมนมากครับ และรู้จักคิดเป็น คือ พอได้รับคำแนะนำ ตักเตือน แล้ว รู้สึกละอาย ในความผิดแล้วไปขอโทษ. ถือเป็นการแก้ไขความผิดวิธีนึงคับ ชื่นชม พ่อแม่ แต่ละบ้านก้ไม่เหมือนกัน. เราเป็นเด็กอยู่อาจจะอยากให้คน มาเข้าใจเรา เอาใจใส่เรา. แต่ในมุมกลับกันถ้าน้องเรียนรู้เข้าใจ พ่อแม่ เอาใจใส่พ่อแม่ ได้อย่างดีก้จะเป็นลูกที่น่ารัก คับ. แล้วน้องจะไม่ต้องมานั่งพูดในอนาคตได้เรยว่า รู้งี้ทำนานแระพี่ว่า ถ้าเราเรียนเก่ง คงมีอนาคตที่ดีรออยู่คับ เรื่องดนตรีน่าจะคู่ไปกันได้. ถ้ารักก้อย่าทิ้ง. ไว้ถึงเวลาเรียนจบมหาลัย ค่อยเลือกทางเดินอีกทีก้ได้.
อย่างพี่ครอบครัวแตกแยก. บ้านแตกตอนแก่ๆครับ ก้นั่งเอาใจ แม่. ที. พ่อ ที. และ แม่อีกหลายๆคน ...
โชคดีแล้วที่มีพ่อแม่ ให้อบอุ่น ห่วงใยเรา ......

   sweepgod      19 ม.ค. 57   เวลา 1:10:00    IP = 27.55.227.160
 
 

Bigtone.in.th Online Music Store

Yamaha



ตั้งกระทู้ Login ก่อน Click ที่นี่
ผู้ตอบ :
รูปภาพ:  ( ไม่เกิน 150 K )
ข้อความ :
 

any comments, please e-mail   guitarthai@gmail.com (นายดู๋ดี๋)
© All rights reserved 1999 - 2015. All contents in this web site are the properties of www.guitarthai.com and Saratoon Suttaket